ସ୍ତ୍ରୀରତ୍ନମତିଚାର୍ଵଂଗୀ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତା
ସେ ଜଣେ ନାରୀମଣି, ଅତି ମନୋହର ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଗହଣା ପିନ୍ଧି ଶୋଭା ପାଇଥିଲେ।
ସୁରତାଦ୍ଵିରତିର୍ନାସୀତ୍ତଯୋଃ ସୁରତଵିଜ୍ଞଯୋଃ
ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ, ପ୍ରେମର କଳାରେ ଦକ୍ଷ, ଏକାଉଁ ମିଳନରେ ବିରତି ଆସିଲାନି।
ତତୋ ରଜସ୍ଵଲାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସୁରତାଦ୍ଵିରରାମ ସଃ
ତାହାପରେ, ସେ ରଜସ୍ବଳା ହେବା ସମୟରେ, ସେ ମିଳନରୁ ବିରତ ହେଲେ।
ଦଧାର ଗର୍ଭଂ ସା ସଦ୍ଯୋ ଦେଵାବ୍ଦଶତକଂ ସତୀ
ସେ ତୁରନ୍ତ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ରହି, ଦେବତାଙ୍କର ଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କଲେ।
ଶୁଭକ୍ଷଣେ ଶୁଭଦିନେ ଶୁଭଯୋଗେନ ସଂଯୁତେ
ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ଶୁଭ ଦିନ ଏବଂ ଶୁଭ ଯୋଗ ଲଗିଥିଲା।
କାର୍ତିକୀପୂର୍ଣିମାଯାଂ ଚ ସିତଵାରେ ଚ ପଦ୍ମଜେ
କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁଦ୍ଧ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ, ଶୁଭ ସମୟରେ, ହେ ପଦ୍ମଜ, ଏହି ଘଟଣା ହେଲା।
ପାଦପଦ୍ମଯୁଗେ ଚୈଵ ପଦ୍ମରାଗଵିରାଜିତାମ୍
ପଦ୍ମରାଗ ରଙ୍ଗରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ୍ମପଦ ଶୋଭା ପାଇଥିଲା।
ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀଲକ୍ଷ୍ମଯୁକ୍ତାଂ ରାଜଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯଧିଦେଵତାମ୍ 2.15.
ରାଜସ୍ୱ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ଶୋଭାରେ ଯୁକ୍ତ, ରାଜସ୍ୱ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ଥିଲେ।
ପକ୍ଵବିମ୍ବାଧରୋଷ୍ଠୀଂ ଚ ପଶ୍ଯନ୍ତୀଂ ସସ୍ମିତାଂ ଗୃହମ୍
ପକ୍ୱ ବିମ୍ବା ଫଳର ଭଳି ଠୁଣ୍ଠି, ହସି ଘରକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ତଦଧସ୍ତ୍ରିଵଲୀଯୁକ୍ତାଂ ଵୃତ୍ତଵଲ୍ଗୁନିତମ୍ବିନୀମ୍
ନାବି ତଳେ ତିନିଟି ଭା ଥିଲା, ଗୋଳ ଏବଂ ହଲୁକ ହଲୁକ ହିଁଡୁଥିବା କଟି ଥିଲା।
ଶ୍ଯାମାଂ ସୁକେଶୀଂ ରୁଚିରାଂ ନ୍ଯଗ୍ରୋଧପରିମଣ୍ଡଲାମ୍
ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ସୁନ୍ଦର କେଶ, ମନୋହର ଦେହ, ବଟବୃକ୍ଷର ଭଳି ଗଠନ ଥିଲା।
ନରା ନାର୍ଯ୍ଯଶ୍ଚ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁଲନାଂ ଦାତୁମକ୍ଷମାଃ
ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, କୌଣସି ତୁଳନା ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେନି।
ସା ଚ ଭୂମିଷ୍ଠମାତ୍ରେଣ ଯୋଗ୍ଯା ସ୍ତ୍ରୀପ୍ରକୃତିର୍ଯଥା
ସେ ଭୂମିର ମାପ ଅନୁଯାୟୀ, ନାରୀର ସ୍ୱଭାବ ଭଳି ଯୋଗ୍ୟ ଥିଲେ।
ତତ୍ର ଦୈଵାବ୍ଦଲକ୍ଷଂ ଚ ଚକାର ପରମଂ ତପଃ
ସେଉଁଠି ଦେବତାଙ୍କର ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଯାଏଁ, ସେ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଗ୍ରୀଷ୍ମେ ପଞ୍ଚତପାଃ ଶୀତେ ତୋଯସ୍ଥା ସା ଚ ସୁନ୍ଦରୀ
ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ପଞ୍ଚ ଅଗ୍ନିର ତପସ୍ୟା କଲେ, ଶୀତରେ ସେ ସୁନ୍ଦରୀ ଜଳରେ ଦଣ୍ଡାଇ ରହିଲେ।
ଵିଂଶତ୍ସହସ୍ରଵର୍ଷଂ ଚ ଫଲତୋଯାଶନା ଚ ସା
ବିଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ, ସେ ଫଳ ଓ ଜଳ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କଲେ।
ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ସହସ୍ରାବ୍ଦଂ ଵାଯ୍ଵାହାରା କୃଶୋଦରୀ
ଚାଳିଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ, କ୍ଷୀଣ କଟି ଧାରଣ କରି, ସେ କେବଳ ପବନ ଉପରେ ଜୀବନ ଯାପନ କଲେ।
ନିର୍ଲକ୍ଷ୍ଯାଂ ଚୈକପାଦସ୍ଥାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ 2.15.
ଏକ ପା ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇ ରହିଥିବା, ସୁକ୍ଷ୍ମ ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ ଦେଖାଯାଉଥିବା ତାଙ୍କୁ, ପଦ୍ମଜ ଦେଖିଲେ।
ଚତୁର୍ମୁଖଂ ଚ ସା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରାଣଂସୀଦ୍ଧଂସଵାହନମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ୱାନ ଉପରେ ବସିଥିବା ଚାରିମୁହଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ହରିଭକ୍ତିଂ ଚ ମୁକ୍ତିଂ ଵାଽପ୍ଯଜରାମରତାମପି
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି, ମୁକ୍ତି, କିମ୍ବା ଅମରତ୍ୱ ଓ ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ନ ଆସିବା—
ତୁଲସ୍ଯୁଵାଚ ସର୍ଵଜ୍ଞସ୍ଯାପି ପୁରତଃ କା ଲଜ୍ଜା ମମ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ତୁଳସୀ କହିଲେ: ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏବେ ମୋତେ କଣ ଲଜ୍ଜା?
ଅହଂ ଚ ତୁଲସୀ ଗୋପୀ ଗୋଲୋକେଽହଂ ସ୍ଥିତା ପୁରା
ମୁଁ ତୁଳସୀ, ପୂର୍ବେ ଗୋଲୋକରେ ଗୋପୀ ଭାବେ ବସୁଥିଲି।
ଗୋଵିନ୍ଦେନ ସହାସକ୍ତାମତୃପ୍ତାଂ ମାଂ ଚ ମୂର୍ଚ୍ଛିତାମ୍
ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଭଲପାଇ, ଅତୃପ୍ତ ଓ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡିଥିଲି।
ଗୋଵିନ୍ଦଂ ଭର୍ତ୍ସଯାମାସ ମାଂ ଶଶାପ ରୁଷାଽନ୍ଵିତା
ରାଧିକା କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଡାଟିଲେ ଓ ମୋତେ ଶାପ ଦେଲେ।
ମାମୁଵାଚ ସ ଗୋଵିନ୍ଦୋ ମଦଂଶଂ ତ୍ଵଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍
ଗୋବିନ୍ଦ କହିଲେ: 'ତୁମେ ମୋର ଅଂଶ ହେବ, ଚାରିହାତ ଧାରଣ କରିବ।'
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଦେଵେଶୋଽପ୍ଯନ୍ତର୍ଧାନମଵାପ ସଃ
ଏଭଳି କହି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଦୃଶ୍ୟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଅହଂ ନାରାଯଣଂ କାନ୍ତଂ ଶାନ୍ତଂ ସୁନ୍ଦଵିଗ୍ରହମ୍
ମୁଁ ନାରାୟଣ, ମୋ ପ୍ରିୟ, ଶାନ୍ତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେହ ଦେଖିଲି।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ତଦଂଶଶ୍ଚାତିତେଜସ୍ଵୀ ଚାଲଭଜ୍ଜନ୍ମ ଭାରତେ ।। 2.15.
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ସେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଂଶ ଭାରତରେ ଅଳଭ୍ୟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସାମ୍ପ୍ରତଂ ରାଧିକାଶାପାଦ୍ଦନୁଵଂଶସମୁଦ୍ଭଵଃ
ଏବେ ରାଧିକାଙ୍କ ଶାପରେ, ସେ ଦାନବ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।
ଗୋଲୋକେ ତ୍ଵାଂ ପୁରା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କାମୋନ୍ମଥିତମାନସଃ
ଗୋଲୋକରେ ପୂର୍ବେ ତୁମକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ମନେ କାମନା ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଥିଲା।