ଇଯଂ ତନୁର୍ନଦୀରୂପା ଗଣ୍ଡକୀତି ଚ ଵିଶ୍ରୁତା
ଏହି ଦେହ ନଦୀରୂପ ହୋଇ, ଗଣ୍ଡକୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ତଵ କେଶସମୂହାଶ୍ଚ ପୁଣ୍ଯଵୃକ୍ଷା ଭଵନ୍ତ୍ଵିତି
ତୁମର କେଶର ଗୁଛ ସବୁ ପବିତ୍ର ଗଛ ହେଉ।
ତ୍ରିଲୋକେଷୁ ଚ ପୁଷ୍ପାଣାଂ ପତ୍ରାଣାଂ ଦେଵପୂଜନେ
ତିନି ଲୋକରେ, ଦେବପୂଜା ପାଇଁ ଫୁଲ ଓ ପତ୍ର ନିମନ୍ତେ,
ସ୍ଵର୍ଗେ ମର୍ତ୍ଯେ ଚ ପାତାଲେ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ମମ ସନ୍ନିଧୌ
ସ୍ୱର୍ଗରେ, ପୃଥିବୀରେ, ପାତାଳରେ ଏବଂ ମୋର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ,
ଗୋଲୋକେ ଵିରଜାତୀରେ ରାସେ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଭୁଵି
ଗୋଲୋକରେ, ବିରଜା ନଦୀ କୂଳରେ, ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ, ଏ ଭୂମିରେ ବୃନ୍ଦାବନରେ,
ମାଧଵୀକେତକୀକୁନ୍ଦମଲ୍ଲିକାମାଲତୀଵନେ
ମାଧବୀ, କେତକୀ, କୁନ୍ଦ, ମଲ୍ଲିକା ଓ ମାଲତୀ ଫୁଲ ଉଦ୍ୟାନରେ,
ତୁଲସୀତରୁମୂଲେ ଚ ପୁଣ୍ଯଦେଶେ ସୁପୁଣ୍ଯଦେ
ତୁଳସୀ ଗଛର ମୂଳରେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ହେ ସୁପବିତ୍ରା,
ତତ୍ରୈଵ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ସମଧିଷ୍ଠାନମେଵ ଚ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ ଅଛି।
ସ ସ୍ନାତଃ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ସର୍ଵଯଜ୍ଞେଷୁ ଦୀକ୍ଷିତଃ 2.21.
ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଓ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥିବା ପରି ଫଳ ପାଏ।
ସୁଧାଘଟସହସ୍ରେଣ ସା ତୁଷ୍ଟିର୍ନ ଭଵେଦ୍ଧରେଃ
ହଜାର ଘଡ଼ି ଅମୃତ ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏପରି ସନ୍ତୋଷ ହରିଙ୍କୁ ମିଳେ ନାହିଁ।
ଗଵାମଯୁତଦାନେନ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ନରଃ
ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କଲେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ,
ତୁଲସୀପତ୍ରତୋଯଂ ଚ ମୃତ୍ଯୁକାଲେ ଚ ଯୋ ଲଭେତ୍
ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ଯେଉଁଠି ତୁଳସୀ ପତ୍ରର ପାଣି ମିଳେ,
ନିତ୍ଯଂ ଯସ୍ତୁଲସୀ ତୋଯଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଯୋ ନରଃ
ଯିଏ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁଳସୀ ଜଳ ଗ୍ରହଣ କରେ,
ନିତ୍ଯଂ ଯସ୍ତୁଲସୀଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୂଜଯେନ୍ମାଂ ଚ ମାନଵଃ
ଯିଏ ସଦା ତୁଳସୀ ଦେଇ ମୋତେ ପୂଜା କରେ,
ତୁଲସୀଂ ସ୍ଵକରେ ଧୃତ୍ଵା ଦେହେ ଧୃତ୍ଵା ଚ ମାନଵଃ
ଯିଏ ତୁଳସୀକୁ ନିଜ ହାତରେ କିମ୍ବା ଦେହରେ ଧାରଣ କରେ,
ତୁଲସୀକାଷ୍ଠନିର୍ମାଣମାଲାଂ ଗୃହ୍ଣାତି ଯୋ ନରଃ
ଯିଏ ତୁଳସୀ କାଠର ମାଳା ଧରେ,
ତୁଲସୀଂ ସ୍ଵକରେ ଧୃତ୍ଵା ସ୍ଵୀକାରଂ ଯୋ ନ ରକ୍ଷତି
ଯେ କେହି ନିଜ ହାତରେ ତୁଳସୀ ଧରି, ନିଜ ଦିଆ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ,
କରୋତି ମିଥ୍ଯାଶପଥଂ ତୁଲସ୍ଯା ଯୋ ହି ମାନଵଃ
କିମ୍ବା ଯେଉଁ ମଣିଷ ତୁଳସୀକୁ ସାକ୍ଷୀ କରି ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରନ୍ତି,
ତୁଲସୀତୋଯକଣିକାଂ ମୃତ୍ଯୁକାଲେ ଚ ଯୋ ଲଭେତ୍ 2.21.
ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଯେଉଁଠି ତୁଳସୀର ଏକ ଫୋଟା ପାଣି ମିଳିଯାଏ,
ପୂର୍ଣିମାଯାମମାଯାଂ ଚ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ରଵିସଂକ୍ରମେ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଅମାବାସ୍ୟା, ଦ୍ୱାଦଶୀ କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାଶି ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମୟରେ,
ଆଶୌଚେଽଶୁଚିକାଲେ ଵା ରାତ୍ରିଵାସାନ୍ଵିତେ ନରାଃ
ଅଶୁଚି ସମୟରେ, ଅଶୁଚି ଅବସ୍ଥାରେ କିମ୍ବା ରାତି ପଡିଲେ ଯେଉଁ ଲୋକେ,
ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁଲସୀପତ୍ରଂ ଶୁଦ୍ଧଂ ପର୍ଯୁଷିତଂ ସତି
ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ତିନି ରାତି ରଖାଯାଇଛି,
ଭୂଗତଂ ତୋଯପତିତଂ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣଵେ ସତି
କିମ୍ବା ଭୂମିରେ ପଡିଯାଇଥିବା, କିମ୍ବା ପାଣିରେ ଗଡିଯାଇଥିବା ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଯଦି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ,
ଵୃକ୍ଷାଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେଵୀ ଯା ଗୋଲୋକେ ଚ ନିରାମଯେ ।। କୃଷ୍ଣେନ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ରହସି ନିତ୍ଯଂ କ୍ରୀଡାଂ କରିଷ୍ଯତି
ଯିଏ ଏହି ବୃକ୍ଷର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଯିଏ ଗୋଲୋକରେ ଶୁଦ୍ଧ ଅଛନ୍ତି, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଗୁପ୍ତରେ ସଦା ଖେଳ କରିବେ।
ନଦ୍ଯଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀ ଯା ଭାରତେ ଚ ସୁପୁଣ୍ଯଦା
ଯିଏ ନଦୀର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଭାରତରେ ଯିଏ ବଡ ଉପକାର କରନ୍ତି,
ତ୍ଵଂ ଚ ସ୍ଵଯଂ ମହାସାଧ୍ଵୀ ଵୈକୁଣ୍ଠେ ମମ ସନ୍ନିଧୌ
ଏବଂ ତୁମେ ନିଜେ, ମହାସାଧ୍ବୀ, ମୋ ସମ୍ନିଧାନରେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ରହିବେ।
ଅହଂ ଚ ଶୈଲରୂପୀ ଚ ଗଣ୍ଡକୀତୀରସନ୍ନିଧୌ
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଆକାରରେ ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀ କୂଳରେ ରହିବି।
ଵଜ୍ରକୀଟାଶ୍ଚ କୃମଯୋ ଵଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରାଶ୍ଚ ତତ୍ର ଵୈ
ସେଠାରେ ବଜ୍ର କୀଟ, କୀଟ ଓ ବଜ୍ର ଦାଁତିଆ କୀଟ ଅଛନ୍ତି।
ଏକଦ୍ଵାରେ ଚତୁଶ୍ଚକ୍ରଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍ 2.21.
ଏକ ଦ୍ୱାର, ଚାରିଟି ଚକ୍ର, ଓ ବନମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
ଏକଦ୍ଵାରେ ଚତୁଶ୍ଚକ୍ରଂ ନଵୀନନୀରଦୋପମମ୍
ଏକ ଦ୍ୱାର, ଚାରିଟି ଚକ୍ର, ଏବଂ ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଏ।