ଦତ୍ତ୍ଵା ଧର୍ମାଯ ତଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ସିଦ୍ଧିଜ୍ଞାନଂ ତଦେଵ ଚ
ଧର୍ମ ପାଇଁ ସେ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ, ସିଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ଏଵଂ କୁବେରାଦିଭ୍ଯସ୍ତୁ ଦତ୍ତ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରାଦିକଂ ପରମ୍ 1.6.
ଏଭଳି, କୁବେର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ସୃଷ୍ଟିଂ କୁରୁ ମହାଭାଗ ଵିଧେ ନାନାଵିଧାଂ ପରାମ୍
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ବିଧି, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସୃଷ୍ଟି କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣେ କୃଷ୍ଣୋ ଦଦୌ ମାଲାଂ ମନୋରମାମ୍
ଏଭଳି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହି, କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ମାଳା ଦେଲେ।
ସୌତିରୁଵାଚ ସସୃଜେ ପୃଥିଵୀମାଦୌ ମଧୁକୈଟଭମେଦସା
ସୌତି କହିଲେ: ଆରମ୍ଭରେ, ମଧୁ ଓ କୈଟଭଙ୍କ ଚର୍ବିରୁ ପୃଥିବୀ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା।
ସସୃଜେ ପର୍ଵତାନଷ୍ଟୌ ପ୍ରଧାନାନ୍ସୁମନୋହରାନ୍
ସେ ଆଠଟି ମୁଖ୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷକ ପାହାଡ଼ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ସୁମେରୁଂ ଚୈଵ କୈଲାସଂ ମଲଯଂ ଚ ହିମାଲଯମ୍
ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ସୁମେରୁ, କୈଳାସ, ମଲୟ ଓ ହିମାଳୟ,
ସମୁଦ୍ରାନ୍ସସୃଜେ ସପ୍ତ ନଦାନ୍କତିଵିଧା ନଦୀଃ
ସେ ସାତଟି ସମୁଦ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ନଦୀ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଲଵଣେକ୍ଷୁସୁରାସର୍ପିର୍ଦଧିଦୁଗ୍ଧଜଲାର୍ଣଵାନ୍
ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଲୁଣ, ଆଖୁ ରସ, ମଦ, ଘିଅ, ଦହି, ଖୀର ଓ ପାଣିର ସମୁଦ୍ର।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଂଶ୍ଚ ତଦ୍ଭୂମିମଣ୍ଡଲେ କମଲାକୃତେ
ଏହି ପଦ୍ମାକାର ପୃଥିବୀରେ ସେ ସାତଟି ଦ୍ୱୀପ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ନିବୋଧ ଵିପ୍ର ଦ୍ଵୀପାଖ୍ଯାଂ ପୁରା ଯା ଵିଧିନା କୃତା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ଶୁଣ, ପୁରୁଣା କାଳରେ ଯେଉଁ ଦ୍ୱୀପ ନାମକ ଭୂମିକୁ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା, ସେଥିର ଏହି କଥା ମୁଁ କୁହେଁ।
ମେରୋରଷ୍ଟସୁ ଶୃଙ୍ଗେଷୁ ସସୃଜେଽଷ୍ଟୌ ପୁରୀ ପ୍ରଭୁଃ
ମେରୁ ପାହାଡ଼ର ଆଠଟି ଶିଖର ଉପରେ ପ୍ରଭୁ ଆଠଟି ସହର ତିଆରି କଲେ।
ମୂଲେଽନନ୍ତସ୍ଯ ନଗରୀଂ ନିର୍ମାଯ ଜଗତାଂ ପତିଃ
ଅନନ୍ତ ପାହାଡ଼ର ତଳେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ଏକ ସହର ନିର୍ମାଣ କଲେ।
ଭୂର୍ଲୋକଂ ଚ ଭୁଵର୍ଲୋକଂ ସ୍ଵର୍ଲୋକଂ ସୁମନୋହରମ୍ 1.7.
ସେ ଭୂର୍ଲୋକ, ଭୁବର୍ଲୋକ ଓ ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସ୍ୱର୍ଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଶୃଙ୍ଗମୂର୍ଧ୍ନି ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଜରାଦିପରିଵର୍ଜିତମ୍
ଶିଖରର ଶୀର୍ଷଭାଗରେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ଏହା ପରି ଦୁଃଖ ନାହିଁ।
ତଦଧଃ ସପ୍ତ ପାତାଲାନ୍ନିର୍ମମେ ଜଗଦୀଶ୍ଵରଃ
ସେଠାରୁ ତଳେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଈଶ୍ୱର ସାତଟି ପାତାଳ ତିଆରି କଲେ।
ଅତଲଂ ଵିତଲଂ ଚୈଵ ସୁତଲଂ ଚ ତଲାତଲମ୍
ଏହି ସାତ ପାତାଳ ହେଉଛି ଅତଳ, ବିତଳ, ସୁତଳ ଓ ତଳାତଳ।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପୈଃ ସପ୍ତନାକୈଃ ସପ୍ତପାତାଲସଂଜ୍ଞକୈଃ
ସେ ସାତଟି ଦ୍ୱୀପ, ସାତଟି ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ସାତଟି ପାତାଳ ସହିତ ଏହି ସୃଷ୍ଟି ଅଛି।
ଏଵଞ୍ଚାସଂଖ୍ଯବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ସର୍ଵଂ କୃତ୍ରିମମେଵ ଚ
ଏଭଳି ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତ କୃତ୍ରିମ ଭାବରେ ତିଆରି।
ପ୍ରତିଵିଶ୍ଵେଷୁ ଦିକ୍ପାଲା ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶ୍ଵରାଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଦିଗ୍ପାଳ ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର।
ବ୍ରାହ୍ମାଣ୍ଡଗଣନାଂ କର୍ତୁଂ ନ କ୍ଷମୋ ଜଗତାଂ ପତିଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଗଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ସଂଖ୍ଯାତୁମୀଶ୍ଵରଃ ଶକ୍ତୋ ନ ସଂଖ୍ଯାତୁଂ ତଥାପି ସଃ
ଈଶ୍ୱର ସଂଖ୍ୟା କରିପାରିବେ, ତଥାପି ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗଣିପାରିବେ ନାହିଁ।
କୃତ୍ରିମାଣି ଚ ଵିଶ୍ଵାନି ଵିଶ୍ଵସ୍ଥାନି ଚ ଯାନି ଚ
ଏହି ସମସ୍ତ କୃତ୍ରିମ ଜଗତ ଓ ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକି ବିଶ୍ୱରେ ଅବସ୍ଥିତ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ।
ଵୈକୁଣ୍ଠଃ ଶିଵଲୋକଶ୍ଚ ଗୋଲୋକଶ୍ଚ ତଯୋଃ ପରଃ 1.7.
ବୈକୁଣ୍ଠ, ଶିବଲୋକ ଓ ଗୋଲୋକ ଅଛି; ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଲୋକ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସୌତିରୁଵାଚ ଚକାର ଵୀର୍ଯ୍ଯାଧାନଂ ଚ କାମୁକ୍ଯାଂ କାମୁକୋ ଯଥା
ସୌତି କହିଲେ: ଯେଉଁପରି ଆସକ୍ତି ଥାଏ, ସେପରି କାମୁକୀଙ୍କୁ କାମୁକ ନିଜ ବୀର୍ୟ ଦାନ କଲେ।
ସା ଦିଵ୍ଯଂ ଶତଵର୍ଷଂ ଚ ଧୃତ୍ଵା ଗର୍ଭଂ ସୁଦୁସ୍ସହମ୍
ସେ ଦେବୀ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ଗର୍ଭକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଧରି ଧାରଣ କଲେ।
ଵିଵିଧାଞ୍ଶାସ୍ତ୍ରସଂଘାଂଶ୍ଚ ତର୍କଵ୍ଯାକରଣାଦିକାନ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶାସ୍ତ୍ର ସମୂହ, ତର୍କ, ବ୍ୟାକରଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ସେ ଦେଲେ।
ଷଡ୍ରାଗାନ୍ସୁନ୍ଦରାଂଶ୍ଚୈଵ ନାନାତାଲ ସମନ୍ଵିତାନ୍
ଛଅ ପ୍ରକାର ମଧୁର ରାଗ ଓ ବିଭିନ୍ନ ତାଳ ସହିତ ସେ ଦେଲେ।
ଵର୍ଷମାସମୃତୁଂ ଚୈଵ ତିଥିଂ ଦଣ୍ଡକ୍ଷଣାଦିକମ୍
ବର୍ଷ, ମାସ, ଋତୁ, ତିଥି ଏବଂ ଦଣ୍ଡ, କ୍ଷଣ ଭଳି ବିଭିନ୍ନ ସମୟର ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ପୁଷ୍ଟିଂ ଚ ଦେଵସେନାଂ ଚ ମେଧାଂ ଚ ଵିଜଯାଂ ଜଯାମ୍
ପୋଷଣ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ସେନା, ବୁଦ୍ଧି, ବିଜୟ ଏବଂ ଜୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।