ଅସଂଖ୍ଯବ୍ରହ୍ମଣାଂ ପାତଂ ଲୀଲଯା ଵତ୍ସ ପଶ୍ଯସି
ତୁମର ଖେଳରେ, ଶିଶୁ, ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତନ ତୁମେ ଦେଖୁଛ।
ପରା କ୍ରମେଣ ଯଶସା ମହସା ମତ୍ସମୋ ଭଵ 1.6.
କ୍ରମେ କ୍ରମେ, ଯଶ ଓ ତେଜରେ, ମୋ ପରି ହେଉ।
ତ୍ଵତ୍ପରୋ ନାସ୍ତି ମେ ପ୍ରେଯାଂସ୍ତ୍ଵଂ ମଦୀଯାତ୍ମନଃ ପରଃ
ମୋ ପାଖରେ ତୁମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ମୋ ଆତ୍ମାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉପରେ।
ପଚ୍ଯନ୍ତେ କାଲସୂତ୍ରେଣ ଯାଵଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଦିଵାକରୌ
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ କାଳର ସୂତ୍ରରେ ପକାଯାଉଛନ୍ତି।
ମମାଵ୍ଯର୍ଥଂ ଚ ଵଚନଂ ପାଲନଂ କର୍ତୁମର୍ହସି
ମୋ କଥା କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏନାହିଁ, ତୁମେ ଏହାକୁ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ମଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଚ ସ୍ଵଵାକ୍ଯଂ ଚ ପାଲନଂ ତତ୍କରିଷ୍ଯସି
ମୋ ଆଜ୍ଞା ଓ ତୁମର କଥା, ଦୁହିଁକୁ ତୁମେ ପାଳନ କରିବ।
ସୁଖଂ ମହଚ୍ଚ ଶୃଙ୍ଗାରଂ କରିଷ୍ଯସି ନ ସଂଶଯଃ
ତୁମେ ବଡ଼ ସୁଖ ଓ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କାଲେ ଗୃହୀ ତପସ୍ଵୀ ଚ ଯୋଗୀ ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯୋ ହି ଯଃ
ସମୟ ଆସିଲେ, ତୁମେ ଗୃହସ୍ଥ, ତପସ୍ବୀ ଓ ଯୋଗୀ ହେବ, ଏବଂ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କାମ କରିବ।
କୁସ୍ତ୍ରୀ ଦଦାତି ଦୁଃଖଂ ଚ ସ୍ଵାମିନେ ନ ପତିଵ୍ରତା
ଖରାପ ଝିଅ ସ୍ୱାମୀକୁ ଦୁଃଖ ଦିଏ, ଭଲ ଘରଣୀ କେବେ ନୁହେଁ।
କରୋତି ପାଲନଂ ସ୍ନେହାତ୍ସତ୍ପୁତ୍ରସ୍ଯ ସମଂ ପତିମ୍
ସେ ଭଲ ଝିଅ ଭଳି ପତିକୁ ପ୍ରେମରେ, ନିଜ ସନ୍ତାନ ପରି ଦେଖାଶୁଣା କରେ।
ପତିତୋଽପତିତୋ ଵାପି କୃପଣଶ୍ଚେଶ୍ଵରୋଽଥଵା
ପତି ପତିତ ହେଉନ୍ତୁ କି ନ ହେଉନ୍ତୁ, ଦୁଃଖୀ ହେଉନ୍ତୁ କି ସ୍ୱାମୀ ହେଉନ୍ତୁ—
ଧ୍ରୁଵଂ ତାଃ ପରଭୋଗ୍ଯାଶ୍ଚ ପତିଂ ନିନ୍ଦନ୍ତି ସନ୍ତତମ୍ 1.6.
ଯେଉଁଝିଅମାନେ ସଦା ପତିଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଭୋଗ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।
ଗୋଲୋକେ ସ୍ଵାମିନା ସାର୍ଦ୍ଧଂ କୋଟିକଲ୍ପଂ ପ୍ରମୋଦତେ
ଗୋଲୋକରେ, ସ୍ୱାମୀ ସହିତ, ସେ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ମଦାଜ୍ଞଯା ଚ ତାଂ ସାଧ୍ଵୀଂ ଗ୍ରହୀଷ୍ଯସି ଭଵାଯ ଚ
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ସତୀକୁ ତୁମେ ଗୃହଣ କରିବ, ଭାଗ୍ୟ ଲାଗି।
ତୀର୍ଥେ ସହସ୍ରଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ପଞ୍ଚୋପଚାରତଃ
ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତି ସହିତ ହଜାର ତୀର୍ଥକୁ ପୂଜା କଲେ,
କୋଟିକଲ୍ପଂ ଚ ଗୋଲୋକେ ମୋଦତେ ଚ ମଯା ସହ
ସେ ମୋ ସହିତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରେ।
ନ ଚ୍ଯୁତିସ୍ତସ୍ଯ ଗୋଲୋକାତ୍ସ ଭଵେଦାଵଯୋଃ ସମଃ
ସେ ଗୋଲୋକରୁ କେବେ ବି ଚୁତିଯାଏ ନାହିଁ; ସେ ଆମ ସମାନ ହୋଇ ରହେ।
କୃତ୍ଵା ଲିଙ୍ଗଂ ସକୃତ୍ପୂଜ୍ଯ ଵସେତ୍କଲ୍ପାଯୁତଂ ଦିଵି
ଏକଥର ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କରି ପୂଜା କଲେ, ସେ ଦଶ ହଜାର କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରେ।
ଜ୍ଞାନଵାନ୍ମୁକ୍ତିମାନ୍ସାଧୁଃ ଶିଵଲିଙ୍ଗାର୍ଚନାଦ୍ଭଵେତ୍ ଭଵେତ୍ତତ୍ର ମୃତଃ ପାପୀ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଜ୍ଞାନୀ, ମୁକ୍ତ ଓ ସାଧୁ ଲୋକ ଶିବଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଫଳ ପାଇଥାନ୍ତି; ଏଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିବା ପାପୀ ମଧ୍ୟ ଶିବଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ମହାଦେଵ ମହାଦେଵ ମହାଦେଵେତିଵାଦିନଃ
ଯେମାନେ 'ମହାଦେବ, ମହାଦେବ, ମହାଦେବ' ବାରମ୍ବାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି,
ଶିଵେତି ଶବ୍ଦମୁଚ୍ଚାର୍ଯ୍ଯ ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜତି ଯୋ ନରଃ
ଯେ ମଣିଷ 'ଶିବ' ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ,
ଶିଵକଲ୍ଯାଣଵଚନଂ କଲ୍ଯାଣଂ ମୁକ୍ତିଵାଚକମ୍ 1.6.
ଶିବଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ ବାଣୀ ମଙ୍ଗଳ ଦାୟକ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାୟିନୀ ହୁଏ।
ଵିଚ୍ଛେଦେ ଧନବନ୍ଧୂନାଂ ନିମଗ୍ନଃ ଶୋକସାଗରେ
ଧନ ଓ ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବ ଛାଡିବାରେ ଯେଉଁଠି ଶୋକର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଯାଏ,
ପାପଘ୍ନେ ଵର୍ତତେ ଶିଶ୍ଚ ଵଶ୍ଚ ମୁକ୍ତିପ୍ରଦେ ତଥା
ଏହା ପାପ ନାଶ କରେ, ଶିଶୁ ଓ ଦାସମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି।
ଶିଵେତି ଚ ଶିଵଂ ନାମ ଯସ୍ଯ ଵାଚି ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ
ଯାହାଙ୍କ ମୁଁହରେ ସଦା 'ଶିବ' ନାମ ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶୂଲିନେ କୃଷ୍ଣୋ ଦତ୍ତ୍ଵା କଲ୍ପତରୁଂ ମନୁମ୍
ଏପରି କଥା କହି, କୃଷ୍ଣ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ କଳ୍ପତରୁ ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ କାଲେ ଭଜିଷ୍ଯସି ଶିଵଂ ଶିଵଦଂ ଚ ଶିଵାଯନମ୍
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ସମୟ ଆସିଲେ ତୁମେ ଶିବଙ୍କୁ, ଶୁଭ ଦାୟକ ଓ ଶୁଭ ନିବାସକୁ, ପୂଜିବ।
ତେଜଃସୁ ସର୍ଵଦେଵାନାମାଵିର୍ଭୂଯ ଵରାନନେ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ତେଜରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ,
ତତଃ କଲ୍ପଵିଶେଷେ ଚ ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଯୁଗେ ସତି
ତାପରେ ବିଶେଷ କଳ୍ପରେ, ସତ୍ୟ ଯୁଗରେ, ସତ୍ୟ ପ୍ରବଳ ଥିଲାବେଳେ,
ତତଃ ଶରୀରଂ ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ଯଜ୍ଞେ ଭର୍ତୁଶ୍ଚ ନିନ୍ଦଯା
ତାପରେ ଯଜ୍ଞର ମାଲିକଙ୍କ ନିନ୍ଦାରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି,