ଚୁଚୁମ୍ବ କଠିନେ ଗଣ୍ଡେ ବିମ୍ବୋଷ୍ଠେ ପୁନରେଵ ଚ ତଦାହୃତାଂ ରତ୍ନମାଲାଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତାମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଗାଲରେ ଦୃଢ଼ଭାବରେ ଚୁମ୍ବନ କଲେ, ପୁନି ତାଙ୍କର ରକ୍ତିମ ଓଠରେ ମଧୁର ଚୁମ୍ବନ ଦେଲେ। ତାପରେ ସେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିମାଳା ଉପହାର ଦେଲେ।
ଦଦୌ ମଞ୍ଜୀରଯୁଗ୍ମଂ ଚ ସ୍ଵାହାଯାଶ୍ଚ ହୃତଂ ଚ ଯତ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଯୁଗଳ ପାୟଲ ଦେଲେ, ଏବଂ ସ୍ୱାହାଙ୍କୁ ଯାହା ନେଇଯାଇଥିଲେ, ସେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।
ଅଂଗୁଲୀଯକରତ୍ନାନି ରତ୍ଯାଶ୍ଚ ଵରଭୂଷଣମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ମଣିର ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ରତିଙ୍କର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଭୂଷଣ ଦେଲେ।
ଵିଚିତ୍ରପୀଠକଶ୍ରେଣୀଂ ଶଯ୍ଯାଂ ଚାପି ସୁଦୁର୍ଲଭାମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ଏବଂ ଅଲଙ୍କୃତ ଆସନ ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ ଶଯ୍ୟା ଦେଲେ।
ନିର୍ମାଯ କବରୀଭାରଂ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ମାଲ୍ଯସଂଯୁତମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଘନ ଚୁଲକୁ ଭଲଭାବରେ ଗଠନ କରି, ମାଳା ଲଗାଇ ଶୋଭା ଦେଲେ।
ଚନ୍ଦ୍ରଲେଖାତ୍ରିଭିର୍ଯୁକ୍ତଂ ଚନ୍ଦନେନ ସୁଗନ୍ଧିନା
ସେ ତାଙ୍କର ଚୁଲକୁ ତିନିଟି ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଆକୃତିର ଅଳଙ୍କାର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଶୃଙ୍ଗାର କଲେ।
ଜ୍ଵଲତ୍ପ୍ରଦୀପାକାରଂ ଚ ସିନ୍ଦୂରତିଲକଂ ଦଦୌ 2.16.
ସେ ତାଙ୍କର କପାଳରେ ଦୀପର ଆକୃତିର ଦ୍ରୁତ ଦେଉଥିବା ସିନ୍ଦୂର ଟିକା ଲଗାଇଲେ।
ଚିତ୍ରାଲକ୍ତକରାଗଂ ଚ ନଖରେଷୁ ଦଦୌ ମୁଦା
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ନଖରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଲଗାଇଲେ।
ହେ ଦେଵି ତଵ ଦାସୋଽହମିତ୍ଯୁଚ୍ଚାର୍ଯ୍ଯ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ବାରମ୍ବାର କହିଲେ, 'ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମର ଦାସ'।
ତପୋଵନଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ରାଜାସ୍ଥାନାନ୍ତରଂ ଯଯୌ
ସେ ତପୋବନ ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ ରାଜମହଳକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେଽତିରମ୍ଯେ ଚ ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନେଽତିନିର୍ଜନେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆନନ୍ଦମୟ ସ୍ଥାନରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିର୍ଜନ ପୁଷ୍ପବାଟିକାରେ,
ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରାନଦୀତୀରେ ନୀରଵାତମନୋହରେ
ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରା ନଦୀର ତୀରେ, ଯେଉଁଠାରେ ହାଲୁକା ପବନ ଏବଂ ମନୋହର ପରିବେଶ ଥିଲା,
ମଧୌ ମଧୁକରାଣାଂ ଚ ମଧୁରଧ୍ଵନିନାଦିତେ
ବସନ୍ତକାଳରେ, ମଧୁମକୁନ୍ଦଳୀମାନଙ୍କର ମଧୁର ଧ୍ୱନିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ,
ଦେଵୋଦ୍ଯାନେ ଦେଵଵନେ ଚିତ୍ରେ ଚନ୍ଦନକାନନେ
ଦେବତାଙ୍କର ବାଗିଚା, ଦେବବନ ଓ ଶୋଭାମୟ ଚନ୍ଦନ ଜଙ୍ଗଲରେ,
କୁନ୍ଦାନାଂ ମାଲତୀନାଂ ଚ କୁମୁଦାମ୍ଭୋଜକାନନେ
କୁନ୍ଦ, ମାଲତୀ ଓ କମଳ ଫୁଲର ବାଗିଚାରେ,
ନିର୍ଜନେ କାଞ୍ଚନୀସ୍ଥାନେ ଧନ୍ଯେ କାଞ୍ଚନପର୍ଵତେ
ନିର୍ଜନ ସୁନାର ସ୍ଥାନରେ, ଧନ୍ୟ ସୁନା ପାହାଡ଼ରେ,
ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନତଲ୍ପେ ଚ ପୁଂସ୍କୋକିଲରୁତଶ୍ରୁତେ 2.16.
ପୁଷ୍ପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୁଷ କୋଇଲୀର ଡାକ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା,
କାମୁକ୍ଯା କାମୁକଃ କାମାତ୍ସ ରେମେ ରାମଯା ସହ
କାମନାରେ ଅନୁପ୍ରେରିତ ଉପଭୋଗୀ, ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ରାମା ସହ ଆନନ୍ଦ କଲେ।
ହଵିଷା କୃଷ୍ଣଵର୍ତ୍ମେଵ ଵଵୃଧେ ମଦନସ୍ତଯୋଃ
ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଥ ଉନ୍ନତି ପାଇଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାମନା ବଢ଼ିଗଲା।
ରମ୍ଯଂ କ୍ରୀଡାଲଯଂ କୃତ୍ଵା ଵିଜହାର ପୁନସ୍ତତଃ
ସେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଖେଳା କ୍ଷେତ୍ର ତିଆରି କରି, ପୁଣି ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କଲେ।
ଏକମନ୍ଵନ୍ତରଂ ପୂର୍ଣଂ ରାଜରାଜେଶ୍ଵରୋ ବଲୀ
ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାଙ୍କ ରାଜା ଶାସନ କଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ କିନ୍ନରାଣାଂ ରାକ୍ଷସାନାଂ ଚ ଶାସ୍ତିଦଃ
ସେ ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେଙ୍କୁ ଶାସନ କଲେ।
ପୂଜାହୋମାଦିକଂ ତେଷାଂ ଜହାର ଵିଷଯଂ ବଲାତ୍
ସେ ବଳପୂର୍ବକ ସେମାନଙ୍କର ପୂଜା, ହୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଂଶ ଅପହରଣ କଲେ।
ନିରୁଦ୍ଯମାଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଚିତ୍ରପୁତ୍ତଲିକା ଯଥା
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ କୌଣସି କାମ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଯେପରିକି ଚିତ୍ରରେ ଅଙ୍କିତ ପୁତୁଳିମାନେ।
ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ କଥଯାମାସୂ ରୁରୁଦୁଶ୍ଚ ଭୃଶଂ ମୁହୁଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଲେ ଏବଂ ପୁନିପୁନି ବେଶି କ୍ଷୁଦ୍ର ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ।
ସର୍ଵଂ ସଂକଥଯାମାସ ଵିଧାତା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମ୍
ବିଧାତା ସମସ୍ତ କଥା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ପରଂ ଧାମ ଜରାମୃତ୍ଯୁହରଂ ପରମ୍ 2.16.
ସେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୂର କରେ।
ଦଦର୍ଶ ଦ୍ଵାରପାଲାଂଶ୍ଚ ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥିତାନ୍
ସେ ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଦ୍ୱାରପାଳମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଵନମାଲାନ୍ଵିତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଶ୍ଯାମସୁନ୍ଦରଵିଗ୍ରହାନ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବନମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶ୍ୟାମ ଓ ସୁନ୍ଦର ଆକୃତିରେ ଦେଖିଲେ।
ସସ୍ମିତାନ୍ପଦ୍ମଵକ୍ତ୍ରାଂଶ୍ଚ ପଦ୍ମନେତ୍ରାନ୍ମନୋହରାନ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହସୁଥିବା, ପଦ୍ମ ପରି ମୁହଁ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ପଦ୍ମ ଆଖି ସହିତ ଦେଖିଲେ।