କଃ ସେଵ୍ଯସ୍ସେଵକୋ ଵେତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନିର୍ଵକ୍ତୁମକ୍ଷମଃ
କେଉଁଠି କିଏ ପୂଜା କରିବାଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ କିଏ ସେବକ—ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖି କିଏଉଁ ନିଶ୍ଚିତ କରିପାରିବ ନାହିଁ।
ଏକମେଵ କ୍ଷଣଂ କୃଷ୍ଣଂ ରାଧଯା ସହିତଂ ପରମ୍ 2.11.
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ରାଧା ଥିବା ଏକ ମାତ୍ର କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଅନୁଭୂତି।
ରାଧାରୂପଧରଂ କୃଷ୍ଣଂ କୃଷ୍ଣରୂପକଲତ୍ରକମ୍
କୃଷ୍ଣ ରାଧାଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ରାଧା ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଉଛନ୍ତି।
ହୃତ୍ପଦ୍ମସ୍ଥଂ ଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଧାତା ଧ୍ଯାନେନ ଚେତସା
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିଜ ଚିତ୍ତକୁ ଏକାଗ୍ର କରି ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ତତଃ ସ ଚକ୍ଷୁରୁନ୍ମୀଲ୍ଯ ପୁନଶ୍ଚ ତଦନୁଜ୍ଞଯା
ତାପରେ ସେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିଲେ ଏବଂ ପୁନି ସେମାନଙ୍କର ଅନୁମତିରେ,
ସ୍ଵପାର୍ଷଦୈଃ ପରିଵୃତଂ ଗୋପୀମଣ୍ଡଲମଣ୍ଡିତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ କୃଷ୍ଣ ନିଜ ପାର୍ଷଦମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, ଗୋପୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଵିଜ୍ଞାଯ ତଦଭିପ୍ରାଯଂ ତାନୁଵାଚ ସୁରେଶ୍ଵରଃ
ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବୁଝି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡିଆ ଭଗବାନ୍ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଇହାଗଚ୍ଛ ମହାଦେଵ ଶଶ୍ଵତ୍କୁଶଲମସ୍ତୁ ଵଃ
ଶ୍ରୀଭଗବାନ୍ କହିଲେ: ମହାଦେବ, ଏଠାକୁ ଆସ; ତୁମମାନେ ସଦା ସୁଖୀ ରୁହ।
ଆଗତାଃ ସ୍ଥ ମହାଭାଗା ଗଙ୍ଗାନଯନକାରଣାତ୍
ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, ତୁମେ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛ।
ରାଧେମାଂ ପାତୁମିଚ୍ଛନ୍ତୀ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମତ୍ସନ୍ନିଧାନତଃ
ମୋ ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଧା ତାଙ୍କୁ ପାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସସ୍ମିତଃ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କମଳରୁ ଉଦ୍ଭବ ହସିଲେ।
ଧାତା ଚତୁର୍ଣାଂ ଵେଦାନାମୁଵାଚ ଚତୁରାନନଃ ।। 2.11.
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଚାରିମୁହଁ ବ୍ରହ୍ମା, ଚାରିଟି ବେଦ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ଗଙ୍ଗା ତ୍ଵଦଙ୍ଗସମ୍ଭୂତା ପ୍ରଭୋର୍ଵୈ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ରାସମଣ୍ଡଳରେ ଗଙ୍ଗା ତୁମ ଅଙ୍ଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
କୃଷ୍ଣାଂଶା ଚ ତ୍ଵଦଂଶା ଚ ତ୍ଵତ୍କନ୍ଯାସଦୃଶୀ ପ୍ରିଯା
ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ତୁମ ଅଂଶ ହେଉଛନ୍ତି, ତୁମ ଝିଅ ପରି ପ୍ରିୟ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ପତିସ୍ତସ୍ଯା ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ
ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ହେବେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଚାରିଭୁଜା ଭଗବାନ।
ଗୋଲୋକସ୍ଥା ଚ ଯା ରାଧା ସର୍ଵତ୍ରସ୍ଥା ତଥାତ୍ମିକା
ଗୋଲୋକରେ ବସିଥିବା ରାଧା ସମସ୍ତଠାରେ ନିଜ ଆତ୍ମା ଭାବେ ବ୍ୟାପ୍ତ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ଵୀଚକାର ଚ ସସ୍ମିତା
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେ ହସି ହସି ସ୍ୱୀକାର କଲେ।
ତତ୍ରୈଵ ସଂଵୃତା ଶାନ୍ତା ତସ୍ଥୌ ତେଷାଂ ଚ ମଧ୍ଯତଃ
ସେଠାରେ ସେ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ତତ୍ତୋଯଂ ବ୍ରହ୍ମଣା କିଞ୍ଚିତ୍ସ୍ଥାପିତଂ ଚ କମଣ୍ଡଲୌ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ସେ ପାଣିରୁ କିଛି ନିଅଇ କମଣ୍ଡଳୁରେ ରଖିଲେ।
ଗଙ୍ଗାଯୈ ରାଧିକାମନ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରଦଦୌ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ରାଧିକାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
ସର୍ଵଂ ତତ୍ସାମଵେଦୋକ୍ତଂ ପୁରଶ୍ଚର୍ଯ୍ଯାକ୍ରମଂ ତଥା
ଏହି ସବୁ କାମ ସାମବେଦରେ ଯେପରି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ସେହି ପ୍ରକାର ପୂଜା ପଦ୍ଧତି ଅନୁସାରେ ହେଲା।
ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସରସ୍ଵତୀ ଗଂଗା ତୁଲସୀ ଵିଶ୍ଵପାଵନୀ 2.11.
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ଗଙ୍ଗା ଓ ତୁଳସୀ — ଏମାନେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।
ଅଥ ତଂ ସସ୍ମିତଃ କୃଷ୍ଣୋ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ସମୁଵାଚ ହ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣ ହସିହେଉଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଶୃଣୁ କାଲସ୍ଯ ଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ଯଦତୀତଂ ନିଶାମଯ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ — ସମୟର କଥା ଶୁଣ, ଯାହା ଘଟିଗଲା ସେଥିରେ ମନ ଦେ।
ଯୂଯଂ ଚ ଯେଽନ୍ଯଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯୋ ମନଵସ୍ତଥା
ତୁମେ, ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ମନୁମାନେ—
ତେ ତେ ଜୀଵନ୍ତି ଗୋଲୋକେ କାଲଚକ୍ର ଵିଵର୍ଜିତେ
ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଗୋଲୋକରେ ବସନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସମୟର ଚକ୍ର ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯା ଯେଽନ୍ଯଵିଶ୍ଵସ୍ଥାସ୍ତେ ଲୀନା ଅଧୁନା ମଯି
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏବେ ମୋରେ ଲୀନ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ଗତ୍ଵା ସୃଷ୍ଟିଂ କୁରୁ ପୁନର୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକାଦିକଂ ପରମ୍
ଏବେ ତୁମେ ଯାଇ, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ଓ ତାହାଠାରୁ ଉପରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ପୁଣି ସୃଷ୍ଟି କର।
ଏଵମନ୍ଯେଷୁ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ସୃଷ୍ଟ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଦିକଂ ପୁନଃ
ଏଭଳି ଅନ୍ୟ ବିଶ୍ୱମାନେ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୁଣି ସୃଷ୍ଟି ହେଲାପରେ—
ମଚ୍ଚକ୍ଷୁଷୋର୍ନିମେଷେଣ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପତନଂ ଭଵେତ୍
ମୋର ଦୁଇ ଚକ୍ଷୁର ଏକ ଝପକିରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତନ ଘଟେ।