ରାଜ୍ଯଭ୍ରଷ୍ଟୌ ଶ୍ରିଯା ଭ୍ରଷ୍ଟୌ କମଲାତାପସାଵୁଭୌ
ସେମାନେ ଦୁଇଁଜଣେ ରାଜ୍ୟ ଓ ଧନ ହରାଇ, ପଦ୍ମରେ ଲଗି ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହେଲେ ।
ସମ୍ପଦ୍ଯୁକ୍ତୌ ତଦା ତୌ ଚ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠୌ ଭଵିଷ୍ଯତଃ
ସେ ସମୟରେ ସେମାନେ ଦୁଇଁଜଣେ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ହେବେ ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ସଲକ୍ଷ୍ମୀକଃ ସଭାତୋଽଭ୍ଯନ୍ତରଂ ଗତଃ
ଏପରି କହି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ ସେ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।
ଶିଵଶ୍ଚ ତପସେ ଶୀଘ୍ରଂ ପରିପୂର୍ଣତମୋ ଯଯୌ
ଶିବ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକାଗ୍ରତାରେ ଚାଲିଗଲେ ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ଵରମିଷ୍ଟଂ ଚ ସଂପ୍ରାପତୁରଭୀପ୍ସିତମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଲେ ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଵରେଣୈଵ ତୌ ପୃଧ୍ଵୀଶୌ ବଭୂଵତୁଃ
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସେମାନେ ଦୁଇଁଜଣେ ଭୂମିର ଶାସକ ହେଲେ ।
କୁଶଧ୍ଵଜସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ଚ ଦେଵୀ ମାଲାଵତୀ ସତୀ
କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କର ଜନା ମାଳାବତୀ, ଶୁଭ ଓ ଦେବୀ ଥିଲେ ।
ସା ଚ ଭୂତଲସମ୍ବନ୍ଧାଜ୍ଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତା ବଭୂଵ ହ ।। କୃତ୍ଵା ଵେଦଧ୍ଵନିଂ ସ୍ପଷ୍ଟମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ସୂତିକାଗୃହେ
ସେ ଭୂମି ସହ ଜଡିତ ଥିବାରୁ ଜ୍ଞାନରେ ନିପୁଣ ହେଲେ; ଭଲଭାବେ ବେଦର ଧ୍ୱନି କରି, ସୁତିକା ଘରରୁ ଉଠିଲେ ।
ଵେଦଧ୍ଵନିଂ ସା ଚକାର ଜାତମାତ୍ରେଣ କନ୍ଯକା
ଏହି କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ସମୟରେ ବେଦର ଧ୍ୱନି କରିଥିଲେ ।
ଜାତମାତ୍ରେଣ ସୁସ୍ନାତା ଜଗାମ ତପସେ ଵନମ୍
ଜନ୍ମ ପରେ ସଫା ଭାବେ ସ୍ନାନ କରି, ସେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ ।
ଏକମନ୍ଵନ୍ତରଂ ଚୈଵ ପୁଷ୍କରେ ଚ ତପସ୍ଵିନୀ
ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପୁଷ୍କରରେ ସେ ତପସ୍ୟା କଲେ ।
ତଥାଽପି ପୁଷ୍ଟା ନ କୃଶା ନଵଯୌଵନସଂଯୁତା
ତଥାପି ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଯୁବତୀ ରୂପରେ ରହିଲେ, କ୍ଷୀଣ ହେଲେ ନାହିଁ ।
ଜନ୍ମାନ୍ତରେ ତେ ଭର୍ତ୍ତା ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ତାଙ୍କର ପତି ସ୍ୱୟଂ ହରି ହେବେ ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସା ରୁଷ୍ଟା ଚକାର ଚ ପୁନସ୍ତପଃ 2.14.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେ କ୍ରୋଧିତ ହେଇ ପୁନି ତପସ୍ୟା କଲେ ।
ତତ୍ରୈଵଂ ସୁଚିରଂ ତପ୍ତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ସମୁଵାସ ସା
ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କରି, ବିଶ୍ୱରେ ବାସ କଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସାଽତିଥିଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ପାଦ୍ଯଂ ତସ୍ମୈ ଦଦୌ କିଲ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଅତିଥି ସମ୍ମାନରେ ସେ ପାଦ ଧୋଇବା ପାଇଁ ଜଳ ଦେଲେ ।
ତଚ୍ଚ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ ପାପିଷ୍ଠଶ୍ଚାଵାତ୍ସୀତ୍ତତ୍ସମୀପତଃ
ସେ ପାପୀ ଜଣେ ତାହା ଖାଇ ସେଠାରେ ନିକଟରେ ରହିଲେ।
ତାଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵରାରୋହାଂ ପୀନୋନ୍ନତପଯୋଧରାମ୍
ଏବଂ ସେ ଉତ୍ତମାଙ୍ଗିନୀ, ଭରିପୁରା ଓ ଉଚ୍ଚ ଅଂକ ଥିବା ମହିଳାକୁ ଦେଖିଲେ।
ମୂର୍ଚ୍ଛାମଵାପ କୃପଣଃ କାମବାଣପ୍ରପୀଡିତଃ
କାମର ବାଣରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସେ ଦୁଃଖୀ ଜଣେ ଅଚେତନ ହେଲେ।
ସା ସତୀ କୋପଦୃଷ୍ଟ୍ଯା ଚ ସ୍ତମ୍ଭିତଂ ତଂ ଚକାର ହ
ସେ ସତୀ ରୋଷଭରା ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାକୁ ଅସ୍ଥିର କରିଦେଲେ।
ତୁଷ୍ଟାଵ ମନସା ଦେଵୀଂ ପଦ୍ମାଂଶାଂ ପଦ୍ମଲୋଚନାମ୍
ସେ ମନରେ ପଦ୍ମା ଦେବୀ, ପଦ୍ମନୟନୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଶଶାପ ଚ ମଦର୍ଥେ ତ୍ଵଂ ଵିନଶ୍ଯସି ସବାନ୍ଧଵଃ
ଏବଂ ସେ ଶାପ ଦେଲେ, 'ମୋ ପାଇଁ ତୁମେ ତୁମ ବାନ୍ଧବମାନେ ସହିତ ନଶ୍ଟ ହେବ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଚ ଯୋଗେନ ଦେହତ୍ଯାଗଂ ଚକାର ହ
ଏପରି କହି, ସେ ଯୋଗବଳରେ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କଲେ।
ଅହୋ କିମଦ୍ଭୁତଂ ଦୃଷ୍ଟଂ କିଂ କୃତଂ ଵା ମଯାଽଧୁନା ।। 2.14.
'ହା! କଣ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଖିଲି, ଏବେ କଣ କରିଦେଲି?'
ସା ଚ କାଲାନ୍ତରେ ସାଧ୍ଵୀ ବଭୂଵ ଜନକାତ୍ମଜା
ସମୟ କ୍ରମେ ସେ ସତୀ ଜଣକଙ୍କର କନ୍ୟା ହେଲେ।
ମହାତପସ୍ଵିନୀ ସା ଚ ତପସା ପୂର୍ଵଜନ୍ମନଃ
ସେ ମହାତପସ୍ୱିନୀ, ପୂର୍ବଜନ୍ମର ତପସ୍ୟାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତପସାଽଽରାଧ୍ଯ ସ୍ଵାମିନଂ ଚ ଜଗତ୍ପତିମ୍
ତପସ୍ୟା କରି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜି ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଜାତିସ୍ମରା ସ୍ମ ସ୍ମରତି ତପସଶ୍ଚ କ୍ରମଂ ପୁରା
ସେ ଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରି, ପୂର୍ବରୁ କରିଥିବା ତପସ୍ୟାର କ୍ରମ ମନେ ପକାନ୍ତି।
ନାନାପ୍ରକାରଵିଭଵଂ ଚକାର ସୁଚିରଂ ସତୀ
ସେ ସତୀ ବହୁ ପ୍ରକାର ତପସ୍ୟା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି କଲେ।
ଗୁଣିନଂ ରସିକଂ ଶାନ୍ତଂ କାନ୍ତଵେଷମନୁତ୍ତମମ୍
ସେ ଗୁଣବାନ, ରସିକ, ଶାନ୍ତ ଓ ଅତି ରୂପବାନ୍ ଥିଲେ।