ନିର୍ଵାଣମୁକ୍ତିଂ ଲଭତେ କର୍ମଭୋଗାଦ୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ
ସେ ମୋକ୍ଷ ଓ କର୍ମର ଫଳରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାନ୍ତି।
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାଂ ଧୃତ୍ଵା ମିଥ୍ଯାଵାଦଂ ଵଦେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ଧରି ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି,
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାଂ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵୀକାରଂ ଯୋ ନ ପାଲଯେତ୍
ଯେଉଁ ଜଣେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ସpar୍ଶ କରିବା ପରେ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ,
ତୁଲସୀପତ୍ର ଵିଚ୍ଛେଦଂ ଶାଲଗ୍ରାମେ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଶାଳଗ୍ରାମ ପୂଜା ପାଇଁ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି,
ତୁଲସୀପତ୍ରଵିଚ୍ଛେଦଂ ଶଂଖେ ଯୋ ହି କରୋତି ଚ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଶଂଖରେ ଦେବା ପାଇଁ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି,
ଶାଲଗ୍ରାମଂ ଚ ତୁଲସୀଂ ଶଂଖମେକତ୍ର ଏଵ ଚ
ଯଦି ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଶାଳଗ୍ରାମ, ତୁଳସୀ ଓ ଶଂଖ ଏକସାଥି ରହିଥାନ୍ତି,
ସକୃଦେଵ ହି ଯୋ ଯସ୍ଯାଂ ଵୀର୍ଯ୍ଯାଧାନଂ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହାର ମଧ୍ୟରୁ କୌଣସି ଏକରେ ଏକଥର ମାତ୍ର ଶୁକ୍ର ବିସର୍ଜନ କରନ୍ତି,
ତ୍ଵଂ ପ୍ରିଯା ଶଂଖଚୂଡସ୍ଯ ଚୈକମନ୍ଵନ୍ତରାଵଧି
ତୁମେ ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶଂଖଚୂଡଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେବା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତାଂ ଚ ଵିରରାମ ଚ ସାଦରମ୍ 2.21.
ଏପରି କହି ଶ୍ରୀହରି ଆଦର ସହିତ ଚୁପ ହେଲେ।
ଯଥା ଶ୍ରୀଶ୍ଚ ତଥା ସା ଚାପ୍ଯୁଵାସ ହରିଵକ୍ଷସି
ଯେପରି ଶ୍ରୀ ନିଜେ ହରିଙ୍କ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ବସିଥିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ବସିଥିଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସରସ୍ଵତୀ ଗଙ୍ଗା ତୁଲସୀ ଚାପି ନାରଦ
ନାରଦ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଗଙ୍ଗା ଏବଂ ତୁଳସୀ—
ସଦ୍ଯସ୍ତଦ୍ଦେହଜାତା ଚ ବଭୂଵ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ
ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ସହସ୍ର ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
କୁର୍ଵନ୍ତି ତତ୍ର କୀଟାଶ୍ଚ ଶିଲାଂ ବହୁଵିଧାଂ ମୁନେ
ମୁନି, ସେଠାରେ କୀଟମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶିଳା ତିଆରି କରନ୍ତି।
ସ୍ଥଲସ୍ଥାଃ ପିଙ୍ଗଲା ଜ୍ଞେଯାଶ୍ଚୋପତାପାଦ୍ଧରେରିତି
ପୃଥିବୀରେ ମିଳୁଥିବା ପିଙ୍ଗଳା ଶିଳାମାନେ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ତସ୍ଯାଃ ପୂଜାଵିଧାନଂ ଚ ସ୍ତୋତ୍ରଂ କିଂ ନ ଶ୍ରୁତଂ ମଯା
ନାରଦ କହିଲେ: ମୁଁ ତାଙ୍କର ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ କିମ୍ବା ଷ୍ଟୋତ୍ର କେବେ ଶୁଣିନାହିଁ।
କେନ ପୂଜ୍ଯା ସ୍ତୁତା କେନ ପୁରା ପ୍ରଥମତୋ ମୁନେ
ମୁନି, କିଏ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଓ ସ୍ତୁତି କଲେ?
ସୂତ ଉଵାଚ କଥାଂ କଥିତୁମାରେଭେ ପୁଣ୍ଯରୂପାଂ ପୁରାତନୀମ୍
ସୂତ କହିଲେ: ସେ ପୁରାଣ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟମୟ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ରମାସମାଂ ତାଂ ସୌଭାଗ୍ଯାଂ ଚକାର ଗୌରଵେଣ ଚ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ତାଙ୍କୁ ରମା ସମାନ ସୌଭାଗ୍ୟ ଏବଂ ଗୌରବ ଦେଲେ।
ସେହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଗଂଗା ଚ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ନଵସଂଗମମ୍
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଗଙ୍ଗା ତାଙ୍କର ନୂତନ ସଂଯୋଗକୁ ସହିଲେ।
ସା ତାଂ ଜଘାନ କଲହେ ମାନିନୀ ହରିସନ୍ନିଧୌ
ମାନିନୀ ସେ, ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବିବାଦରେ ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧେଶ୍ଵରୀ ଦେଵୀ ଜ୍ଞାନିନୀ ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀ
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଅଧିକାରିଣୀ ଦେବୀ, ଜ୍ଞାନିନୀ ଓ ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ।
ହରିର୍ନ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁଲସୀଂ ବୋଧଯିତ୍ଵା ସରସ୍ଵତୀମ୍
ହରି, ତୁଳସୀଙ୍କୁ ଦେଖିନଥିବାରୁ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଉପଦେଶ କଲେ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଚ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ତୁଲସ୍ଯା ତୁଲସୀଂ ସତୀମ୍
ସେଠାକୁ ଯାଇ ଏବଂ ସ୍ନାନ କରି, ତୁଳସୀ ଦ୍ୱାରା ସତୀ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀମାଯାକାମଵାଣୀବୀଜପୂର୍ଵଂ ଦଶାକ୍ଷରମ୍ 2.22.
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ମାୟା, କାମ ଓ ବାଣୀର ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର—
ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଐଂ ଵୃନ୍ଦାଵନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ପୂଜଯେଚ୍ଚ ଵିଧାନେନ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଂ ଲଭେନ୍ନରଃ
“ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଐଂ ବୃନ୍ଦାବନ୍ୟାଇ ସ୍ୱାହା”—ଯେଉଁ ଜଣେ ନିୟମରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଘୃତଦୀପେନ ଧୂପେନ ସିନ୍ଦୁରଚନ୍ଦନେନ ଚ
ଘୃତ ଦୀପ, ଧୂପ, ସିନ୍ଦୂର ଓ ଚନ୍ଦନରେ—
ହରିସ୍ତୋତ୍ରେଣ ତୁଷ୍ଟା ସା ଚାଵିର୍ଭୂଯ ମହୀରୁହାତ୍
ହରିଙ୍କ ଷ୍ଟୋତ୍ରରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ସେ ଗଛରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଵରଂ ତସ୍ଯୈ ଦଦୌ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଜଗତ୍ପୂଜ୍ଯା ଭଵେତି ଚ
ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ: 'ତୁମେ ସମଗ୍ର ଜଗତରେ ପୂଜିତ ହେଉ।'
ସର୍ଵେ ତ୍ଵାଂ ଧାରଯିଷ୍ଯନ୍ତି ସ୍ଵଯଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ସୁରାଦଯଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିବେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ତୁଲସ୍ଯାଶ୍ଚ ମହାଭାଗ ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ନାରଦ କହିଲେ: ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଦୟାକରି ମୋତେ ତୁଳସୀ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।