ଧର୍ମଶ୍ଚ ଶନିରୀଶାନଃ କାମଦେଵଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯ୍ଯଵାନ୍
ଧର୍ମ, ଶନି, ଈଶାନ ଏବଂ ପ୍ରବଳ କାମଦେବ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନା ରକ୍ତମାଲ୍ଯାନୁଲେପନା 2.17.
ସେ ଲାଲ୍ ଜମା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଲାଲ୍ ମାଳା ଓ ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଥିଲେ।
ଅଭଯଂ ଦଦତୀ ଭକ୍ତମଭଯା ସା ଭଯଂ ରିପୁମ୍
ସେ ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଖର୍ପରଂ ଵର୍ତୁଲାକାରଂ ଗମ୍ଭୀରଂ ଯୋଜନାଯତମ୍
ସେ ଏକ ବୃତ୍ତାକାର, ଗଭୀର ଏବଂ ଏକ ଯୋଜନ ଲମ୍ବା ଖପର ଧରିଥିଲେ।
ଶଂଖଂ ଚକ୍ରଂ ଗଦାଂ ପଦ୍ମଂ ଶରାଂଶ୍ଚାପଂ ଭଯଂକରମ୍
ସେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମ, ତୀର ଓ ଭୟଙ୍କର ଧନୁଷ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଵୈଷ୍ଣଵାସ୍ତ୍ରଂ ଵାରୁଣାସ୍ତ୍ରମାଗ୍ନେଯଂ ନାଗପାଶକମ୍
ବୈଷ୍ଣବ, ବାରୁଣ, ଅଗ୍ନେୟ ଏବଂ ସର୍ପ ପାଶ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ।
ପାର୍ଜନ୍ଯଂ ଵୈ ପାଶୁପତଂ ଜୃମ୍ଭଣାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ପାର୍ଵତମ୍ ନାନାଵିଧାନ୍ଯାଯୁଧାନି ଦିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ରଶତକଂ ପରମ୍
ପାର୍ଜନ୍ୟ, ପାଶୁପତ, ଜ୍ରୁମ୍ଭଣ ଓ ପାର୍ବତ ଅସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ଶତାଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ।
ଆଗତ୍ଯ ତତ୍ର ତସ୍ଥୌ ସା ଯୋଗିନୀନାଂ ତ୍ରିକୋଟିଭିଃ
ସେ ସେଠାକୁ ଆସି, ତିରିଶି ଲକ୍ଷ ଯୋଗିନୀଙ୍କ ସହିତ ଉଭୟ ହୋଇ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚାଶ୍ଚ କୂଷ୍ମାଣ୍ଡବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସାଃ
ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ତାଭିଶ୍ଚୈଵ ସହ ସ୍କନ୍ଦୋ ନତ୍ଵା ଵୈ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମ୍
ସେମାନଙ୍କ ସହିତ, ସ୍କନ୍ଦ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଅଥ ଦୂତେ ଗତେ ତତ୍ର ଶଂଖଚୂଡଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ତାପରେ, ଦୂତ ଯିବା ପରେ, ପ୍ରବଳ ଶଂଖଚୂଡ଼—
ରଣଵାର୍ତ୍ତାଂ ଚ ସା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୋଷ୍ଠତାଲୁକା 2.17.
ଯୁଦ୍ଧର ଖବର ଶୁଣି, ତାଙ୍କ ଗଳା, ଠୋଉଁଟି ଓ ତାଳୁ ଶୁଖିଗଲା।
ତୁଲସ୍ଯୁଵାଚ ହେ ପ୍ରାଣାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵ ରକ୍ଷ ମେ ଜୀଵନଂ କ୍ଷଣମ୍
ତୁଳସୀ କହିଲେ: ହେ ପ୍ରାଣର ଅଧିପତି ଦେବ, ମୋର ଜୀବନ କିଛି ଖଣ୍ଡ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କର।
ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ଜନ୍ମସୁ ଭୋଗ୍ଯଂ ତଦ୍ଯଦ୍ଵୈ ମନସି ଵାଂଛିତମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ତୁମେ ମନରେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କର, ସେଇ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କର।
ଆନ୍ଦୋଲଯନ୍ତି ପ୍ରାଣା ମେ ମନୋ ଦଗ୍ଧଂ ଚ ସନ୍ତତମ୍
ମୋର ପ୍ରାଣ ଡାଲି ହେଉଛି, ମୋ ମନ ସବୁବେଳେ ଦୁଃଖରେ ପୁଡ଼ୁଛି।
ତୁଲସୀଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପୀତ୍ଵା ନୃପେଶ୍ଵରଃ
ତୁଳସୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଖାଇଯାଇ ଓ ପିଇଯାଇ—
ଶଙ୍ଖଚୂଡ ଉଵାଚ ଶୁଭଂ ହର୍ଷଂ ସୁଖଂ ଦୁଃଖଂ ଭଯଂ ଶୋକମମଂଗଲମ୍
ଶଂଖଚୂଡ଼ କହିଲେ — ଶୁଭ, ଆନନ୍ଦ, ସୁଖ, ଦୁଃଖ, ଭୟ, ଶୋକ ଓ ଅଶୁଭ —
କାଲେ ଭଵନ୍ତି ଵୃକ୍ଷାଶ୍ଚ ଶାଖାଵନ୍ତଶ୍ଚ କାଲତଃ
ଏସବୁ କଥା ସମୟରେ ହୁଏ; ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଡାଳପାତା ହେଉଛନ୍ତି।
ତେଷାଂ ଫଲାନି ପକ୍ଵାନି ପ୍ରଭଵନ୍ତ୍ଯେଵ କାଲତଃ
ସମୟ ଆସିଲେ ଗଛର ଫଳ ପକେ ଓ ପୁରା ହୁଏ।
ଭଵନ୍ତି କାଲେ ଭୂତାନି କାଲେ କାଲଂ ପ୍ରଯାନ୍ତି ଚ
ସମୟ ଆସିଲେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଜନ୍ମନେ, ଏବଂ ସମୟ ଆସିଲେ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ସ୍ରଷ୍ଟା ଚ କାଲେ ସୃଜତି ପାତା ପାତି ଚ କାଲତଃ
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସମୟ ଆସିଲେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦୀନାମୀଶ୍ଵରଃ ପ୍ରକୃତେଃ ପରଃ।। ସ୍ରଷ୍ଟା ପାତା ଚ ସଂହର୍ତ୍ତା ସ କୃତ୍ସ୍ନାଂଶେନ ସର୍ଵଦା।2.17.
ଯିଏ ପ୍ରକୃତିରୁ ଉପରେ, ସେଇ ପ୍ରଭୁ — ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମୂଳ; ସେ ସଦା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ସଂହାର କରନ୍ତି।
କାଲେ ସ ଏଵ ପ୍ରକୃତିଂ ନିର୍ମାଯ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ପ୍ରଭୁଃ
ଏହି ପ୍ରଭୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଯେତେବେଳେ ଚାହାନ୍ତି, ସମୟ ଆସିଲେ ପ୍ରକୃତିକୁ ତିଆରି କରନ୍ତି।
ଆବ୍ରହ୍ମସ୍ତଂବପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ସର୍ଵଂ କୃତ୍ରିମମେଵ ଚ
ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଏକଟି ଘାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସବୁ କିଛି ନିର୍ମିତ ଓ ଅସ୍ଲିଳ।
ଭଜ ସତ୍ଯଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ରାଧେଶଂ ତ୍ରିଗୁଣାତ୍ପରମ୍
ସତ୍ୟ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ — ରାଧାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ତିନି ଗୁଣରୁ ଉପରେ — ତାଙ୍କୁ ଭଜ।
ଜଲଂ ଜଲେନ ସୃଜତି ଜଲଂ ପାତି ଜଲେନ ଯଃ
ଯିଏ ଜଳକୁ ଜଳରୁ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ଓ ଜଳକୁ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଯସ୍ଯାଜ୍ଞଯା ଵାତି ଵାତଃ ଶୀଘ୍ରଗାମୀ ଚ ସନ୍ତତମ୍
ଯାହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ପବନ ସଦା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବହେ।
ଯଥାକ୍ଷଣଂ ଵର୍ଷତୀନ୍ଦ୍ରୋ ମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚରତି ଜନ୍ତୁଷୁ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ର ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଯାଏ।
ମୃତ୍ଯୋର୍ମୂଲଂ କାଲମୂଲଂ ଯମସ୍ଯ ଚ ଯମଂ ପରମ୍
ମୃତ୍ୟୁର ମୂଳ ହେଉଛି ସମୟ; ସମୟର ମୂଳ ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯମ।
ସଂହର୍ତ୍ତାରଂ ଚ ସଂହର୍ତୁସ୍ତଂ କୃଷ୍ଣଂ ଶରଣଂ ଵ୍ରଜ
ସଂହାରକୁ ଯିଏ ସଂହାର କରନ୍ତି, ସେଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶରଣ ନିଅ।