ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସରସ୍ଵତୀ ଗଙ୍ଗା ତୁଲସୀ ଚାପି ନାରଦ
ନାରଦ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଗଙ୍ଗା ଏବଂ ତୁଳସୀ—
ସଦ୍ଯସ୍ତଦ୍ଦେହଜାତା ଚ ବଭୂଵ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ
ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ସହସ୍ର ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
କୁର୍ଵନ୍ତି ତତ୍ର କୀଟାଶ୍ଚ ଶିଲାଂ ବହୁଵିଧାଂ ମୁନେ
ମୁନି, ସେଠାରେ କୀଟମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶିଳା ତିଆରି କରନ୍ତି।
ସ୍ଥଲସ୍ଥାଃ ପିଙ୍ଗଲା ଜ୍ଞେଯାଶ୍ଚୋପତାପାଦ୍ଧରେରିତି
ପୃଥିବୀରେ ମିଳୁଥିବା ପିଙ୍ଗଳା ଶିଳାମାନେ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ତସ୍ଯାଃ ପୂଜାଵିଧାନଂ ଚ ସ୍ତୋତ୍ରଂ କିଂ ନ ଶ୍ରୁତଂ ମଯା
ନାରଦ କହିଲେ: ମୁଁ ତାଙ୍କର ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ କିମ୍ବା ଷ୍ଟୋତ୍ର କେବେ ଶୁଣିନାହିଁ।
କେନ ପୂଜ୍ଯା ସ୍ତୁତା କେନ ପୁରା ପ୍ରଥମତୋ ମୁନେ
ମୁନି, କିଏ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଓ ସ୍ତୁତି କଲେ?
ସୂତ ଉଵାଚ କଥାଂ କଥିତୁମାରେଭେ ପୁଣ୍ଯରୂପାଂ ପୁରାତନୀମ୍
ସୂତ କହିଲେ: ସେ ପୁରାଣ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟମୟ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ରମାସମାଂ ତାଂ ସୌଭାଗ୍ଯାଂ ଚକାର ଗୌରଵେଣ ଚ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ତାଙ୍କୁ ରମା ସମାନ ସୌଭାଗ୍ୟ ଏବଂ ଗୌରବ ଦେଲେ।
ସେହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଗଂଗା ଚ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ନଵସଂଗମମ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗଙ୍ଗା ତାଙ୍କର ନୂତନ ସଂଯୋଗକୁ ସହିଲେ।
ସା ତାଂ ଜଘାନ କଲହେ ମାନିନୀ ହରିସନ୍ନିଧୌ
ମାନିନୀ ସେ, ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବିବାଦରେ ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରୀ ଦେଵୀ ଜ୍ଞାନିନୀ ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀ
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଅଧିକାରିଣୀ ଦେବୀ, ଜ୍ଞାନିନୀ ଓ ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ।
ହରିର୍ନ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁଲସୀଂ ବୋଧଯିତ୍ଵା ସରସ୍ଵତୀମ୍
ହରି, ତୁଳସୀଙ୍କୁ ଦେଖିନଥିବାରୁ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଉପଦେଶ କଲେ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଚ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ତୁଲସ୍ଯା ତୁଲସୀଂ ସତୀମ୍
ସେଠାକୁ ଯାଇ ଏବଂ ସ୍ନାନ କରି, ତୁଳସୀ ଦ୍ୱାରା ସତୀ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀମାଯାକାମଵାଣୀବୀଜପୂର୍ଵଂ ଦଶାକ୍ଷରମ୍ 2.22.
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ମାୟା, କାମ ଓ ବାଣୀର ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର—
ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଐଂ ଵୃନ୍ଦାଵନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ପୂଜଯେଚ୍ଚ ଵିଧାନେନ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଂ ଲଭେନ୍ନରଃ
“ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଐଂ ବୃନ୍ଦାବନ୍ୟାଇ ସ୍ୱାହା”—ଯେଉଁ ଜଣେ ନିୟମରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଘୃତଦୀପେନ ଧୂପେନ ସିନ୍ଦୁରଚନ୍ଦନେନ ଚ
ଘୃତ ଦୀପ, ଧୂପ, ସିନ୍ଦୂର ଓ ଚନ୍ଦନରେ—
ହରିସ୍ତୋତ୍ରେଣ ତୁଷ୍ଟା ସା ଚାଵିର୍ଭୂଯ ମହୀରୁହାତ୍
ହରିଙ୍କ ଷ୍ଟୋତ୍ରରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସେ ଗଛରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଵରଂ ତସ୍ଯୈ ଦଦୌ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଜଗତ୍ପୂଜ୍ଯା ଭଵେତି ଚ
ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ: 'ତୁମେ ସମଗ୍ର ଜଗତରେ ପୂଜିତ ହେଉ।'
ସର୍ଵେ ତ୍ଵାଂ ଧାରଯିଷ୍ଯନ୍ତି ସ୍ଵଯଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ସୁରାଦଯଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିବେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ତୁଲସ୍ଯାଶ୍ଚ ମହାଭାଗ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ନାରଦ କହିଲେ: ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଦୟାକରି ମୋତେ ତୁଳସୀ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ହରିଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ତୁଷ୍ଟାଵ ତୁଲସୀଂ ଵିରହାତୁରଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ବିୟୋଗରେ ବିକଳ ହୋଇ, ହରି ତୁଳସୀଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଏବଂ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଵିଦୁର୍ବୁଧାସ୍ତେନ ଵୃନ୍ଦାଂ ମତ୍ପ୍ରିଯାଂ ତାଂ ଭଜା ମ୍ଯହମ୍
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ପଣ୍ଡିତମାନେ ବୁଝନ୍ତି ଯେ, ବୃନ୍ଦା ମୋର ପ୍ରିୟା ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।
ପୁରା ବଭୂଵ ଯା ଦେଵୀ ହ୍ଯାଦୌ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଯିଏ ଦେବୀ ଥିଲେ, ସେ ଆଦିରେ ବୃନ୍ଦାବନ ଜଙ୍ଗଲରେ ଥିଲେ।
ଅସଂଖ୍ଯେଷୁ ଚ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ପୂଜିତା ଯା ନିରନ୍ତରମ୍ 2.22.
ଅସଂଖ୍ୟ ଜଗତରେ ଯିଏ ସଦା ପୂଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅସଂଖ୍ଯାନି ଚ ଵିଶ୍ଵାନି ପଵିତ୍ରାଣି ଯଯା ସଦା
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଅସଂଖ୍ୟ ବିଶ୍ୱ ସଦା ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଦେଵା ନ ତୁଷ୍ଟାଃ ପୁଷ୍ପାଣାଂ ସମୂହେନ ଯଯା ଵିନା
ଯାହା ବିନା ଦେବତାମାନେ ଅନେକ ଫୁଲ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ଵେ ଯତ୍ପ୍ରାପ୍ତିମାତ୍ରେଣ ଭକ୍ତ୍ଯାଽଽନନ୍ଦୋ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯାହାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ନିଶ୍ଚିତ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ।
ଯସ୍ଯା ଦେଵ୍ଯା ସ୍ତୁଲା ନାସ୍ତି ଵିଶ୍ଵେଷୁ ନିଖିଲେଷୁ ଚ
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ସେଇ ଦେବୀଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହାନ୍ତି।
କୃଷ୍ଣଜୀଵନରୂପା ଯା ଶଶ୍ଵତ୍ପ୍ରିଯତମା ସତୀ
ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜୀବନର ରୂପ, ଚିରକାଳ ପ୍ରିୟତମା ଏବଂ ପତିବ୍ରତା।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସ୍ତଵନଂ କୃତ୍ଵା ତତ୍ର ତସ୍ଥୌ ରମାପତିଃ
ଏଭଳି ସ୍ତୁତି କରି, ଶ୍ରୀମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପତି ସେଠାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।