ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ଵିସ୍ତୃତାସ୍ଯଂ ଚ ଵନମାଲାସମନ୍ଵିତମ୍
ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ଓ ବିସ୍ତୃତ ମୁହଁ ସହିତ, ଏହା ଭୂଷିତ ଅଟେ ବନମାଳା ପିନ୍ଧି।
ଦ୍ଵାରଦେଶେ ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ଚ ସଶ୍ରୀକଂ ଚ ସମଂ ସ୍ଫୁଟମ୍
ଦ୍ୱାର ସ୍ଥାନରେ ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ଥିବା, ସମ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଶ୍ରୀର ଚିହ୍ନ ସହିତ।
ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ସୂକ୍ଷ୍ମଚକ୍ରଂ ଚ ନଵୀନନୀରଦପ୍ରଭମ୍
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚକ୍ର ଥିବା, ନୂତନ ବର୍ଷାମେଘ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଦ୍ଵେ ଚକ୍ରେ ଚୈକଲଗ୍ନେ ଚ ପୃଷ୍ଠେ ଯତ୍ର ତୁ ପୁଷ୍କଲମ୍
ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ଓ ଗୋଟିଏ ଲାଗିଥିବା, ପଛପଟେ ବହୁତ ପ୍ରଚୁର।
ଅନିରୁଦ୍ଧଂ ତୁ ପୀତାଭଂ ଵର୍ତୁଲଂ ଚାତିଶୋଭନମ୍
ଅନିରୁଦ୍ଧ ପୀତବର୍ଣ୍ଣ, ଗୋଲାକାର ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର।
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲା ଯତ୍ର ତତ୍ର ସନ୍ନିହିତୋ ହରିଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ରହିଛି, ସେଠାରେ ହରିଙ୍କର ବିରାଜ।
ଯାନି କାନି ଚ ପାପାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକାନି ଚ
ଯେଉଁସବୁ ପାପ ଅଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପ,
ଛତ୍ରାକାରଂ ଭଵେଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ଵର୍ତୁଲେ ଚ ମହାଶ୍ରିଯଃ
ଛତା ଆକୃତି ରାଜ୍ୟ ଦେଉଛି, ଗୋଲାକାର ଅତି ଶ୍ରୀ ଦେଉଛି।
ଵିକୃତାସ୍ଯେ ଚ ଦାରିଦ୍ର୍ଯଂ ପିଙ୍ଗଲେ ହାନିରେଵ ଚ 2.21.
ବିକୃତ ମୁହଁ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଆଣେ, ପିଙ୍ଗଳ ବର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ହାନି ହୁଏ।
ଵ୍ରତଂ ଦାନଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଚ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଚ ଦେଵପୂଜନମ୍
ବ୍ରତ, ଦାନ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଦେବପୂଜା—
ସ ସ୍ନାତଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଦୀକ୍ଷିତଃ
ସେ ମନେ ଯେପରି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ସର୍ଵଦାନେଷୁ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରାଦକ୍ଷିଣ୍ଯେ ଭୁଵୋ ଯଥା
ସମସ୍ତ ଦାନରେ ଯେପରି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ପରିକ୍ରମା କଲେ ଯେପରି ଲାଭ ହୁଏ—
ତସ୍ଯ ସ୍ପର୍ଶଂ ଚ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ତୀର୍ଥାନି ନିଖିଲାନି ଚ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ତାଙ୍କର ସpar୍ଶ ପାଇବାକୁ ଆଶା କରନ୍ତି।
ପାଠେ ଚତୁର୍ଣାଂ ଵେଦାନାଂ ତପସାଂ କରଣେ ସତି
ଚାରିଟି ବେଦ ପାଠ କରିବା କିମ୍ବା ତପସ୍ୟା କରିବାବେଳେ,
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାତୋଯଂ ନିତ୍ଯଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଚ ଯୋ ନରଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ପ୍ରତିଦିନ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ଜଳ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି,
ତସ୍ଯ ସ୍ପର୍ଶଂ ଚ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ତୀର୍ଥାନି ନିଖି ଲାନି ଚ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ତାଙ୍କର ସpar୍ଶ ପାଇବାକୁ ଆଶା କରନ୍ତି।
ତତ୍ରୈଵ ହରିଣା ସାର୍ଦ୍ଧମସଂଖ୍ଯଂ ପ୍ରାକୃତଂ ଲଯମ୍
ସେଠାରେ ହରିଙ୍କ ସହିତ ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ପ୍ରାକୃତିକ ଉପାଦାନ ଲୟ ପାଇଯାନ୍ତି।
ଯାନି କାନି ଚ ପାପାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକାନି ଚ
ଯେଉଁପରି ସମସ୍ତ ପାପ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାପଗୁଡିକ,
ତତ୍ପାଦପଦ୍ମରଜସା ସଦ୍ଯଃ ପୂତା ଵସୁନ୍ଧରା 2.21.
ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମର ଧୂଳିରେ ପୃଥିବୀ ତୁରନ୍ତ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲା ତୋଯଂ ମୃତ୍ଯୁକାଲ ଚ ଯୋ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁ ଜଣେ ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ଜଳ ପାଇଥାନ୍ତି,
ନିର୍ଵାଣମୁକ୍ତିଂ ଲଭତେ କର୍ମଭୋଗାଦ୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ
ସେ ମୋକ୍ଷ ଓ କର୍ମର ଫଳରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାନ୍ତି।
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାଂ ଧୃତ୍ଵା ମିଥ୍ଯାଵାଦଂ ଵଦେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ଧରି ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି,
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାଂ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵୀକାରଂ ଯୋ ନ ପାଲଯେତ୍
ଯେଉଁ ଜଣେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ସpar୍ଶ କରିବା ପରେ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ,
ତୁଲସୀପତ୍ର ଵିଚ୍ଛେଦଂ ଶାଲଗ୍ରାମେ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଶାଳଗ୍ରାମ ପୂଜା ପାଇଁ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି,
ତୁଲସୀପତ୍ରଵିଚ୍ଛେଦଂ ଶଂଖେ ଯୋ ହି କରୋତି ଚ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଶଂଖରେ ଦେବା ପାଇଁ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି,
ଶାଲଗ୍ରାମଂ ଚ ତୁଲସୀଂ ଶଂଖମେକତ୍ର ଏଵ ଚ
ଯଦି ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଶାଳଗ୍ରାମ, ତୁଳସୀ ଓ ଶଂଖ ଏକସାଥି ରହିଥାନ୍ତି,
ସକୃଦେଵ ହି ଯୋ ଯସ୍ଯାଂ ଵୀର୍ଯ୍ଯାଧାନଂ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହାର ମଧ୍ୟରୁ କୌଣସି ଏକରେ ଏକଥର ମାତ୍ର ଶୁକ୍ର ବିସର୍ଜନ କରନ୍ତି,
ତ୍ଵଂ ପ୍ରିଯା ଶଂଖଚୂଡସ୍ଯ ଚୈକମନ୍ଵନ୍ତରାଵଧି
ତୁମେ ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶଂଖଚୂଡଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେବା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତାଂ ଚ ଵିରରାମ ଚ ସାଦରମ୍ 2.21.
ଏପରି କହି ଶ୍ରୀହରି ଆଦର ସହିତ ଚୁପ ହେଲେ।
ଯଥା ଶ୍ରୀଶ୍ଚ ତଥା ସା ଚାପ୍ଯୁଵାସ ହରିଵକ୍ଷସି
ଯେପରି ଶ୍ରୀ ନିଜେ ହରିଙ୍କ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ବସିଥିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ବସିଥିଲେ।