କ୍ଷଣଂ କେଲିନିଯୁକ୍ତୌ ଚ ରସଭାଵସମନ୍ଵିତୌ
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ସେମାନେ ଖେଳରେ ଲିନ ହେଲେ, ଭାବର ରସରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ।
ସତତଂ ଜଯଯୁକ୍ତୌ ଦ୍ଵୌ କ୍ଷଣଂ ନୈଵ ପରାଜିତୌ 2.17.
ସେମାନେ ସଦା ବିଜୟରେ ଲିନ ଥିଲେ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କେବେ ହାରିଲେ ନାହିଁ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ବ୍ରାହ୍ମେ ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ଚୋତ୍ଥାଯ ପୁଷ୍ପତଲ୍ପାନ୍ମନୋହରାତ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ — ସେ ମନୋହର ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଶଯ୍ୟାରୁ ବ୍ରାହ୍ମମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଉଠିଲେ।
ରାତ୍ରିଵାସଃ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ମଙ୍ଗଲଵାରିଣା
ରାତିର ଶୋଇବା ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ି, ଶୁଭ ପାଣିରେ ସ୍ନାନ କଲେ।
ଚକାରାହ୍ନିକମାଵଶ୍ଯମଭୀଷ୍ଟଗୁରୁଵନ୍ଦନମ୍
ସେ ନିୟମିତ ଦିନଚର୍ଯ୍ୟା କରି, ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ।
ରତ୍ନଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ମଣିଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଵସ୍ତ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଚ କାଞ୍ଚନମ୍
ସେଠାରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନ, ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି, ଉତ୍ତମ ପୋଶାକ ଓ ସୁନା ରଖିଥିଲେ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନଂ ଯତ୍କିଞ୍ଚିନ୍ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯହୀରକମ୍
ଯେଉଁଠି ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ଥିଲା — ମୁକ୍ତା, ପଦ୍ମରାଗ କିମ୍ବା ହୀରା — ସେ ସବୁ ଥିଲା।
ଗଜରତ୍ନଂ ଚାଶ୍ଵରତ୍ନଂ ଧେନୁରତ୍ନଂ ମନୋହରମ୍
ସେଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଓ ମନୋହର ଗାଈ ମଧ୍ୟ ଥିଲା।
କୋଶାଗାରସହସ୍ରଂ ଚ ନଗରାଣାଂ ତ୍ରିଲକ୍ଷକମ୍
ସେଠି ହଜାର ଧନଭଣ୍ଡାର ଓ ତିନି ଲକ୍ଷ ସହର ଥିଲା।
ପୁତ୍ରଂ କୃତ୍ଵା ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ରଂ ସୁଚନ୍ଦ୍ରଂ ଦାନଵେଷୁ ଚ
ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିପତି କଲେ, ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ।
ପ୍ରଜାନୁଚରସଂଘଂ ଚ କୋଶୌଘଂ ଵାହନାଦିକମ୍
ସେ ଅନେକ ପ୍ରଜା, ଅପାର ଧନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଯାନ ଏକତ୍ର କଲେ।
ଭୃତ୍ଯଦ୍ଵାରା କ୍ରମେଣୈଵ ସ ଚକ୍ରେ ସୈନ୍ଯସଂଚଯମ୍ ।। 2.18.
ସେ ତାଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ କ୍ରମେ ବଡ଼ ସେନା ତିଆରି କଲେ।
ରଥାନାମଯୁତେନୈଵ ଧାନୁଷ୍କାଣାଂ ତ୍ରିକୋଟିଭିଃ
ଦଶ ହଜାର ରଥ ଓ ତିରିଶି କୋଟି ଧନୁର୍ଧର ସହିତ,
କୃତା ସେନାଽପରିମିତା ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରେଣ ନାରଦ
ହେ ନାରଦ, ଦାନବନାୟକ ଅପାର ସେନା ତିଆରି କଲେ।
ମହାରଥଃ ସ ଵିଜ୍ଞେଯୋ ରଥିନାଂ ପ୍ରଵରୋ ରଣେ
ସେ ଏକ ମହାରଥୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ।
ତ୍ରିଂଶଦକ୍ଷୌହିଣୀଵାଦ୍ଯଭାଣ୍ଡୌଘଂ ଚ ଚକାର ସଃ
ସେ ତିରିଶି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ଓ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧସାମଗ୍ରୀ ଏକତ୍ର କଲେ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରଖଚିତଂ ଵିମାନଂ ହ୍ଯାରୁରୋହ ସଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନରେ ଖଚିତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ସେ ଆରୋହଣ କଲେ।
ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରାନଦୀତୀରେ ଯତ୍ରାକ୍ଷଯଵଟଃ ଶୁଭଃ
ଯେଉଁଠି ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରା ନଦୀ ପାରେ ଶୁଭ ଅକ୍ଷୟ ବଟବୃକ୍ଷ ଅଛି,
କପିଲସ୍ଯ ତପସ୍ଥାନଂ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରଂ ଚ ଭାରତେ
ଭାରତ ଭୂମିରେ କପିଳଙ୍କ ତପସ୍ଥଳୀ, ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି,
ଶ୍ରୀଶୈଲୋତ୍ତରଭାଗେ ଚ ଗନ୍ଧମାଦନଦକ୍ଷିଣେ ଶାଶ୍ଵତୀ ଜଲପୂର୍ଣା ଚ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରାନଦୀ ଶୁଭା
ଶ୍ରୀଶୈଳର ଉତ୍ତର ଓ ଗନ୍ଧମାଦନର ଦକ୍ଷିଣରେ, ସଦା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୁଭ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରା ନଦୀ ବହୁଛି।
ଲଵଣୋଦପ୍ରିଯା ଭାର୍ଯ୍ଯା ଶଶ୍ଵତ୍ସୌଭାଗ୍ଯସଂଯୁତା
ଲବଣଜଳ ପ୍ରିୟା ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ସଦା ସୌଭାଗ୍ୟରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ଶରାଵତୀମିଶ୍ରିତା ଚ ନିର୍ଗତା ସା ହିମାଲଯାତ୍ 2.18.
ଶରାବତୀ ନଦୀର ପାଣି ସହିତ ମିଶି, ସେ ହିମାଳୟରୁ ବାହାରିଲେ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଶଂଖଚୂଡୋ ଲୁଲୋକେ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମ୍
ସେଠାକୁ ଯାଇ, ଶଂଖଚୂଡ଼ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କୃତ୍ଵା ଯୋଗାସନେ ସ୍ଥିତ୍ଵା ମୁଦ୍ରାଯୁକ୍ତଂ ଚ ସସ୍ମିତମ୍
ଯୋଗାସନ ନେଇ, ମୁଦ୍ରା ସହିତ ହସିମୁଖେ ସେଠାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତ୍ରିଶୂଲପଟ୍ଟିଶଧରଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରଚର୍ମାମ୍ବରଂ ଵରମ୍
ତିନିମୁହା ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ପଟ୍ଟିଶ ଧାରଣ କରି, ବାଘ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲେ।
ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରଂ ଚ ନାଗଯଜ୍ଞୋପଵୀତିନମ୍
ତିନିଟି ଆଖି, ପାଞ୍ଚଟି ମୁହଁ ଓ ସାପକୁ ଜଜ୍ଞୋପବୀତ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଭକ୍ତମୃତ୍ଯୁହରଂ ଶାନ୍ତଂ ଗୌରୀକାନ୍ତଂ ମନୋରମମ୍
ଭକ୍ତଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଶାନ୍ତ, ଗୌରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ମନୋହର।
ଆଶୁତୋଷଂ ପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାରକମ୍
ସହଜରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ମଧୁର ମୁଖମଣ୍ଡଳ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵମ୍ଭରଂ ଵିଶ୍ଵଵରଂ ଵିଶ୍ଵସଂହାରକାରଣମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଧାରକ, ବିଶ୍ୱରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଶ୍ୱର ସଂହାର କାରଣ।
ଜ୍ଞାନପ୍ରଦଂ ଜ୍ଞାନବୀଜଂ ଜ୍ଞାନାନନ୍ଦଂ ସନାତନମ୍
ସେ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା, ଜ୍ଞାନର ମୂଳ, ଜ୍ଞାନର ଆନନ୍ଦ ଓ ଶାଶ୍ୱତ।