ପ୍ରଜାନୁଚରସଂଘଂ ଚ କୋଶୌଘଂ ଵାହନାଦିକମ୍
ସେ ଅନେକ ପ୍ରଜା, ଅପାର ଧନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଯାନ ଏକତ୍ର କଲେ।
ଭୃତ୍ଯଦ୍ଵାରା କ୍ରମେଣୈଵ ସ ଚକ୍ରେ ସୈନ୍ଯସଂଚଯମ୍ ।। 2.18.
ସେ ତାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ କ୍ରମେ ବଡ଼ ସେନା ତିଆରି କଲେ।
ରଥାନାମଯୁତେନୈଵ ଧାନୁଷ୍କାଣାଂ ତ୍ରିକୋଟିଭିଃ
ଦଶ ହଜାର ରଥ ଓ ତିରିଶି କୋଟି ଧନୁର୍ଧର ସହିତ,
କୃତା ସେନାଽପରିମିତା ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରେଣ ନାରଦ
ହେ ନାରଦ, ଦାନବନାୟକ ଅପାର ସେନା ତିଆରି କଲେ।
ମହାରଥଃ ସ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ରଥିନାଂ ପ୍ରଵରୋ ରଣେ
ସେ ଏକ ମହାରଥୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ତ୍ରିଂଶଦକ୍ଷୌହିଣୀଵାଦ୍ଯଭାଣ୍ଡୌଘଂ ଚ ଚକାର ସଃ
ସେ ତିରିଶି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ଓ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧସାମଗ୍ରୀ ଏକତ୍ର କଲେ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରଖଚିତଂ ଵିମାନଂ ହ୍ଯାରୁରୋହ ସଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନରେ ଖଚିତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ସେ ଆରୋହଣ କଲେ।
ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରାନଦୀତୀରେ ଯତ୍ରାକ୍ଷଯଵଟଃ ଶୁଭଃ
ଯେଉଁଠି ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରା ନଦୀ ପାରେ ଶୁଭ ଅକ୍ଷୟ ବଟବୃକ୍ଷ ଅଛି,
କପିଲସ୍ଯ ତପସ୍ଥାନଂ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରଂ ଚ ଭାରତେ
ଭାରତ ଭୂମିରେ କପିଳଙ୍କ ତପସ୍ଥଳୀ, ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି,
ଶ୍ରୀଶୈଲୋତ୍ତରଭାଗେ ଚ ଗନ୍ଧମାଦନଦକ୍ଷିଣେ ଶାଶ୍ଵତୀ ଜଲପୂର୍ଣା ଚ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରାନଦୀ ଶୁଭା
ଶ୍ରୀଶୈଳର ଉତ୍ତର ଓ ଗନ୍ଧମାଦନର ଦକ୍ଷିଣରେ, ସଦା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୁଭ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରା ନଦୀ ବହୁଛି।
ଲଵଣୋଦପ୍ରିଯା ଭାର୍ଯ୍ଯା ଶଶ୍ଵତ୍ସୌଭାଗ୍ଯସଂଯୁତା
ଲବଣଜଳ ପ୍ରିୟା ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସଦା ସୌଭାଗ୍ୟରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ଶରାଵତୀମିଶ୍ରିତା ଚ ନିର୍ଗତା ସା ହିମାଲଯାତ୍ 2.18.
ଶରାବତୀ ନଦୀର ପାଣି ସହିତ ମିଶି, ସେ ହିମାଳୟରୁ ବାହାରିଲେ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଶଂଖଚୂଡୋ ଲୁଲୋକେ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମ୍
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ଶଂଖଚୂଡ଼ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କୃତ୍ଵା ଯୋଗାସନେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ମୁଦ୍ରାଯୁକ୍ତଂ ଚ ସସ୍ମିତମ୍
ଯୋଗାସନ ନେଇ, ମୁଦ୍ରା ସହିତ ହସିମୁଖେ ସେଠାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତ୍ରିଶୂଲପଟ୍ଟିଶଧରଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରଚର୍ମାମ୍ବରଂ ଵରମ୍
ତିନିମୁହା ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ପଟ୍ଟିଶ ଧାରଣ କରି, ବାଘ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲେ।
ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରଂ ଚ ନାଗଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନମ୍
ତିନିଟି ଆଖି, ପାଞ୍ଚଟି ମୁହଁ ଓ ସାପକୁ ଜଜ୍ଞୋପବୀତ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଭକ୍ତମୃତ୍ଯୁହରଂ ଶାନ୍ତଂ ଗୌରୀକାନ୍ତଂ ମନୋରମମ୍
ଭକ୍ତଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଶାନ୍ତ, ଗୌରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ମନୋହର।
ଆଶୁତୋଷଂ ପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍
ସହଜରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ମଧୁର ମୁଖମଣ୍ଡଳ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵମ୍ଭରଂ ଵିଶ୍ଵଵରଂ ଵିଶ୍ଵସଂହାରକାରଣମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଧାରକ, ବିଶ୍ୱରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଶ୍ୱର ସଂହାର କାରଣ।
ଜ୍ଞାନପ୍ରଦଂ ଜ୍ଞାନବୀଜଂ ଜ୍ଞାନାନନ୍ଦଂ ସନାତନମ୍
ସେ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା, ଜ୍ଞାନର ମୂଳ, ଜ୍ଞାନର ଆନନ୍ଦ ଓ ଶାଶ୍ୱତ।
ସର୍ଵୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତଃ ଶିରସା ପ୍ରଣନାମ ସଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଭକ୍ତିଭାବରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ।
ଆଶିଷଂ ଚ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ କାଲୀ ସ୍କନ୍ଦଶ୍ଚ ଶଙ୍କରଃ 2.18.
କାଳୀ, ସ୍କନ୍ଦ ଓ ଶଙ୍କର ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ପରସ୍ପରଂ ଚ ସମ୍ଭାଷାଂ ତେ ଚକୁସ୍ତତ୍ର ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ସେଠାରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିଥିଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ମହାଦେଵୋ ଭଗଵାଂସ୍ତମୁଵାଚ ହ
ଶାନ୍ତ ମନେ ମହାଦେବ, ଭଗବାନ୍ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀମହାଦେଵ ଉଵାଚ ମରୀଚିସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଵୈଷ୍ଣଵଶ୍ଚାପି ଧାର୍ମିକଃ
ଶ୍ରୀମହାଦେବ କହିଲେ: ମରୀଚି ତାଙ୍କର ପୁଅ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଓ ଧର୍ମିକ।
କଶ୍ଯପଶ୍ଚାପି ତତ୍ପୁତ୍ରୋ ଧର୍ମିଷ୍ଠଶ୍ଚ ପ୍ରଜାପତିଃ
କଶ୍ୟପ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଅତି ଧର୍ମିକ ଓ ପ୍ରଜାପତି।
ତାସ୍ଵେକା ଚ ଦନୁଃ ସାଧ୍ଵୀ ତତ୍ସୌଭାଗ୍ଯେନ ଵର୍ଦ୍ଧିତା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲେ ଦନୁ, ସତୀ, ସେ ସୌଭାଗ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ।
ତେଷ୍ଵେକୋ ଵିପ୍ରଚିତ୍ତିଶ୍ଚ ମହାବଲପରାକ୍ରମଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲେ ବିପ୍ରଚିତ୍ତି, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପରାକ୍ରମୀ।
ଜଜାପ ପରମଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ପୁଷ୍କରେ ଲକ୍ଷଵତ୍ସରମ୍
ସେ ପୁଷ୍କର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ପରମ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ।
ତଦା ତ୍ଵାଂ ତନଯଂ ପ୍ରାପ ପରଂ କୃଷ୍ଣପରାଯଣମ୍
ତାପରେ ସେ ତୁମକୁ ପୁଅ ଭାବେ ପାଇଲେ, ଯିଏ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭଜେ।