ତୁଲସ୍ଯୁଵାଚ ସର୍ଵଜ୍ଞସ୍ଯାପି ପୁରତଃ କା ଲଜ୍ଜା ମମ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ତୁଳସୀ କହିଲେ: ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏବେ ମୋତେ କଣ ଲଜ୍ଜା?
ଅହଂ ଚ ତୁଲସୀ ଗୋପୀ ଗୋଲୋକେଽହଂ ସ୍ଥିତା ପୁରା
ମୁଁ ତୁଳସୀ, ପୂର୍ବେ ଗୋଲୋକରେ ଗୋପୀ ଭାବେ ବସୁଥିଲି।
ଗୋଵିନ୍ଦେନ ସହାସକ୍ତାମତୃପ୍ତାଂ ମାଂ ଚ ମୂର୍ଚ୍ଛିତାମ୍
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଭଲପାଇ, ଅତୃପ୍ତ ଓ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡିଥିଲି।
ଗୋଵିନ୍ଦଂ ଭର୍ତ୍ସଯାମାସ ମାଂ ଶଶାପ ରୁଷାଽନ୍ଵିତା
ରାଧିକା କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଡାଟିଲେ ଓ ମୋତେ ଶାପ ଦେଲେ।
ମାମୁଵାଚ ସ ଗୋଵିନ୍ଦୋ ମଦଂଶଂ ତ୍ଵଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍
ଗୋବିନ୍ଦ କହିଲେ: 'ତୁମେ ମୋର ଅଂଶ ହେବ, ଚାରିହାତ ଧାରଣ କରିବ।'
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଦେଵେଶୋଽପ୍ଯନ୍ତର୍ଧାନମଵାପ ସଃ
ଏଭଳି କହି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଦୃଶ୍ୟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଅହଂ ନାରାଯଣଂ କାନ୍ତଂ ଶାନ୍ତଂ ସୁନ୍ଦଵିଗ୍ରହମ୍
ମୁଁ ନାରାୟଣ, ମୋ ପ୍ରିୟ, ଶାନ୍ତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେହ ଦେଖିଲି।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ତଦଂଶଶ୍ଚାତିତେଜସ୍ଵୀ ଚାଲଭଜ୍ଜନ୍ମ ଭାରତେ ।। 2.15.
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ସେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଂଶ ଭାରତରେ ଅଳଭ୍ୟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସାମ୍ପ୍ରତଂ ରାଧିକାଶାପାଦ୍ଦନୁଵଂଶସମୁଦ୍ଭଵଃ
ଏବେ ରାଧିକାଙ୍କ ଶାପରେ, ସେ ଦାନବ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।
ଗୋଲୋକେ ତ୍ଵାଂ ପୁରା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କାମୋନ୍ମଥିତମାନସଃ
ଗୋଲୋକରେ ପୂର୍ବେ ତୁମକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ମନେ କାମନା ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଥିଲା।
ସ ଚ ଜାତିସ୍ମରସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ଲଲାଭ ଵରେଣ ଚ
ସେ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରି, ତପସ୍ୟା କରି, ବର ପାଇ ତୁମକୁ ପାଇଥିଲେ।
ଅଧୁନା ତସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ଚ ଭଵ ଭାଵିନି ଶୋଭନେ
ଏବେ, ଶୁଭେ ଓ ଶୋଭାମୟୀ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ହେଅ।
ଶାପାନ୍ନାରାଯଣସ୍ଯୈଵ କଲଯା ଦୈଵଯୋଗତଃ
ନାରାୟଣଙ୍କ ନିଜ ଶାପରେ, ତାଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ—
ପ୍ରଧାନା ସର୍ଵପୁଷ୍ପାଣାଂ ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରାଣାଧିକା ଭଵେତ୍
ସମସ୍ତ ଫୁଲ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ହେବ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ହେବ।
ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵୃକ୍ଷରୂପା ନାମ୍ନା ଵୃନ୍ଦାଵନୀତି ଚ
ବୃନ୍ଦାବନରେ ତୁମେ ଗଛ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେବ, ଏବଂ 'ବୃନ୍ଦା' ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।
ଵୃକ୍ଷାଧିଦେଵୀରୂପେଣ ସାର୍ଦ୍ଧଂ କୃଷ୍ଣେନ ସନ୍ତତମ୍
ଗଛମାନଙ୍କ ଦେବୀ ଭାବେ, ସଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ରହିବ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସସ୍ମିତା ହୃଷ୍ଟମାନସା
ଏହି କଥା ଶୁଣି ତିନି ହସିଲେ, ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ତୁଲତ୍ଯୁଵାଚ ସତ୍ଯଂ ବ୍ରଵୀମି ହେ ତାତ ନ ତଥା ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜେ।।2.15.
ତୁଳା କହିଲେ: ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଓ ବାପା, ଚତୁର୍ଭୁଜ ଠାକୁରଙ୍କ ସହିତ ଏପରି ନୁହେଁ।
ଅତୃପ୍ତାଽହଂ ଚ ଗୋଵିନ୍ଦେ ଦୈଵାଚ୍ଛୃଙ୍ଗାରଭଂଗତଃ
ମୁଁ ଗୋବିନ୍ଦରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନୁହେଁ, କାରଣ ଭାଗ୍ୟରେ ଶୃଙ୍ଗାର ଭଙ୍ଗ ହୋଇଛି।
ତତ୍ପ୍ରସାଦେନ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ପୁନରେଵ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ତାଙ୍କର କୃପାରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଗୋବିନ୍ଦକୁ ପୁନି ମିଳିବ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ପ୍ରାଣତୁଲ୍ଯା ତ୍ଵଂ ମଦ୍ଵରେଣ ଭଵିଷ୍ଯସି
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ମୋର ଦାନରେ, ତୁମେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ ହେବ।
ଶୃଂଗାରଂ ଯୁଵଯୋର୍ଗୋପ୍ଯମାଜ୍ଞାସ୍ଯତି ଚ ରାଧିକା
ରାଧିକା ଆଜ୍ଞା ଦେବେ ଯେ, ତୁମ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ଶୃଙ୍ଗାର ଗୁପ୍ତ ରହିବ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଦେଵ୍ଯୈ ତତ୍ଷୋଡଶାକ୍ଷରମ୍
ଏପରି କହି, ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଷୋଡଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
ସର୍ଵଂ ପୂଜାଵିଧାନଂ ଚ ପୁରଶ୍ଚର୍ଯାଵିଧିକ୍ରମମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ ଓ ପୂର୍ବ ପ୍ରସ୍ଥାନ ନିୟମ ଶିଖାଇଲେ।
ସା ଚ ବ୍ରହ୍ମୋପଦେଶେନ ପୁଣ୍ଯେ ବଦରିକାଶ୍ରମେ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ସେ ପବିତ୍ର ବଦରିକା ଆଶ୍ରମରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଦିଵ୍ଯଂ ଦ୍ଵାଦଶଵର୍ଷଂ ଚ ପୂଜାଂ ଚୈଵ ଚକାର ସା
ଦ୍ୱାଦଶ ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ସିଦ୍ଧେ ତପସି ମନ୍ତ୍ରେ ଚ ଵରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯଥେପ୍ସିତମ୍
ତପସ୍ୟା ଓ ମନ୍ତ୍ର ସିଦ୍ଧି ହେଲାପରେ, ସେ ଚାହିଥିବା ବର ପାଇଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନମାନସା ଦେଵୀ ତତ୍ଯାଜ ତପସଃ କ୍ଲମମ୍ 2.15.
ଦେବୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ, ତପସ୍ୟାର କ୍ଲାନ୍ତି ଛାଡିଲେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପୀତ୍ଵା ଚ ସନ୍ତୁଷ୍ଟା ଶଯନଂ ଚ ଚକାର ସା
ଖାଇ ଓ ପିଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇ, ସେ ଶୟନ କଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ନଵଯୌଵନସମ୍ପନ୍ନା ପ୍ରଶଂସନ୍ତୀ ଵରାଂଗନା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ନବ ଯୌବନରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନାରୀ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।