କଲଵିଙ୍କେନ ଵରୁଣଶ୍ଚଞ୍ଚଲେନ ସମୀରଣଃ
କଳବିଙ୍କ ଓ ଚଞ୍ଚଳ ସମୀରଣ ସହ ବରୁଣ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଜଯନ୍ତୋ ରତ୍ନସାରେଣ ଵସଵୋ ଵର୍ଚସାଂ ଗଣୈଃ
ଜୟନ୍ତ ରତ୍ନର ସାର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଓ ବସୁମାନେ ତେଁମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଦଳ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଧନୁର୍ଦ୍ଧରେଣ ଧର୍ମଶ୍ଚ ମଣ୍ଡୂକାକ୍ଷେଣ ମଙ୍ଗଲଃ
ଧର୍ମ ଧନୁର୍ଧର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଓ ମଙ୍ଗଳ ମଣ୍ଡୂକାକ୍ଷ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଵିଶ୍ଵେନ ଚ ପଲାଶେନ ଚାଦିତ୍ଯା ଯୁଯୁଧୁଃ ପରମ୍ 2.19.
ବିଶ୍ୱ ପଳାଶ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ମହାମାରୀ ଚ ଯୁଯୁଧେ ଚୋଗ୍ରଦଣ୍ଡାଦିଭିଃ ସହ
ମହାମାରୀ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଯୁଯୁଧୁଶ୍ଚ ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧେ ପ୍ରଲଯେ ଚ ଭଯଙ୍କରେ
ସେମାନେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଳୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସର୍ଵେ ଚ ଯୁଯୁଧୁଃ ସୈନ୍ଯସମୂହାଃ ସତତଂ ମୁନେ
ମୁନି, ସମସ୍ତ ସେନା ଦଳ ସବୁବେଳେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ।
ଉଵାସ ଶଂଖଚୂଡଶ୍ଚ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତଃ
ଶଂଖଚୂଡ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ରହିଲେ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ ସର୍ଵେ ଭୀତାଶ୍ଚ କ୍ଷତଵିକ୍ଷତାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ଓ ଆହତ ହୋଇ ପଳାଇଗଲେ।
ବଲଂ ଚ ସ୍ଵଗଣାନାଂ ଵୈ ଵର୍ଦ୍ଧଯାମାସ ତେଜସା
ସେ ନିଜ ଦଳର ଶକ୍ତିକୁ ନିଜ ତେଜରେ ବଢ଼ାଇଲେ।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀନାଂ ଶତକଂ ସମରେ ସ ଜଘାନ ହ
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଏକଶଏ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନାକୁ ବଧ କଲେ।
ପପୌ ରକ୍ତଂ ଦାନଵାନାଂ କ୍ରୁଦ୍ଧା ସା ଶତଖର୍ପରମ୍
କ୍ରୋଧରେ ସେ ଦାନବମାନଙ୍କର ରକ୍ତ ଶତ ଖର୍ପର ପିଇଲେ।
ସ୍କନ୍ଦସ୍ଯ ଶରଜାଲେନ ଦାନଵାଃ କ୍ଷତଵିକ୍ଷତାଃ 2.19.
ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର ତୀର ବର୍ଷାରେ ଦାନବମାନେ ଆହତ ଓ ବିଖଣ୍ଡିତ ହେଲେ।
ଵୃଷପର୍ଵା ଵିପ୍ରଚିତ୍ତିର୍ଦମ୍ଭଶ୍ଚାପି ଵିକଙ୍କନଃ
ବୃଷପର୍ବା, ବିପ୍ରଚିତ୍ତି, ଦମ୍ଭ ଓ ବିକଙ୍କନ।
କାଲୀ ଜଗାମ ସମରମରକ୍ଷତ୍କାର୍ତ୍ତିକଂ ଶିଵଃ
କାଳୀ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଓ ଶିବ କାର୍ତ୍ତିକକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ସର୍ଵେ ଦେଵାଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସକିନ୍ନରାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ କିନ୍ନରମାନେ।
ସା ଚ ଗତ୍ଵା ଚ ସଂଗ୍ରାମଂ ସିଂହନାଦଂ ଚକାର ହ
ସେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଇ ସିଂହ ଦହାଡ଼ ଦେଲେ।
ଅଟ୍ଟାଟ୍ଟହାସମଶିଵଂ ଚକାର ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ପୁନିପୁନି ଭୟଙ୍କର ଓ ଅଶିବ ହାସ୍ୟ କଲେ।
ଉଗ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରା ଚୋଗ୍ରଚଣ୍ଡା କୌଟ୍ଟରୀ ଚ ପପୌ ମଧୁ
ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଓ ଭୀଷଣ କ୍ରୋଧ ସହିତ କୌଟ୍ଟରୀ ମଧୁ ପିଇଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କାଲୀଂ ଶଙ୍ଖଚୂଡଃ ଶୀଘ୍ରମାଜିଂ ସମାଯଯୌ
କାଳୀଙ୍କୁ ଦେଖି ଶଂଖଚୂଡ ତୁରନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
କାଲୀ ଚିକ୍ଷେପ ଚାଗ୍ନେଯଂ ପ୍ରଲଯାଗ୍ନିଶିଖୋପମମ୍
କାଳୀ ପ୍ରଳୟାଗ୍ନି ଶିଖା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଅଗ୍ନେୟାସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ଚିକ୍ଷେପ ଵାରୁଣଂ ସା ଚ ତତ୍ତୀଵ୍ରଂ ମହଦଦ୍ଭୁତମ୍
ସେ ତୀବ୍ର ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ ବାରୁଣାସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ମାହେଶ୍ଵରଂ ପ୍ରଚିକ୍ଷେପ କାଲୀ ଵହ୍ନିଶିଖୋପମମ୍ 2.19.
କାଳୀ ଅଗ୍ନି ଶିଖା ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମାହେଶ୍ୱରାସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ନାରାଯଣାସ୍ତ୍ରଂ ସା ଦେଵୀ ଚିକ୍ଷିପେ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ଦେବୀ ମନ୍ତ୍ର ପୂର୍ବକ ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ଊର୍ଧ୍ଵଂ ଜଗାମ ତଚ୍ଛସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରଲଯାଗ୍ନିଶିଖୋପମମ୍ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ ସା ଚ ଚିକ୍ଷେପ ଯତ୍ନତୋ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ସେ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରଳୟାଗ୍ନି ଶିଖା ପରି ଉପରକୁ ଯାଇଲା; ସେ ମନ୍ତ୍ର ପୂର୍ବକ ସାବଧାନ ଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରେଣ ମହାରାଜ ନିର୍ଵାଣଂ ଚ ଚକାର ହ
ହେ ରାଜା, ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ନିର୍ବାଣ ଆଣିଲେ।
ରାଜା ଦିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ରଜାଲେନ ନିର୍ଵାଣଂ ଚ ଚକାର ହ
ରାଜା ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ରର ଜାଲ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ବାଣ ଆଣିଲେ।
ରାଜା ତୀକ୍ଷ୍ଣାସ୍ତ୍ରଜାଲେନ ଶତଖଣ୍ଡଂ ଚକାର ହ
ରାଜା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରର ଜାଲ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଶତ ଖଣ୍ଡ କରିଦେଲେ।
ନିକ୍ଷେପ୍ତୁଂ ସା ନିଷିଦ୍ଧା ଚ ଵାଗ୍ବଭୂଵାଶରୀରିଣୀ
ସେ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିବାକୁ ନିଷେଧିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଏକ ଦେହହୀନ ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା।
ଯାଵଦସ୍ତ୍ଯେଵ କଣ୍ଠେଽସ୍ଯ କଵଚଂ ହି ହରେରିତି
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହରିଙ୍କର କବଚ ତାଙ୍କର କଣ୍ଠରେ ରହିଛି,