ଶିଵେତି ଶବ୍ଦମୁଚ୍ଚାର୍ଯ୍ଯ ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜତି ଯୋ ନରଃ
ଯେ ମଣିଷ 'ଶିବ' ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ,
ଶିଵକଲ୍ଯାଣଵଚନଂ କଲ୍ଯାଣଂ ମୁକ୍ତିଵାଚକମ୍ 1.6.
ଶିବଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ ବାଣୀ ମଙ୍ଗଳ ଦାୟକ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାୟିନୀ ହୁଏ।
ଵିଚ୍ଛେଦେ ଧନବନ୍ଧୂନାଂ ନିମଗ୍ନଃ ଶୋକସାଗରେ
ଧନ ଓ ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବ ଛାଡିବାରେ ଯେଉଁଠି ଶୋକର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଯାଏ,
ପାପଘ୍ନେ ଵର୍ତତେ ଶିଶ୍ଚ ଵଶ୍ଚ ମୁକ୍ତିପ୍ରଦେ ତଥା
ଏହା ପାପ ନାଶ କରେ, ଶିଶୁ ଓ ଦାସମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି।
ଶିଵେତି ଚ ଶିଵଂ ନାମ ଯସ୍ଯ ଵାଚି ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ
ଯାହାଙ୍କ ମୁଁହରେ ସଦା 'ଶିବ' ନାମ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶୂଲିନେ କୃଷ୍ଣୋ ଦତ୍ତ୍ଵା କଲ୍ପତରୁଂ ମନୁମ୍
ଏପରି କଥା କହି, କୃଷ୍ଣ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ କଳ୍ପତରୁ ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ କାଲେ ଭଜିଷ୍ଯସି ଶିଵଂ ଶିଵଦଂ ଚ ଶିଵାଯନମ୍
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ସମୟ ଆସିଲେ ତୁମେ ଶିବଙ୍କୁ, ଶୁଭ ଦାୟକ ଓ ଶୁଭ ନିବାସକୁ, ପୂଜିବ।
ତେଜଃସୁ ସର୍ଵଦେଵାନାମାଵିର୍ଭୂଯ ଵରାନନେ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ତେଜରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ,
ତତଃ କଲ୍ପଵିଶେଷେ ଚ ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଯୁଗେ ସତି
ତାପରେ ବିଶେଷ କଳ୍ପରେ, ସତ୍ୟ ଯୁଗରେ, ସତ୍ୟ ପ୍ରବଳ ଥିଲାବେଳେ,
ତତଃ ଶରୀରଂ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ଯଜ୍ଞେ ଭର୍ତୁଶ୍ଚ ନିନ୍ଦଯା
ତାପରେ ଯଜ୍ଞର ମାଲିକଙ୍କ ନିନ୍ଦାରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି,
ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରଂ ଚ ଵିହରିଷ୍ଯସି ଶମ୍ଭୁନା
ତୁମେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ହଜାର ବର୍ଷ ଆନନ୍ଦ କରିବ।
କାଲେ ସର୍ଵେଷୁ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ମହାପୂଜାସୁ ପୂଜିତେ ।। 1.6.
ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବଡ଼ ପୂଜା ହେଉଥିବା ସମୟରେ।
ଗ୍ରାମେଷୁ ନଗରେଷ୍ଵେଵ ପୂଜିତା ଗ୍ରାମଦେଵତା
ଗ୍ରାମ ଓ ସହରରେ ଗ୍ରାମଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ମଦାଜ୍ଞଯା ଶିଵକୃତୈସ୍ତନ୍ତ୍ରୈର୍ନାନାଵିଧୈରପି
ମୋ ଆଦେଶରେ, ଶିବଙ୍କ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ବିଭିନ୍ନ ତନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା,
ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ମହାନ୍ତଶ୍ଚ ତଵୈଵ ପରିଚାରକାଃ
ତୁମ ପାଇଁ ମହାନ ଉପସ୍ଥାପକମାନେ ମାତ୍ର ରହିବେ।
ଯେ ତ୍ଵାଂ ମାତର୍ଭଜିଷ୍ଯନ୍ତି ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେ ଚ ଭାରତେ
ଯେମାନେ ଭାରତର ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୁମକୁ, ମାଆ, ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିବେ,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରକୃତିଂ ତସ୍ଯୈ ମନ୍ତ୍ରମେକାଦଶାକ୍ଷରମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଏକାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
ଚକାର ଵିଧିନା ଧ୍ଯାନଂ ଭକ୍ତଂ ଭକ୍ତାନୁକମ୍ପଯା
ଠିକ୍ ଧାରାରେ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା କରି, ସେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ସୃଷ୍ଟ୍ଯୌପଯୌଗିକୀଂ ଶକ୍ତିଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଂ ଚ କାମଦାମ୍
ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦରକାର, ସେହି ଶକ୍ତି ଦେଲେ; ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଓ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ଦେଲେ।
ତ୍ରଯୋଦଶାକ୍ଷରଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ଜଗତ୍ପତିଃ
ଜଗତ୍ପତି ସେଠି ତାଙ୍କୁ ତ୍ରୟୋଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଧର୍ମାଯ ତଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ସିଦ୍ଧିଜ୍ଞାନଂ ତଦେଵ ଚ
ଧର୍ମ ପାଇଁ ସେ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ, ସିଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ଏଵଂ କୁବେରାଦିଭ୍ଯସ୍ତୁ ଦତ୍ତ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରାଦିକଂ ପରମ୍ 1.6.
ଏଭଳି, କୁବେର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ସୃଷ୍ଟିଂ କୁରୁ ମହାଭାଗ ଵିଧେ ନାନାଵିଧାଂ ପରାମ୍
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ବିଧି, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସୃଷ୍ଟି କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣେ କୃଷ୍ଣୋ ଦଦୌ ମାଲାଂ ମନୋରମାମ୍
ଏଭଳି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହି, କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ମାଳା ଦେଲେ।
ସୌତିରୁଵାଚ ସସୃଜେ ପୃଥିଵୀମାଦୌ ମଧୁକୈଟଭମେଦସା
ସୌତି କହିଲେ: ଆରମ୍ଭରେ, ମଧୁ ଓ କୈଟଭଙ୍କ ଚର୍ବିରୁ ପୃଥିବୀ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା।
ସସୃଜେ ପର୍ଵତାନଷ୍ଟୌ ପ୍ରଧାନାନ୍ସୁମନୋହରାନ୍
ସେ ଆଠଟି ମୁଖ୍ୟ ଓ ଆକର୍ଷକ ପାହାଡ଼ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ସୁମେରୁଂ ଚୈଵ କୈଲାସଂ ମଲଯଂ ଚ ହିମାଲଯମ୍
ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ସୁମେରୁ, କୈଳାସ, ମଲୟ ଓ ହିମାଳୟ,
ସମୁଦ୍ରାନ୍ସସୃଜେ ସପ୍ତ ନଦାନ୍କତିଵିଧା ନଦୀଃ
ସେ ସାତଟି ସମୁଦ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ନଦୀ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଲଵଣେକ୍ଷୁସୁରାସର୍ପିର୍ଦଧିଦୁଗ୍ଧଜଲାର୍ଣଵାନ୍
ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଲୁଣ, ଆଖୁ ରସ, ମଦ, ଘିଅ, ଦହି, ଖୀର ଓ ପାଣିର ସମୁଦ୍ର।
ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଂଶ୍ଚ ତଦ୍ଭୂମିମଣ୍ଡଲେ କମଲାକୃତେ
ଏହି ପଦ୍ମାକାର ପୃଥିବୀରେ ସେ ସାତଟି ଦ୍ୱୀପ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।