ମୂର୍ଚ୍ଛାଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜୋପଲଭ୍ଯ ଵୈ ଚେତନାଂ ପୁନଃ
ରାଜା ଅଚେତନ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ପୁଣି ସ୍ବଚେତନ ହେଲେ।
ଚକାର ଶରଜାଲଂ ଚ ମାଯଯା ମାଯିନାଂ ଵରଃ
ମାୟାରେ ପ୍ରବୀଣ ଜନେ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ତୀରର ଜାଲ ବାଣ୍ଧିଦେଲେ।
ଜଗ୍ରାହ ଶକ୍ତିମଵ୍ଯର୍ଥାଂ ଶତସୂର୍ଯ୍ଯସମପ୍ରଭାମ୍
ସେ ଶତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ ଅଫଳ ନହେଉଥିବା ଶକ୍ତି ଧରିଲେ।
ଚିକ୍ଷେପ ତାଂ ଚ କୋପେନ ମହାଵେଗେନ କାର୍ତ୍ତିକେ
କ୍ରୋଧରେ ସେ ଏହାକୁ ଭୟଙ୍କର ଗତିରେ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ।
ମୂର୍ଚ୍ଛାଂ ସଂପ୍ରାପ ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ କାର୍ତ୍ତିକେଯୋ ମହାବଲଃ 2.19.
ଶକ୍ତିର ଆଘାତରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଅଚେତନ ହେଲେ।
ଶିଵସ୍ତଂ ଦର୍ଶନାଦେଵ ଜୀଵଯାମାସ ଲୀଲଯା
ଶିବ ମାତ୍ର ଦୃଷ୍ଟି ପାତି ସହଜରେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଜୀବନ ଦେଲେ।
ଶିଵଃ ସ୍ଵସୈନ୍ଯଂ ଦେଵାଂଶ୍ଚ ପ୍ରେରଯାମାସ ସତ୍ଵରଃ
ଶିବ ତାଙ୍କ ନିଜ ସେନା ଓ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା କଲେ।
ସ୍ଵଯଂ ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଯୁଯୁଧେ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଚ ଵୃଷପର୍ଵଣା
ମହେନ୍ଦ୍ର ନିଜେ ବୃଷପର୍ବଣଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଦମ୍ଭେନ ସହ ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଚକାର ସମରଂ ପରମ୍
ଚନ୍ଦ୍ର ଦମ୍ଭଙ୍କ ସହିତ ଏକ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
କୁବେରଃ କାଲକେଯେନ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ମଯେନ ଚ
କୁବେର କାଳକେୟଙ୍କ ସହିତ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ମାୟାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
କଲଵିଙ୍କେନ ଵରୁଣଶ୍ଚଞ୍ଚଲେନ ସମୀରଣଃ
କଳବିଙ୍କ ଓ ଚଞ୍ଚଳ ସମୀରଣ ସହ ବରୁଣ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଜଯନ୍ତୋ ରତ୍ନସାରେଣ ଵସଵୋ ଵର୍ଚସାଂ ଗଣୈଃ
ଜୟନ୍ତ ରତ୍ନର ସାର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଓ ବସୁମାନେ ତେଁମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଦଳ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଧନୁର୍ଦ୍ଧରେଣ ଧର୍ମଶ୍ଚ ମଣ୍ଡୂକାକ୍ଷେଣ ମଙ୍ଗଲଃ
ଧର୍ମ ଧନୁର୍ଧର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଓ ମଙ୍ଗଳ ମଣ୍ଡୂକାକ୍ଷ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଵିଶ୍ଵେନ ଚ ପଲାଶେନ ଚାଦିତ୍ଯା ଯୁଯୁଧୁଃ ପରମ୍ 2.19.
ବିଶ୍ୱ ପଳାଶ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ମହାମାରୀ ଚ ଯୁଯୁଧେ ଚୋଗ୍ରଦଣ୍ଡାଦିଭିଃ ସହ
ମହାମାରୀ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଯୁଯୁଧୁଶ୍ଚ ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧେ ପ୍ରଲଯେ ଚ ଭଯଙ୍କରେ
ସେମାନେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଳୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସର୍ଵେ ଚ ଯୁଯୁଧୁଃ ସୈନ୍ଯସମୂହାଃ ସତତଂ ମୁନେ
ମୁନି, ସମସ୍ତ ସେନା ଦଳ ସବୁବେଳେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ।
ଉଵାସ ଶଂଖଚୂଡଶ୍ଚ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତଃ
ଶଂଖଚୂଡ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ରହିଲେ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ ସର୍ଵେ ଭୀତାଶ୍ଚ କ୍ଷତଵିକ୍ଷତାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ଓ ଆହତ ହୋଇ ପଳାଇଗଲେ।
ବଲଂ ଚ ସ୍ଵଗଣାନାଂ ଵୈ ଵର୍ଦ୍ଧଯାମାସ ତେଜସା
ସେ ନିଜ ଦଳର ଶକ୍ତିକୁ ନିଜ ତେଜରେ ବଢ଼ାଇଲେ।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀନାଂ ଶତକଂ ସମରେ ସ ଜଘାନ ହ
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଏକଶଏ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନାକୁ ବଧ କଲେ।
ପପୌ ରକ୍ତଂ ଦାନଵାନାଂ କ୍ରୁଦ୍ଧା ସା ଶତଖର୍ପରମ୍
କ୍ରୋଧରେ ସେ ଦାନବମାନଙ୍କର ରକ୍ତ ଶତ ଖର୍ପର ପିଇଲେ।
ସ୍କନ୍ଦସ୍ଯ ଶରଜାଲେନ ଦାନଵାଃ କ୍ଷତଵିକ୍ଷତାଃ 2.19.
ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର ତୀର ବର୍ଷାରେ ଦାନବମାନେ ଆହତ ଓ ବିଖଣ୍ଡିତ ହେଲେ।
ଵୃଷପର୍ଵା ଵିପ୍ରଚିତ୍ତିର୍ଦମ୍ଭଶ୍ଚାପି ଵିକଙ୍କନଃ
ବୃଷପର୍ବା, ବିପ୍ରଚିତ୍ତି, ଦମ୍ଭ ଓ ବିକଙ୍କନ।
କାଲୀ ଜଗାମ ସମରମରକ୍ଷତ୍କାର୍ତ୍ତିକଂ ଶିଵଃ
କାଳୀ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଓ ଶିବ କାର୍ତ୍ତିକକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ସର୍ଵେ ଦେଵାଶ୍ଚ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସକିନ୍ନରାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ କିନ୍ନରମାନେ।
ସା ଚ ଗତ୍ଵା ଚ ସଂଗ୍ରାମଂ ସିଂହନାଦଂ ଚକାର ହ
ସେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଇ ସିଂହ ଦହାଡ଼ ଦେଲେ।
ଅଟ୍ଟାଟ୍ଟହାସମଶିଵଂ ଚକାର ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ପୁନିପୁନି ଭୟଙ୍କର ଓ ଅଶିବ ହାସ୍ୟ କଲେ।
ଉଗ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରା ଚୋଗ୍ରଚଣ୍ଡା କୌଟ୍ଟରୀ ଚ ପପୌ ମଧୁ
ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଓ ଭୀଷଣ କ୍ରୋଧ ସହିତ କୌଟ୍ଟରୀ ମଧୁ ପିଇଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କାଲୀଂ ଶଙ୍ଖଚୂଡଃ ଶୀଘ୍ରମାଜିଂ ସମାଯଯୌ
କାଳୀଙ୍କୁ ଦେଖି ଶଂଖଚୂଡ ତୁରନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।