ଦେଵସେନାଂ ମହାଷଷ୍ଠୀଂ କାର୍ତ୍ତିକେଯପ୍ରିଯାଂ ସତୀମ୍
ଦେବସେନା, ମହାଷଷ୍ଠୀ ଏବଂ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସତୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଂ ପାଦ୍ମଂ ଚ ଵାରାହଂ କଲ୍ପତ୍ରଯମିଦଂ ସ୍ମୃତମ୍
ବ୍ରାହ୍ମ, ପଦ୍ମ ଏବଂ ବରାହ—ଏହି ତିନିଟିକୁ ତିନି କଳ୍ପ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ଚତୁର୍ଵିଧଂ ଚ ପ୍ରଲଯଂ କାଲଂ ଵୈ ମୃତ୍ଯୁକନ୍ଯକାମ୍
ଚାରି ପ୍ରକାରର ପ୍ରଳୟ, କାଳ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର କନ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଅଥ ଧାତୁଃ ପୃଷ୍ଠଦେଶାଦଧର୍ମଃ ସମଜାଯତ 1.8.
ତାପରେ ଧାତୁଙ୍କର ପଛ ଅଂଶରୁ ଅଧର୍ମ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ନାଭିଦେଶାଦ୍ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଜାତୋ ଵୈ ଶିଲ୍ପିନାଂ ଗୁରୁଃ
ନାଭି ଅଂଶରୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ କାମକୁଶଳଙ୍କର ଗୁରୁ।
ଅଥ ଧାତୁଶ୍ଚ ମନସ ଆଵିର୍ଭୂତାଃ କୁମାରକାଃ
ତାପରେ ଧାତୁଙ୍କର ମନରୁ କିଛି କୁମାର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ସନକଶ୍ଚ ସନନ୍ଦଶ୍ଚ ତୃତୀଯଶ୍ଚ ସନାତନଃ
ସନକ, ସନନ୍ଦ ଏବଂ ତୃତୀୟ ସନାତନ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ମୁଖତଃ କୁମାରଃ କନକପ୍ରଭଃ
ମୁହଁରୁ ସୁନା ରଙ୍ଗର ଏକ କୁମାର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
କ୍ଷତ୍ତ୍ରିଯାଣାଂ ବୀଜରୂପୋ ନାମ୍ନା ସ୍ଵାଯମ୍ଭୁଵୋ ମନୁଃ
କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀଜ ରୂପେ ଥିବା, ନାମରେ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସସ୍ତ୍ରୀକଶ୍ଚ ମନୁସ୍ତସ୍ଥୌ ଧାତ୍ରାଜ୍ଞା ପରିପାଲକଃ
ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଧାତୃଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସଂସାରର ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଲେ।
ସୃଷ୍ଟିଂ କର୍ତ୍ତୁଂ ମହାଭାଗୋ ମହାଭାଗଵତାନ୍ଦ୍ଵିଜ
ଦ୍ୱିଜ, ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏବଂ ମହାଭକ୍ତ ମନୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଚୁକୋପ ହେତୁନା ତେନ ଵିଧାତା ଜଗତାଂ ପତିଃ
ସେହି କାରଣରେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ସ୍ୱାମୀ ବିଧାତା କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ।
ଆଵିର୍ଭୂତା ଲଲାଟାଚ୍ଚ ରୁଦ୍ରା ଏକାଦଶ ପ୍ରଭୋ
ତାଙ୍କର କପାଳରୁ ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଵିଶ୍ଵାନାଂ ସ ତାମସ ଇତି ସ୍ମୃତଃ 1.8.
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ତାମସ ଭାବେ ସ୍ମୃତ।
ଗୋଲୋକନାଥଃ କୃଷ୍ଣଶ୍ଚ ନିର୍ଗୁଣଃ ପ୍ରକୃତେଃ ପରଃ
ଗୋଲୋକନାଥ କୃଷ୍ଣ ଗୁଣରୁ ଅତିତ, ପ୍ରକୃତିରୁ ପରେ।
ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵସ୍ଵରୂପଂ ଚ ନିର୍ମଲଂ ଵୈଷ୍ଣଵାଗ୍ରଣୀମ୍
ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱ ରୂପୀ, ନିର୍ମଳ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ମହାନ୍ମହାତ୍ମା ମତିମାନ୍ଭୀଷଣଶ୍ଚ ଭଯଂକରଃ
ସେ ମହାନ, ଉଚ୍ଚ ମନୋଭାବର ଲୋକ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଭୟ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯୋ ଦକ୍ଷକର୍ଣାଚ୍ଚ ପୁଲହୋ ଵାମକର୍ଣତଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଡାହାଣ କାନରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ପୁଲହ ବାମ କାନରୁ ଜନ୍ମିଲେ।
ଅରଣିର୍ନାସିକାରନ୍ଧ୍ରାଦଙ୍ଗିରାଶ୍ଚ ମୁଖାଦ୍ରୁଚିଃ
ଅରଣି ନାକର ରନ୍ଧ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଏବଂ ଅଙ୍ଗିରା ମୁହଁର ତାଳୁରୁ ଜନ୍ମିଲେ।
ଛାଯାଯାଃ କର୍ଦମୋ ଜାତୋ ନାଭେଃ ପଞ୍ଚଶିଖସ୍ତଥା
ଛାୟାରୁ କର୍ଦ୍ଦମ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ନାଭିରୁ ପଞ୍ଚଶିଖ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ମରୀଚିଃ ସ୍କନ୍ଧଦେଶାଚ୍ଚୈଵାପାନ୍ତରତମା ଗଲାତ୍
ମରୀଚି କାନ୍ଧ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ଅପାନ୍ତରତମା ଗଳାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ହଂସଶ୍ଚ ଵାମକୁକ୍ଷେଶ୍ଚ ଦକ୍ଷକୁକ୍ଷେର୍ଯତିଃ ସ୍ଵଯମ୍ ପିତୁର୍ଵାକ୍ଯଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ତମୁଵାଚ ସ ନାରଦଃ
ହଂସ ବାମ ପେଟରୁ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ଯତି ଡାହାଣ ପେଟରୁ ନିଜେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ପିତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ନାରଦ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ କାରଯିତ୍ଵା ଦାରଯୁକ୍ତାନସ୍ମାନ୍ଵଦ ଜଗତ୍ପତେ
ନାରଦ କହିଲେ: ଆମକୁ ତପସ୍ୟାରେ ଲାଗିଦେଇ, ହେ ଜଗତ୍ପତି, ଆମକୁ କହ।
ପିତ୍ରା ତେ ତପସେ ଯୁକ୍ତାଃ ସଂସାରାଯ ଵଯଂ କଥମ୍ 1.8.
ଆମ ପିତା ଆମକୁ ତପସ୍ୟାରେ ଲାଗିଦେଇଛନ୍ତି; ତେବେ ଆମେ କିପରି ସାଂସାରିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଗ ଦେବୁ?
କସ୍ମୈ ପୁତ୍ରାଯ ପୀଯୂଷାତ୍ପରଂ ଦତ୍ତଂ ତପୋଽଧୁନା
କେଉଁ ପୁଅକୁ ଏବେ ତପସ୍ୟାଠାରୁ ଉପରେ ଥିବା ଅମୃତ ଦିଆଯାଇଛି?
ଅତୀଵ ନିମ୍ନେ ଘୋରେ ଚ ଭଵାବ୍ଧୌ ଯଃ ପତେତ୍ପିତଃ
ହେ ପିତା, କିଏ ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ିଯିବ?
ନିସ୍ତାରବୀଜଂ ସର୍ଵେଷାଂ ବୀଜଂ ଚ ପୁରୁଷୋତମମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମୁକ୍ତିର ବୀଜ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟତାର ସର୍ବୋତ୍ତମ ବୀଜ।
ଭକ୍ତୈକଶରଣଂ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଂ ସ୍ଵଚ୍ଛମେଵ ଚ
ସେ ଭକ୍ତଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ, ଭକ୍ତପ୍ରିୟ ଏବଂ ସ୍ୱଚ୍ଛ।
ଭକ୍ତାରାଧ୍ଯଂ ଭକ୍ତସାଧ୍ଯଂ ଵିହାଯ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ଭକ୍ତମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ଭକ୍ତମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି।
ଵିହାଯ କୃଷ୍ଣସେଵାଂ ଚ ପୀଯୂଷାଦଧିକାଂ ପ୍ରିଯାମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସେବାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇ, ଯାହା ଅମୃତଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ।