ଗଵାମଯୁତଦାନେନ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ନରଃ
ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ,
ତୁଲସୀପତ୍ରତୋଯଂ ଚ ମୃତ୍ଯୁକାଲେ ଚ ଯୋ ଲଭେତ୍
ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ଯେଉଁଠି ତୁଳସୀ ପତ୍ରର ପାଣି ମିଳେ,
ନିତ୍ଯଂ ଯସ୍ତୁଲସୀ ତୋଯଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଯୋ ନରଃ
ଯିଏ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁଳସୀ ଜଳ ଗ୍ରହଣ କରେ,
ନିତ୍ଯଂ ଯସ୍ତୁଲସୀଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୂଜଯେନ୍ମାଂ ଚ ମାନଵଃ
ଯିଏ ସଦା ତୁଳସୀ ଦେଇ ମୋତେ ପୂଜା କରେ,
ତୁଲସୀଂ ସ୍ଵକରେ ଧୃତ୍ଵା ଦେହେ ଧୃତ୍ଵା ଚ ମାନଵଃ
ଯିଏ ତୁଳସୀକୁ ନିଜ ହାତରେ କିମ୍ବା ଦେହରେ ଧାରଣ କରେ,
ତୁଲସୀକାଷ୍ଠନିର୍ମାଣମାଲାଂ ଗୃହ୍ଣାତି ଯୋ ନରଃ
ଯିଏ ତୁଳସୀ କାଠର ମାଳା ଧରେ,
ତୁଲସୀଂ ସ୍ଵକରେ ଧୃତ୍ଵା ସ୍ଵୀକାରଂ ଯୋ ନ ରକ୍ଷତି
ଯେ କେହି ନିଜ ହାତରେ ତୁଳସୀ ଧରି, ନିଜ ଦିଆ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ,
କରୋତି ମିଥ୍ଯାଶପଥଂ ତୁଲସ୍ଯା ଯୋ ହି ମାନଵଃ
କିମ୍ବା ଯେଉଁ ମଣିଷ ତୁଳସୀକୁ ସାକ୍ଷୀ କରି ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରନ୍ତି,
ତୁଲସୀତୋଯକଣିକାଂ ମୃତ୍ଯୁକାଲେ ଚ ଯୋ ଲଭେତ୍ 2.21.
ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଯେଉଁଠି ତୁଳସୀର ଏକ ଫୋଟା ପାଣି ମିଳିଯାଏ,
ପୂର୍ଣିମାଯାମମାଯାଂ ଚ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ରଵିସଂକ୍ରମେ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଅମାବାସ୍ୟା, ଦ୍ୱାଦଶୀ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାଶି ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମୟରେ,
ଆଶୌଚେଽଶୁଚିକାଲେ ଵା ରାତ୍ରିଵାସାନ୍ଵିତେ ନରାଃ
ଅଶୁଚି ସମୟରେ, ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ କିମ୍ବା ରାତି ପଡିଲେ ଯେଉଁ ଲୋକେ,
ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁଲସୀପତ୍ରଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ପର୍ଯୁଷିତଂ ସତି
ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ତିନି ରାତି ରଖାଯାଇଛି,
ଭୂଗତଂ ତୋଯପତିତଂ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣଵେ ସତି
କିମ୍ବା ଭୂମିରେ ପଡିଯାଇଥିବା, କିମ୍ବା ପାଣିରେ ଗଡିଯାଇଥିବା ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଯଦି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ,
ଵୃକ୍ଷାଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେଵୀ ଯା ଗୋଲୋକେ ଚ ନିରାମଯେ ।। କୃଷ୍ଣେନ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ରହସି ନିତ୍ଯଂ କ୍ରୀଡାଂ କରିଷ୍ଯତି
ଯିଏ ଏହି ବୃକ୍ଷର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଯିଏ ଗୋଲୋକରେ ଶୁଦ୍ଧ ଅଛନ୍ତି, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଗୁପ୍ତରେ ସଦା ଖେଳ କରିବେ।
ନଦ୍ଯଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀ ଯା ଭାରତେ ଚ ସୁପୁଣ୍ଯଦା
ଯିଏ ନଦୀର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଭାରତରେ ଯିଏ ବଡ ଉପକାର କରନ୍ତି,
ତ୍ଵଂ ଚ ସ୍ଵଯଂ ମହାସାଧ୍ଵୀ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ମମ ସନ୍ନିଧୌ
ଏବଂ ତୁମେ ନିଜେ, ମହାସାଧ୍ବୀ, ମୋ ସମ୍ନିଧାନରେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ରହିବେ।
ଅହଂ ଚ ଶୈଲରୂପୀ ଚ ଗଣ୍ଡକୀତୀରସନ୍ନିଧୌ
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଆକାରରେ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ କୂଳରେ ରହିବି।
ଵଜ୍ରକୀଟାଶ୍ଚ କୃମଯୋ ଵଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରାଶ୍ଚ ତତ୍ର ଵୈ
ସେଠାରେ ବଜ୍ର କୀଟ, କୀଟ ଓ ବଜ୍ର ଦାଁତିଆ କୀଟ ଅଛନ୍ତି।
ଏକଦ୍ଵାରେ ଚତୁଶ୍ଚକ୍ରଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍ 2.21.
ଏକ ଦ୍ୱାର, ଚାରିଟି ଚକ୍ର, ଓ ବନମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ଏକଦ୍ଵାରେ ଚତୁଶ୍ଚକ୍ରଂ ନଵୀନନୀରଦୋପମମ୍
ଏକ ଦ୍ୱାର, ଚାରିଟି ଚକ୍ର, ଏବଂ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ଦ୍ଵାରଦ୍ଵଯେ ଚତୁଶ୍ଚକ୍ରଂ ଗୋଷ୍ପଦେନ ସମନ୍ଵିତମ୍
ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାର, ଚାରିଟି ଚକ୍ର, ଗାଈର ଖୁର ଚିହ୍ନ ସହିତ।
ଅତିକ୍ଷୁଦ୍ରଂ ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ଚ ନଵୀନଜଲଦପ୍ରଭମ୍
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଛୋଟ, ଦୁଇଟି ଚକ୍ର, ଏବଂ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଅତିକ୍ଷୁଦ୍ରଂ ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ଚ ଵନମା ଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଛୋଟ, ଦୁଇଟି ଚକ୍ର, ବନମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ସ୍ଥୂଲଂ ଚ ଵର୍ତୁଲାକାରଂ ରହିତଂ ଵନମାଲଯା
ବଡ଼ ଓ ଗୋଲ ଆକାରର, ବନମାଳା ଛଡ଼ା।
ମଧ୍ଯମଂ ଵର୍ତୁଲାକାରଂ ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ବାଣଵିକ୍ଷତମ୍
ମଧ୍ୟଭାଗଟିଏ ଗୋଲାକାର, ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ଥାଏ, ଏବଂ ବାଣର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ।
ମଧ୍ଯମଂ ସପ୍ତଚକ୍ରଂ ଚ ଛତ୍ରତୂଣସମନ୍ଵିତମ୍
ମଧ୍ୟଭାଗରେ ସାତଟି ଚକ୍ର ଥାଏ, ଛତା ଓ ଦଣ୍ଡ ସହିତ ସୁସଜ୍ଜିତ।
ଦ୍ଵିସପ୍ତଚକ୍ରଂ ସ୍ଥୂଲଂ ଚ ନଵୀନଜଲଦପ୍ରଭମ୍
ଏହା ମୋଟା, ଦୁଇ କିମ୍ବା ସାତ ଚକ୍ର ଥାଏ, ଏବଂ ନୂତନ ବର୍ଷାମେଘ ପରି ଚମକେ।
ଚକ୍ରାକାରଂ ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ଚ ସଶ୍ରୀକଂ ଜଲଦପ୍ରଭମ୍
ଚକ୍ରାକାର, ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ସହିତ, ଶ୍ରୀର ଚିହ୍ନ ଥିବା, ବର୍ଷାମେଘ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ।
ସୁଦର୍ଶନଂ ଚୈକଚକ୍ରଂ ଗୁପ୍ତଚକ୍ରଂ ଗଦାଧରମ୍ 2.21.
ସୁଦର୍ଶନ ଏକଚକ୍ରୀ, ଗୁପ୍ତ ଚକ୍ର ଥାଏ, ଗଦା ଧାରଣ କରିଥାଏ।
ଅତୀଵ ଵିସ୍ତୃତାସ୍ଯଂ ଚ ଦ୍ଵିଚକ୍ରଂ ଵିକଟଂ ସତି
ତାହାର ମୁହଁ ବହୁତ ବଡ଼, ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ଥାଏ, ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର।