ଲଵଣୋଦପ୍ରିଯା ଭାର୍ଯ୍ଯା ଶଶ୍ଵତ୍ସୌଭାଗ୍ଯସଂଯୁତା
ଲବଣଜଳ ପ୍ରିୟା ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସଦା ସୌଭାଗ୍ୟରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ଶରାଵତୀମିଶ୍ରିତା ଚ ନିର୍ଗତା ସା ହିମାଲଯାତ୍ 2.18.
ଶରାବତୀ ନଦୀର ପାଣି ସହିତ ମିଶି, ସେ ହିମାଳୟରୁ ବାହାରିଲେ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଶଂଖଚୂଡୋ ଲୁଲୋକେ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମ୍
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ଶଂଖଚୂଡ଼ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କୃତ୍ଵା ଯୋଗାସନେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ମୁଦ୍ରାଯୁକ୍ତଂ ଚ ସସ୍ମିତମ୍
ଯୋଗାସନ ନେଇ, ମୁଦ୍ରା ସହିତ ହସିମୁଖେ ସେଠାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତ୍ରିଶୂଲପଟ୍ଟିଶଧରଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରଚର୍ମାମ୍ବରଂ ଵରମ୍
ତିନିମୁହା ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ପଟ୍ଟିଶ ଧାରଣ କରି, ବାଘ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲେ।
ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରଂ ଚ ନାଗଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନମ୍
ତିନିଟି ଆଖି, ପାଞ୍ଚଟି ମୁହଁ ଓ ସାପକୁ ଜଜ୍ଞୋପବୀତ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଭକ୍ତମୃତ୍ଯୁହରଂ ଶାନ୍ତଂ ଗୌରୀକାନ୍ତଂ ମନୋରମମ୍
ଭକ୍ତଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଶାନ୍ତ, ଗୌରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ମନୋହର।
ଆଶୁତୋଷଂ ପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍
ସହଜରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ମଧୁର ମୁଖମଣ୍ଡଳ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵମ୍ଭରଂ ଵିଶ୍ଵଵରଂ ଵିଶ୍ଵସଂହାରକାରଣମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଧାରକ, ବିଶ୍ୱରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଶ୍ୱର ସଂହାର କାରଣ।
ଜ୍ଞାନପ୍ରଦଂ ଜ୍ଞାନବୀଜଂ ଜ୍ଞାନାନନ୍ଦଂ ସନାତନମ୍
ସେ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା, ଜ୍ଞାନର ମୂଳ, ଜ୍ଞାନର ଆନନ୍ଦ ଓ ଶାଶ୍ୱତ।
ସର୍ଵୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଃ ଶିରସା ପ୍ରଣନାମ ସଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଭକ୍ତିଭାବରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ।
ଆଶିଷଂ ଚ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ କାଲୀ ସ୍କନ୍ଦଶ୍ଚ ଶଙ୍କରଃ 2.18.
କାଳୀ, ସ୍କନ୍ଦ ଓ ଶଙ୍କର ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ପରସ୍ପରଂ ଚ ସମ୍ଭାଷାଂ ତେ ଚକୁସ୍ତତ୍ର ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିଥିଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ମହାଦେଵୋ ଭଗଵାଂସ୍ତମୁଵାଚ ହ
ଶାନ୍ତ ମନେ ମହାଦେବ, ଭଗବାନ୍ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ ମରୀଚିସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଵୈଷ୍ଣଵଶ୍ଚାପି ଧାର୍ମିକଃ
ଶ୍ରୀମହାଦେବ କହିଲେ: ମରୀଚି ତାଙ୍କର ପୁଅ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଓ ଧର୍ମିକ।
କଶ୍ଯପଶ୍ଚାପି ତତ୍ପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମିଷ୍ଠଶ୍ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ
କଶ୍ୟପ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଅତି ଧର୍ମିକ ଓ ପ୍ରଜାପତି।
ତାସ୍ଵେକା ଚ ଦନୁଃ ସାଧ୍ଵୀ ତତ୍ସୌଭାଗ୍ଯେନ ଵର୍ଦ୍ଧିତା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲେ ଦନୁ, ସତୀ, ସେ ସୌଭାଗ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ।
ତେଷ୍ଵେକୋ ଵିପ୍ରଚିତ୍ତିଶ୍ଚ ମହାବଲପରାକ୍ରମଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲେ ବିପ୍ରଚିତ୍ତି, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପରାକ୍ରମୀ।
ଜଜାପ ପରମଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ପୁଷ୍କରେ ଲକ୍ଷଵତ୍ସରମ୍
ସେ ପୁଷ୍କର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ପରମ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ।
ତଦା ତ୍ଵାଂ ତନଯଂ ପ୍ରାପ ପରଂ କୃଷ୍ଣପରାଯଣମ୍
ତାପରେ ସେ ତୁମକୁ ପୁଅ ଭାବେ ପାଇଲେ, ଯିଏ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭଜେ।
ଅଧୁନା ରାଧିକାଶାପାଦ୍ଭାରତେ ଦାନଵେଶ୍ଵରଃ
ଏବେ ରାଧିକାଙ୍କ ଶାପରେ ଦାନବମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଭାରତରେ ଅଛନ୍ତି।
ସାଲୋକ୍ଯସାର୍ଷ୍ଟିସାରୂପ୍ଯସାମୀପ୍ଯୈକ୍ଯଂ ହରେରପି 2.18.
ହରିଙ୍କ ସହ ଏକ ଲୋକରେ ରହିବା, ଏକ ସମ୍ପଦ ଭୋଗିବା, ଏକ ଆକୃତି ହେବା, ନିକଟରେ ରହିବା କିମ୍ବା ଏକତା ପାଇବା—
ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵମମରତ୍ଵଂ ଵା ତୁଚ୍ଛଂ ମେନେ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵଃ
ବ୍ରହ୍ମା ହେବା କିମ୍ବା ଅମରତ୍ୱ ପାଇବାକୁ ଭିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଅତି ତୁଚ୍ଛ ଭାବିଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତସ୍ଯ ତେ କିଂ ଵା ଦେଵାନାଂ ଵିଷଯେ ଭ୍ରମେ
କୃଷ୍ଣଭକ୍ତ ଥିବା ତୁମ ପାଇଁ ଦେବମାନେ ଯେଉଁଠି ରହନ୍ତି, ସେଠାରେ ଘୁରିବାର କଣ ମୂଲ୍ୟ ଅଛି?
ସୁଖଂ ସ୍ଵରାଜ୍ଯେ ତ୍ଵଂ ତିଷ୍ଠ ଦେଵାସ୍ସନ୍ତୁ ସ୍ଵକେ ପଦେ
ତୁମେ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ସୁଖରେ ରୁହ, ଦେବମାନେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରୁହନ୍ତୁ।
ଯାନି କାନି ଚ ପାପାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକାନି ଚ
ଯେଉଁମାନେ ପାପ ଅଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଭୟଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ—
ସ୍ଵସମ୍ପଦାଂ ଚ ହାନିଂ ଚ ଯଦି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ମନ୍ଯସେ
ଏବଂ ରାଜାଧିରାଜ, ତୁମେ ଯଦି ନିଜ ସମ୍ପତ୍ତି ହାରାଇବାକୁ ଭାବୁଛ, ତେବେ—
ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚ ତିରୋଭାଵୋ ଲଯେ ପ୍ରାକୃତିକେ ସତି
ପ୍ରକୃତିର ଲୟ ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ଘଟେ।
ଜ୍ଞାନଂ ବୁଦ୍ଧିଶ୍ଚ ତପସା ସ୍ମୃତିର୍ଲୋକସ୍ଯ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ତପସ୍ୟା ଏବଂ ସ୍ମୃତି, ଏସବୁ ଲୋକରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅଛି।
ପରିପୂର୍ଣତମୋ ଧର୍ମଃ ସତ୍ଯେ ସତ୍ଯାଶ୍ରଯଃ ସଦା
ସବୁଠାରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧର୍ମ ସତ୍ୟ ଉପରେ ଭିତ୍ତି କରିଥାଏ ଏବଂ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ।