ଭୂଷିତଂ ଭୂଷିତୈର୍ଦିଵ୍ଯୈରାଶ୍ରମୈଃ ଶତକୋଟିଭିଃ
ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଆଶ୍ରମ ଦ୍ୱାରା ସେହି ନଗର ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା।
ଅତୀଵ ଵଲଯାକାରଂ ଯଥା ପୂର୍ଣେନ୍ଦୁମଣ୍ଡଲମ୍
ସେହି ନଗର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୋଳାକାର ଥିଲା, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରର ମଣ୍ଡଳର ଭଳି।
ସୁଦୁର୍ଗମଂ ଚ ଶତ୍ରୂଣାମନ୍ଯେଷାଂ ସୁଗମଂ ସୁଖମ୍ 2.17.
ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ବହୁତ କଠିନ, ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ସହଜ ଓ ସୁଖଦ।
ରାଜିତଂ ଦ୍ଵାଦଶଦ୍ଵାରୈର୍ଦ୍ଵାରପାଲସମନ୍ଵିତୈଃ
ବାରଟି ଦ୍ୱାର ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାରରେ ଦ୍ୱାରପାଳ ଥିବା ସେହି ନଗର ଚମକୁଥିଲା।
ମଣୀନ୍ଦ୍ରସାରଖଚିତୈଃ ଶୋଭିତଂ ଲକ୍ଷମନ୍ଦିରୈଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିମାନେ ଲାଗିଥିବା ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ମହଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ରତ୍ନଚିତ୍ରକପାଟାଦ୍ଯୈଃ ସଦ୍ରତ୍ନକଲଶାନ୍ଵିତୈଃ
ରତ୍ନଖୋଚିତ ଦ୍ୱାର ଓ ରତ୍ନମୁଡ଼ି ଥିବା ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା।
ପରିତୋ ରକ୍ଷିତଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଦାନଵୈଃ ଶତକୋଟିଭିଃ
ଚାରିପାଖରେ ଅନେକ ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ସେ ସଦା ରକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲା।
ସୁନ୍ଦରୈଶ୍ଚ ସୁଵେଷୈଶ୍ଚ ନାନାଲଙ୍କାରଭୂଷିତୈଃ
ସୁନ୍ଦର ଓ ଭଲ ଭୂଷା ପିନ୍ଧିଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଲୋକମାନେ ରହିଥିଲେ।
ଦ୍ଵାରେ ନିଯୁକ୍ତଂ ପୁରୁଷଂ ଶୂଲହସ୍ତଂ ଚ ସସ୍ମିତମ୍
ଦ୍ୱାରରେ ଏକ ପୁରୁଷ ଶୂଳ ଧରି ହସୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ନିଯୁକ୍ତ ଥିଲେ।
କଥଯାମାସ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ଜଗାମ ତଦନୁଜ୍ଞଯା
ସେ ଘଟଣାବଳୀ କହି, ଅନୁମତି ନେଇ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
ନ କୈଶ୍ଚିଦ୍ଵାରିତୋ ଦୂତୋ ଦୂତରୂପେଣ ତସ୍ଯ ଚ
ସେ ଦୂତ ରୂପ ଧରିଥିବାରୁ କେହି ତାକୁ ରୋକିଲେ ନାହିଁ।
ରଣସ୍ଯ ସର୍ଵଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ଵିଜ୍ଞାପଯିତୁମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେ ଯୁଦ୍ଧର ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଭଗବାନଙ୍କୁ ଜଣେଇବାକୁ ଗଲା।
ସ ଗତ୍ଵା ଶଂଖଚୂଡଂ ତଂ ଦଦର୍ଶ ସୁମନୋହରମ୍ 2.17.
ସେ ଯାଇ ଅତି ଆକର୍ଷକ ଶଂଖଚୂଡ଼ଙ୍କୁ ଦେଖିଲା।
ମଣୀନ୍ଦ୍ରଖଚିତଂ ଚିତ୍ରଂ ରତ୍ନଦଣ୍ଡସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ମଣିରେ ଖଚିତ ଅଦ୍ଭୁତ ରତ୍ନଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା ଶଂଖଚୂଡ଼ଙ୍କୁ ଦେଖିଲା।
ଭୃତ୍ଯେନ ହସ୍ତଵିଧୃତଂ ସ୍ଵର୍ଣଚ୍ଛତ୍ରଂ ମନୋହରମ୍
ଗୋଟିଏ ଦାସ ତାଙ୍କୁ ସୁନାର ଛତା ଧରି ଛାୟା କରୁଥିଲା, ଯାହା ଅତି ସୁନ୍ଦର।
ସୁଵେଷଂ ସୁନ୍ଦରଂ ରମ୍ଯଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ସେ ଭଲ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଅତି ଆକର୍ଷକ ଓ ମନୋହର ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରୈଃ ପରିଵୃତଂ ସୁଵେଷଂ ଚ ତ୍ରିକୋଟିଭିଃ
ତିନି କୋଟି ଦାନବପତି ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଭଲ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଏଵଂଭୂତଂ ଚ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁଷ୍ପଦନ୍ତଃ ସଵିସ୍ମଯଃ
ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପୁଷ୍ପଦନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ପୁଷ୍ପଦନ୍ତ ଉଵାଚ ଯଦୁକ୍ତଂ ଶଙ୍କରେଣୈଵ ତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ନିଶାମଯ
ପୁଷ୍ପଦନ୍ତ କହିଲେ: 'ଶଂକର ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ମୁଁ ସେହି କଥା କହୁଛି, ଶୁଣ।'
ରାଜ୍ଯଂ ଦେହି ଚ ଦେଵାନାମଧିକାରଂ ଚ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
'ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଏହି ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ଅଧିକାର ଏବେ ଦେଇଦିଅ।'
ଦତ୍ତ୍ଵା ତ୍ରିଶୂଲଂ ହରିଣା ତୁଭ୍ଯଂ ପ୍ରସ୍ଥାପିତଃ ଶିଵଃ
'ତୁମକୁ ତ୍ରିଶୂଳ ଦେଇ, ହରି ଶିବଙ୍କୁ ତୁମ ପାଖକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି।'
ଵିଷଯଂ ଦେହି ତେଷାଂ ଚ ଯୁଦ୍ଧଂ ଵା କୁରୁ ନିଶ୍ଚିତମ୍
'ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅଞ୍ଚଳ ଦେଇଦିଅ, କିମ୍ବା ନିଶ୍ଚିତ ଯୁଦ୍ଧ କର।'
ଦୂତସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶଙ୍ଖଚୂଡଃ ପ୍ରହସ୍ଯ ଚ 2.17.
ଦୂତଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଶଂଖଚୂଡ଼ ହସିଲେ।
ସ ଗତ୍ଵୋଵାଚ ତୂର୍ଣଂ ତଂ ଵଟମୂଲସ୍ଥମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ ଯାଇ ବଟବୃକ୍ଷ ତଳେ ବସିଥିବା ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ସ୍କନ୍ଦ ଆଜଗାମ ଶିଵାନ୍ତିକମ୍
ଏହି ସମୟରେ ସ୍କନ୍ଦ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଲେ।
ଵିଶାଲାକ୍ଷଶ୍ଚ ବାଣଶ୍ଚ ପିଙ୍ଗଲାକ୍ଷୋ ଵିକମ୍ପନଃ
ବିଶାଳାକ୍ଷ, ବାଣ, ପିଙ୍ଗଳାକ୍ଷ ଓ ବିକମ୍ପନ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
କପିଲାକ୍ଷୋ ଦୀର୍ଘଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ଵିକଟସ୍ତାମ୍ରଲୋଚନଃ
କପିଳାକ୍ଷ, ଦୀର୍ଘଦଂଷ୍ଟ୍ର, ବିକଟ ଓ ତାମ୍ରଲୋଚନ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ବଲୋନ୍ମତ୍ତୋ ରଣଶ୍ଲାଘୀ ଦୁର୍ଜଯୋ ଦୁର୍ଗମସ୍ତଥା
ବଳୋନ୍ମତ୍ତ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ବିତ, ରଣଶ୍ଳାଘୀ, ଦୁର୍ଜୟ ଓ ଦୁର୍ଗମ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଵସଵୋ ଵାସଵାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଆଦିତ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶ ସ୍ମୃତାଃ
ବସୁମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାସବ ପ୍ରଥମ, ଏବଂ ବାରଟି ଆଦିତ୍ୟ, ସମ୍ମାନରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
କୁବେରଶ୍ଚ ଯମଶ୍ଚୈଵ ଜଯନ୍ତୋ ନଲକୂବରଃ
କୁବେର ଓ ଯମ, ତଥା ଜୟନ୍ତ ଓ ନଳକୁବେର ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।