ଅହଂ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯୋ ଯସ୍ମାଦସଂଖ୍ଯଂ ପ୍ରାକୃତଂ ଲଯମ୍
ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜିତିଥିବା ଏକମାତ୍ର, କାରଣ ଅନେକ ପ୍ରକୃତିର ବିଲୟ ଘଟିଛି।
ସ ଚ ପ୍ରକୃତିରୂପଶ୍ଚ ସ ଏଵ ପୁରୁଷଃ ସ୍ମୃତଃ 2.18.
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରକୃତିର ରୂପ, ଏବଂ ସେଠିକି ଉହାକୁ ପୁରୁଷ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
କରୋତି ସତତଂ ଯୋ ହି ତନ୍ନାମଗୁଣକୀର୍ତ୍ତନମ୍
ଯିଏ ସେଠି ନାମ ଓ ଗୁଣ ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ,
ସ୍ରଷ୍ଟା କୃତୋ ଵିଧିସ୍ତେନ ପାତା ଵିଷ୍ଣୁଃ କୃତୋ ଭଵେ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହେଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ପାଳନକର୍ତ୍ତା ହେଲେ ଏବଂ ସଂସାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
କାଲାଗ୍ନିରୁଦ୍ରଂ ସଂହାରେ ନିଯୁଜ୍ଯ ଵିଷଯେ ନୃପ
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କାଳାଗ୍ନି ଭାବେ ସଂହାର ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ, ରାଜନ।
ତେନ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯୋଽହଂ ଚ ଜ୍ଞାନେନାନେନ ନିର୍ଭଯଃ
ଏହିପରି ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜିତିଛି ଏବଂ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଭୟହୀନ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଚ ସର୍ଵେଶଃ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଭାଵନଃ
ଏପରି କହି, ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ଓ ସମସ୍ତ ଭୂତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା,
ରାଜା ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରଶଶଂସ ପୁନଃ ପୁନଃ
ରାଜା ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ପୁଣିପୁଣି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଶଂଖଚୂଡ ଉଵାଚ ତଥାଽପି କିଞ୍ଚିଦ୍ଯତ୍ସତ୍ଯଂ ଶ୍ରୂଯତାଂ ମନ୍ନିଵେଦନମ୍
ଶଂଖଚୂଡ଼ କହିଲେ: ତଥାପି ଏକ ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣ, ମୋର ଅନୁରୋଧ ରହିଲା।
ଜ୍ଞାତିଦ୍ରୋହେ ମହତ୍ପାପଂ ତ୍ଵଯୋକ୍ତମଧୁନା ତ୍ରଯମ୍
ତୁମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଜ୍ଞାତିଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେବାରେ ତିନିଟି ମହାପାପ ବିଷୟରେ କହିଛ।
ସଭ୍ରାତୃକୋ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଃ କଥଂ ଦେଵୈଶ୍ଚ ହିଂସିତଃ 2.18.
ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଓ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ କିପରି ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ?
ପୁରା ସମୁଦ୍ରମଥନେ ପୀଯୂଷଂ ଭକ୍ଷିତଂ ସୁରୈଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଅମୃତ ପିଇଥିଲେ।
କ୍ରୀଡାଭାଣ୍ଡମିଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ଏହି ସଂସାର କୃଷ୍ଣ ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ଖେଳନା।
ଦେଵଦାନଵଯୋର୍ଵାଦଃ ଶଶ୍ଵନ୍ନୈମିତ୍ତିକଃ ସଦା
ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିରୋଧ ସଦା ବେଳେ ବେଳେ ହୁଏ ଏବଂ ଚିରକାଳ ଚାଲିଥାଏ।
ତତ୍ରାଵଯୋର୍ଵିରୋଧେ ଚ ଗମନଂ ନିଷ୍ଫଲଂ ତଵ
ଆମ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିରୋଧ ହେଉଥିବାରୁ, ତୁମର ଏହି ଯାତ୍ରା ଅଫଳ ହେବ।
ଜାଯତେ ମହତୀ ଲଜ୍ଜା ସ୍ପର୍ଦ୍ଧାଽସ୍ମାଭିଃ ସହାଧୁନା
ଏବେ ବଡ଼ ଲଜ୍ଜା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା—ଆମ ସହିତ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା।
ଶଂଖଚୂଡଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯାହ ତ୍ରିଲୋଚନଃ
ଶଂଖଚୂଡ଼ଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ତିନି ଆଖିଓଁ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ହସି କହିଲେ—
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ କା ଲଜ୍ଜା ମହତୀ ରାଜନ୍ନକୀର୍ତିର୍ଵା ପରାଜଯେ
ଶ୍ରୀମହାଦେବ କହିଲେ: ରାଜା, ପରାଜୟରେ କଣ ବଡ଼ ଲଜ୍ଜା କିମ୍ବା ଅପକୀର୍ତ୍ତି ଅଛି?
ଯୁଦ୍ଧମାଦୌ ହରେରେଵ ମଧୁନା କୈଟଭେନ ଚ
ଆରମ୍ଭରେ ହରି ଓ ମଧୁ-କୈଟଭଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା।
ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷସ୍ଯ ଯୁଦ୍ଧଂ ଚ ପୁନସ୍ତେନ ଗଦାଭୃତା
ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ପୁଣି ଗଦାଧାରୀଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ।
ସର୍ଵେଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯାଃ ସର୍ଵମାତୁଃ ପ୍ରକୃତ୍ଯାଶ୍ଚ ବଭୂଵ ହ 2.18.
ଏ ସବୁ କିଛି ସର୍ବେଶ୍ୱରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମାଆ, ପ୍ରକୃତିଙ୍କ ସ୍ୱଭାବରୁ ହେଉଛି।
ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରସ୍ତ୍ଵଂ ଚ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପାର୍ଷଦ।
କା ଲଜ୍ଜା ମହତୀ ରାଜନ୍ମମ ଯୁଦ୍ଧେ ତ୍ଵଯା ସହ
ରାଜା, ତୁମ ସହିତ ମୋର ଯୁଦ୍ଧରେ କଣ ବଡ଼ ଲଜ୍ଜା ଅଛି?
ଦେହି ରାଜ୍ଯଂ ଚ ଦେଵାନାଂ ଵାଗ୍ଵ୍ଯଯେ କିଂ ପ୍ରଯୋଜନମ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଦେଉ, ଅନାବଶ୍ୟକ କଥା କହିବାର କଣ ଦରକାର?
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶଂକରସ୍ତତ୍ର ଵିରରାମ ଚ ନାରଦ
ଏଭଳି କହି, ଶଙ୍କର ସେଠାରେ ଚୁପ ହେଲେ, ହେ ନାରଦ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସମାରୁରୋହ ଯାନଂ ଚ ସ୍ଵାମାତ୍ଯୈଃ ସହ ସତ୍ଵରଃ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ଯାନରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ବଭୂଵୁସ୍ତେ ଚ ସଂକ୍ଷୁବ୍ଧାଃ ସ୍କନ୍ଦଶକ୍ତ୍ଯାଽର୍ଦିତାସ୍ତଦା
ତା'ପରେ ସେମାନେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ଅସ୍ଥିର ହେଇଗଲେ।
ସ୍କନ୍ଦସ୍ଯୋପରି ତତ୍ରୈଵ ସମରେ ଚ ଭଯଙ୍କରେ
ସେଠାରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଉପରେ—
ଦାନଵାନାଂ କ୍ଷଯକରଂ ଯଥା ପ୍ରାକୃତିକଂ ଲଯମ୍
—ଦାନବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ପ୍ରଳୟ ସମ ନାଶ ଆଣିଲା।
ନୃପସ୍ଯ ଶରଵୃଷ୍ଟିଶ୍ଚ ଘନଵୃଷ୍ଟିର୍ଯଥା ତଥା
ରାଜାଙ୍କ ତୀରବର୍ଷା ଘନ ବର୍ଷା ପରି ହେଉଥିଲା।