ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଦ୍ଵିତୀଯେ ଚ ଦେଵଗଣୈସ୍ତତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଵିଦୁଷାଂ ଗଣୈଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଦ୍ୱିତୀୟ ଯୁଗରେ ଦେବମାନେ ଏବଂ ପରେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ।
ତଥା ଚାଶ୍ଵପତିଃ ପୂର୍ଵଂ ପୂଜଯାମାସ ଭାରତେ
ଏହିପରି, ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଭାରତରେ ଅଶ୍ୱପତି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ସର୍ଵପୂଜ୍ଯା ଚ ସାଵିତ୍ରୀ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ନାରଦ କହିଲେ: ସାବିତ୍ରୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ପୂଜ୍ୟ, ଏହି କଥା ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଵୈରିଣାଂ ବଲହର୍ତ୍ତା ଚ ମିତ୍ରାଣାଂ ଦୁଃଖନାଶନଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ହରନ୍ତି ଏବଂ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଆସୀତ୍ତସ୍ଯ ମହାରାଜ୍ଞୀ ମହିଷୀ ଧର୍ମଚାରିଣୀ
ସେଠାରେ ଏକ ମହାରାଣୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ଧର୍ମରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ସହଧର୍ମିଣୀ ଥିଲେ।
ସା ଚ ରାଜ୍ଞୀ ମହାସାଧ୍ଵୀ ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯୋପଦେଶତଃ
ସେ ରାଣୀ ବହୁତ ନୀତିବାନ୍ ଥିଲେ ଏବଂ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯାଦେଶଂ ନ ସା ପ୍ରାପ ମହିଷୀ ନ ଦଦର୍ଶ ତାମ୍
ତଥାପି ସେ କୌଣସି ଆଦେଶ ପାଇଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ରାଣୀ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
ରାଜା ତାଂ ଦୁଃଖିତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବୋଧଯିତ୍ଵା ନଯେନ ଵୈ 2.23.
ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଦେଖି, ବୁଦ୍ଧିମତା ସହିତ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଲେ।
ତପଶ୍ଚଚାର ତତ୍ରୈଵ ସଂଯତଃ ଶତଵତ୍ସରମ୍
ସେଠାରେ ରହି, ସଂଯମ ସହିତ ରାଜା ଶତବର୍ଷ ଧରି ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଶୁଶ୍ରାଵାକାଶଵାଣୀଂ ଚ ନୃପେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାଶରୀରିଣୀମ୍
ଏବଂ ରାଜା ଆକାଶରୁ ଶରୀରବିହୀନ ଏକ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ପ୍ରଜଗାମ ପରାଶରଃ
ଏହି ସମୟରେ, ସେଠାକୁ ପରାଶର ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ପରାଶର ଉଵାଚ ଦଶଧା ପ୍ରଜପାନ୍ନୄଣାଂ ଦିଵାରାତ୍ର୍ଯଘମେଵ ଚ
ପରାଶର କହିଲେ: ଦଶଥର ଜପ କଲେ ମଣିଷ ଦିନ ଓ ରାତିର ପାପ ଦୂର କରିପାରେ।
ଶତଧା ଚ ଜପାଚ୍ଚୈଵଂ ପାପଂ ମାସାର୍ଜିତଂ ପରମ୍
ଶତଥର ଜପ କଲେ ମାସରେ ସଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିବା ଗୁରୁତର ପାପ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
କରୋତି ମୁକ୍ତିଂ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଜପୋ ଦଶଗୁଣସ୍ତତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ ଏହି ଜପ, ଏବଂ ଏହା ପୂର୍ବପେକ୍ଷା ଦଶଗୁଣା ଫଳଦାୟକ।
ଆନମ୍ରମୂର୍ଦ୍ଧମଚଲଂ ପ୍ରଜପେତ୍ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱିଜ ମଣିଷ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଏବଂ ଦେହ ସ୍ଥିର ରଖି ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ତର୍ଜନୀମୂଲପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ଜପସ୍ଯୈଷ କ୍ରମଃ କରେ
ତରଜନୀ ଆଙ୍ଗୁଠିର ମୂଳରୁ ଶିରାଅଂଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହାତରେ ଜପ କରିବାର ଏହି ହେଉଛି ପ୍ରକ୍ରିୟା।
କୃତ୍ଵା ଵା ମାଲିକାଂ ରାଜଞ୍ଜପେତ୍ତୀର୍ଥେ ସୁରାଲଯେ 2.23.
ନାହିଁଲେ ରାଜନ୍, ମାଳା ତିଆରି କରି, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ଦେଉଳରେ ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵା ଗୋରୋଚନାକ୍ତାଂ ଚ ଗାଯତ୍ର୍ଯା ସ୍ନାପଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଗୋରୋଚନା ଲାଗି ମାଳାକୁ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ସ୍ନାନ କରାଇବା ଉଚିତ।
ଅଥଵା ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯେନ ସ୍ନାତା ମାଲା ଚ ସଂସ୍କୃତା
ନାହିଁଲେ, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟରେ ସ୍ନାନ କରି ମାଳାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ କ୍ରମେଣ ରାଜର୍ଷେ ଦଶଲକ୍ଷଂ ଜପଂ କୁରୁ
ଏହିପରି କ୍ରମରେ, ରାଜର୍ଷି, ଦଶଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କର।
ନିତ୍ଯଂ ନିତ୍ଯଂ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ ଚ କରିଷ୍ଯସି ଦିନେ ଦିନେ
ପ୍ରତିଦିନ, ତିନିବେଳେ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ନିୟମିତ କରିବା ଦରକାର।
ସନ୍ଧ୍ଯାହୀନୋଽଶୁଚିର୍ନିତ୍ଯମନର୍ହଃ ସର୍ଵକର୍ମସୁ
ଯିଏ ସନ୍ଧ୍ୟା କରେନାହିଁ, ସେ ସଦା ଅଶୁଚି ଓ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଯୋଗ୍ୟ।
ନୋପତିଷ୍ଠତି ଯଃ ପୂର୍ଵାଂ ନୋପାସ୍ତେ ଯଶ୍ଚ ପଶ୍ଚିମାମ୍
ଯିଏ ପୂର୍ବ ନିୟମ କରେନାହିଁ, ଓ ପରେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରେନାହିଁ,
ଯାଵଜ୍ଜୀଵନପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ଯସ୍ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯାଂ କରୋତି ଚ
ଯିଏ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ସମୟରେ ତିନିବେଳ ସନ୍ଧ୍ୟା କରେ,
ତତ୍ପାଦପଦ୍ମରଜସା ସଦ୍ଯଃ ପୂତା ଵସୁନ୍ଧରା
ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମର ଧୂଳିରେ ମାଟି ତୁରନ୍ତ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ତୀର୍ଥାନି ଚ ପଵିତ୍ରାଣି ତସ୍ଯ ସ୍ପର୍ଶନମାତ୍ରତଃ
ତାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶରେ ତୀର୍ଥସ୍ଥଳୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି।
ନ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି ସୁରାଃ ପୂଜାଂ ପିତରଃ ପିଣ୍ଡତର୍ପଣମ୍ 2.23.
ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତିନାହିଁ, ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପିଣ୍ଡ ଓ ତର୍ପଣ ନେନ୍ତିନାହିଁ।
ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରଵିହୀନଶ୍ଚ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯରହିତୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ତ୍ର ବିନା ଓ ତିନିବେଳ ସନ୍ଧ୍ୟା କରେନାହିଁ, ସେ ଦ୍ୱିଜ,
ହରେରନୈଵେଦ୍ଯଭୋଜୀ ଧାଵକୋ ଵୃଷଵାହକଃ
ଯିଏ ହରିଙ୍କୁ ନ ଦେଇ ଭୋଜନ କରେ, ଅନ୍ୟେଠାରେ ଦୌଡ଼େ, କିମ୍ବା ବୃଷ ଚଢ଼ି ଚାଲେ,
ଶଵଦାହୀ ଚ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଯୋ ଵିପ୍ରୋ ଵୃଷଲୀପତିଃ
ଯିଏ ଶବ ଦାହ କରେ, ଶୂଦ୍ରା ଜନାନୀଙ୍କ ପତି ଅଟେ, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ ଶୂଦ୍ରାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଅଟେ,