ଦେଵାଃ ପ୍ରଦୁଦ୍ରୁଵୁଶ୍ଚାନ୍ଯେ ସର୍ଵେ ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରାଦଯଃ
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ।
ପର୍ଵତାନାଂ ଚ ସର୍ପାଣାଂ ଶିଲାନାଂ ଶାଖିନାଂ ତଥା
ପାହାଡ଼, ସାପ, ପାଥର ଓ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ପଳାଇଗଲେ।
ନୃପସ୍ଯ ଶରଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଚ ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନଃ ଶିଵନନ୍ଦନଃ । ନୀରଦେନ ଚ ସାନ୍ଦ୍ରେଣ ସଂଚ୍ଛନ୍ନୋ ଭାସ୍କରୋ ଯଥା
ରାଜାଙ୍କର ତୀର ବର୍ଷାରେ ଶିବପୁତ୍ର ଗୁପ୍ତ ହୋଇଗଲେ, ଯେପରି ଘନ ମେଘରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୁଚିଯାଏ।
ଧନୁସ୍ସ୍କନ୍ଦସ୍ଯ ଚିଚ୍ଛେଦ ଦୁର୍ଵହଂ ଚ ଭଯଙ୍କରମ୍
ସେ ଦୁର୍ବଳ ଓ ଭୟଙ୍କର ସ୍କନ୍ଦର ଧନୁଷକୁ କାଟିଦେଲେ।
ମଯୂରଂ ଜର୍ଜ୍ଜରୀଭୂତଂ ଦିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ରେଣ ଚକାର ସଃ 2.19.
ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ମୟୂରକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣବିଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ।
କ୍ଷଣଂ ମୂର୍ଛାଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଚେତନାମୁପଲଭ୍ଯ ସଃ
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ସେ ଅଚେତନ ହେଲେ, ପରେ ପୁଣି ସ୍ବଚେତନ ହେଲେ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରଖଚିତଂ ଯାନମାରୁହ୍ଯ ଚାଗ୍ନିଭୂଃ
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଖଚିତ ରଥରେ ଚଢି ଅଗ୍ନିଭୂ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ସର୍ପାଂଶ୍ଚ ପର୍ଵତାଂଶ୍ଚୈଵ ଵୃକ୍ଷାଂଶ୍ଚ ପ୍ରସ୍ତରାଂସ୍ତଥା
ସେ ସାପ, ପାହାଡ଼, ଗଛ ଓ ପାଥର ଭିତରେ ଫିଙ୍ଗିଲେ।
ଆଗ୍ନେଯଂ ଵାରୁଣାସ୍ତ୍ରେଣ ଵାରଯାମାସ ଵୈ ଗୁହଃ
ଗୁହା ଅଗ୍ନିବାଣକୁ ବାରୁଣୀ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ରୋକିଦେଲେ।
ସଵାହଂ ସାରଥିଂ ଚୈଵ କିରୀଟଂ ମୁକୁଟୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ତାଙ୍କର ଯାନ, ସାରଥି ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ମୁକୁଟ ସହିତ—
ମୂର୍ଚ୍ଛାଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜୋପଲଭ୍ଯ ଵୈ ଚେତନାଂ ପୁନଃ
ରାଜା ଅଚେତନ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ପୁଣି ସ୍ବଚେତନ ହେଲେ।
ଚକାର ଶରଜାଲଂ ଚ ମାଯଯା ମାଯିନାଂ ଵରଃ
ମାୟାରେ ପ୍ରବୀଣ ଜନେ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ତୀରର ଜାଲ ବାଣ୍ଧିଦେଲେ।
ଜଗ୍ରାହ ଶକ୍ତିମଵ୍ଯର୍ଥାଂ ଶତସୂର୍ଯ୍ଯସମପ୍ରଭାମ୍
ସେ ଶତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ ଅଫଳ ନହେଉଥିବା ଶକ୍ତି ଧରିଲେ।
ଚିକ୍ଷେପ ତାଂ ଚ କୋପେନ ମହାଵେଗେନ କାର୍ତ୍ତିକେ
କ୍ରୋଧରେ ସେ ଏହାକୁ ଭୟଙ୍କର ଗତିରେ କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ।
ମୂର୍ଚ୍ଛାଂ ସଂପ୍ରାପ ଶକ୍ତ୍ଯା ଚ କାର୍ତ୍ତିକେଯୋ ମହାବଲଃ 2.19.
ଶକ୍ତିର ଆଘାତରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଅଚେତନ ହେଲେ।
ଶିଵସ୍ତଂ ଦର୍ଶନାଦେଵ ଜୀଵଯାମାସ ଲୀଲଯା
ଶିବ ମାତ୍ର ଦୃଷ୍ଟି ପାତି ସହଜରେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଜୀବନ ଦେଲେ।
ଶିଵଃ ସ୍ଵସୈନ୍ଯଂ ଦେଵାଂଶ୍ଚ ପ୍ରେରଯାମାସ ସତ୍ଵରଃ
ଶିବ ତାଙ୍କ ନିଜ ସେନା ଓ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା କଲେ।
ସ୍ଵଯଂ ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଯୁଯୁଧେ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଚ ଵୃଷପର୍ଵଣା
ମହେନ୍ଦ୍ର ନିଜେ ବୃଷପର୍ବଣଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଦମ୍ଭେନ ସହ ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଚକାର ସମରଂ ପରମ୍
ଚନ୍ଦ୍ର ଦମ୍ଭଙ୍କ ସହିତ ଏକ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
କୁବେରଃ କାଲକେଯେନ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ମଯେନ ଚ
କୁବେର କାଳକେୟଙ୍କ ସହିତ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ମାୟାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
କଲଵିଙ୍କେନ ଵରୁଣଶ୍ଚଞ୍ଚଲେନ ସମୀରଣଃ
କଳବିଙ୍କ ଓ ଚଞ୍ଚଳ ସମୀରଣ ସହ ବରୁଣ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଜଯନ୍ତୋ ରତ୍ନସାରେଣ ଵସଵୋ ଵର୍ଚସାଂ ଗଣୈଃ
ଜୟନ୍ତ ରତ୍ନର ସାର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଓ ବସୁମାନେ ତେଁମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ଦଳ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଧନୁର୍ଦ୍ଧରେଣ ଧର୍ମଶ୍ଚ ମଣ୍ଡୂକାକ୍ଷେଣ ମଙ୍ଗଲଃ
ଧର୍ମ ଧନୁର୍ଧର ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଓ ମଙ୍ଗଳ ମଣ୍ଡୂକାକ୍ଷ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଵିଶ୍ଵେନ ଚ ପଲାଶେନ ଚାଦିତ୍ଯା ଯୁଯୁଧୁଃ ପରମ୍ 2.19.
ବିଶ୍ୱ ପଳାଶ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ମହାମାରୀ ଚ ଯୁଯୁଧେ ଚୋଗ୍ରଦଣ୍ଡାଦିଭିଃ ସହ
ମହାମାରୀ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଯୁଯୁଧୁଶ୍ଚ ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧେ ପ୍ରଲଯେ ଚ ଭଯଙ୍କରେ
ସେମାନେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଳୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସର୍ଵେ ଚ ଯୁଯୁଧୁଃ ସୈନ୍ଯସମୂହାଃ ସତତଂ ମୁନେ
ମୁନି, ସମସ୍ତ ସେନା ଦଳ ସବୁବେଳେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ।
ଉଵାସ ଶଂଖଚୂଡଶ୍ଚ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତଃ
ଶଂଖଚୂଡ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ରହିଲେ।
ଦେଵାଶ୍ଚ ଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ ସର୍ଵେ ଭୀତାଶ୍ଚ କ୍ଷତଵିକ୍ଷତାଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ଓ ଆହତ ହୋଇ ପଳାଇଗଲେ।
ବଲଂ ଚ ସ୍ଵଗଣାନାଂ ଵୈ ଵର୍ଦ୍ଧଯାମାସ ତେଜସା
ସେ ନିଜ ଦଳର ଶକ୍ତିକୁ ନିଜ ତେଜରେ ବଢ଼ାଇଲେ।