ଏକମନ୍ଵନ୍ତରଂ ପୂର୍ଣଂ ରାଜରାଜେଶ୍ଵରୋ ବଲୀ
ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାଙ୍କ ରାଜା ଶାସନ କଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ କିନ୍ନରାଣାଂ ରାକ୍ଷସାନାଂ ଚ ଶାସ୍ତିଦଃ
ସେ ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେଙ୍କୁ ଶାସନ କଲେ।
ପୂଜାହୋମାଦିକଂ ତେଷାଂ ଜହାର ଵିଷଯଂ ବଲାତ୍
ସେ ବଳପୂର୍ବକ ସେମାନଙ୍କର ପୂଜା, ହୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଂଶ ଅପହରଣ କଲେ।
ନିରୁଦ୍ଯମାଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଚିତ୍ରପୁତ୍ତଲିକା ଯଥା
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ କୌଣସି କାମ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଯେପରିକି ଚିତ୍ରରେ ଅଙ୍କିତ ପୁତୁଳିମାନେ।
ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ କଥଯାମାସୂ ରୁରୁଦୁଶ୍ଚ ଭୃଶଂ ମୁହୁଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଲେ ଏବଂ ପୁନିପୁନି ବେଶି କ୍ଷୁଦ୍ର ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ।
ସର୍ଵଂ ସଂକଥଯାମାସ ଵିଧାତା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମ୍
ବିଧାତା ସମସ୍ତ କଥା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ପରଂ ଧାମ ଜରାମୃତ୍ଯୁହରଂ ପରମ୍ 2.16.
ସେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରେ।
ଦଦର୍ଶ ଦ୍ଵାରପାଲାଂଶ୍ଚ ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥିତାନ୍
ସେ ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଦ୍ୱାରପାଳମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଵନମାଲାନ୍ଵିତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଶ୍ଯାମସୁନ୍ଦରଵିଗ୍ରହାନ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବନମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶ୍ୟାମ ଓ ସୁନ୍ଦର ଆକୃତିରେ ଦେଖିଲେ।
ସସ୍ମିତାନ୍ପଦ୍ମଵକ୍ତ୍ରାଂଶ୍ଚ ପଦ୍ମନେତ୍ରାନ୍ମନୋହରାନ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହସୁଥିବା, ପଦ୍ମ ପରି ମୁହଁ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ପଦ୍ମ ଆଖି ସହିତ ଦେଖିଲେ।
ତେଽନୁଜ୍ଞାଂ ଚ ଦଦୁସ୍ତସ୍ମୈ ପ୍ରଵିଵେଶ ତଦାଜ୍ଞଯା
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଦେଵଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତାନତୀତ୍ଯ ପ୍ରଵିଵେଶ ହରେଃ ସଭାମ୍
ଦେବତା ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ହରିଙ୍କ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ନାରାଯଣସ୍ଵରୂପୈଶ୍ଚ ସର୍ଵୈଃ କୌସ୍ତୁଭଭୂଷିତୈଃ
ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣଙ୍କ ଆକୃତିରେ ଥିଲେ, କୌସ୍ତୁଭ ମଣିରେ ଶୋଭିତ।
ମଣୀନ୍ଦ୍ରସାରନିର୍ମାଣାଂ ହୀରାସାରସୁଶୋଭିତାମ୍
ସଭାଟି ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ସାର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ହୀରାର ଚମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲା।
ମାଣିକ୍ଯମାଲାଜାଲାଢ୍ଯାଂ ମୁକ୍ତାପଂକ୍ତିଵିଭୂଷିତାମ୍
ଏହା ମାଣିକ୍ୟ ମାଳାର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଭରିଥିଲା ଏବଂ ମୁକ୍ତାର ଧାରାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା।
ଵିଚିତ୍ରୈଶ୍ଚିତ୍ରରେଖାଭିର୍ନାନାଚିତ୍ରଵିଚିତ୍ରିତାମ୍
ଏହା ବିଭିନ୍ନ ଅଦ୍ଭୁତ ରେଖା ଓ ନାନା ପ୍ରକାର ଆକର୍ଷଣୀୟ ରୂପରେ ସଜାଯାଇଥିଲା।
ସୋପାନଶତକୈର୍ଯୁକ୍ତାଂ ସ୍ଯମନ୍ତକଵିନିର୍ମିତୈଃ 2.16.
ସେ ମହଲଟି ଶତଧା ସିଢ଼ି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ସେମାନ୍ତକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଲମଣିସ୍ତମ୍ଭୈର୍ଵେଷ୍ଟିତାଂ ସୁମନୋରମାମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣିର ଖମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଘେରାଯାଇଥିବା, ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ପାରିଜାତପ୍ରସୂନାନାଂ ମାଲାଜାଲୈର୍ଵିରାଜିତାମ୍
ପାରିଜାତ ଫୁଲର ମାଳା ଓ ଗୁଛି ଦ୍ୱାରା ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଥିଲା।
ସୁସଂସ୍କୃତାଂ ତୁ ସର୍ଵତ୍ର ଵାସିତା ଗନ୍ଧଵାଯୁନା
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ସଜାଯାଇଥିଲା, ସୁଗନ୍ଧିତ ପବନ ଦ୍ୱାରା ମନୋରମ ହୋଇଥିଲା।
ସହସ୍ରଯୋଜନାଯାମାଂ ପରିପୂର୍ଣାଂ ଚ କିଂକରୈଃ
ସେହି ମହଲଟି ହଜାର ଯୋଜନ ଲମ୍ବା, ଏବଂ ସେଥିରେ ସେବକମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ଵସନ୍ତଂ ତନ୍ମଧ୍ଯଦେଶେ ଯଥେନ୍ଦ୍ରଂ ତାରକାଵୃତମ୍
ସେ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବସିଥିଲେ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ତାରାମାଳା ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥାନ୍ତି।
କିରୀଟିନଂ କୁଣ୍ଡଲିନଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ, ଗଳାରେ ବନମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ନଵୀନନୀରଦଶ୍ଯାମଂ ସୁନ୍ଦରଂ ସୁମନୋହରମ୍
ନୂଆ ବର୍ଷା ମେଘ ପରି ଶ୍ୟାମ, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ମନମୋହକ।
ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ବିଭ୍ରତଂ କେଲିପଙ୍କଜମ୍
ସମସ୍ତ ଦେହ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, ହାତରେ ଖେଳା ଦଳ ଲୋଟସ ଧରିଥିଲେ।
ଗଙ୍ଗଯା ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ସେଵିତଂ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ 2.16.
ଗଙ୍ଗା ଅତି ଭକ୍ତି ସହିତ ଶ୍ୱେତ ଚାମର ଦ୍ୱାରା ସେବା କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ଵିଶିଷ୍ଟଂ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରିପୂର୍ଣତମଂ ଵିଭୁମ୍
ଏପରି ଅତିଶୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି,
ପୁଲକାଙ୍କିତସର୍ଵାଙ୍ଗାଃ ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରାଃ ସଗଦ୍ଗଦାଃ
ସମସ୍ତ ଦେହ ରୋମାଞ୍ଚିତ, ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ, କଣ୍ଠ ଗଦ୍ଗଦ।
ପୁଟାଞ୍ଜଲିଯୁତୋ ଭୂତ୍ଵା ଵିଧାତା ଜଗତାମପି
ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟା ହାତ ଜୋଡି ଭକ୍ତି ସହିତ ଦଣ୍ଡବତ୍ ହେଲେ।
ହରିସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଭାଵଵିତ୍
ହରି ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନର ଭାବ ଜାଣିଥିବା,