ନିରୀହଂ ଚ ନିରାକାରଂ ନିର୍ଲିପ୍ତଂ ଚ ନିରାଶ୍ରଯମ୍
ନିର୍ଲୋଭ, ନିରାକାର, ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ଓ ନିରାଧାର—
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ଚ ସାକାରଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହମ୍ ।। 2.11.
ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଥିବା, ତଥା ରୂପବାନ୍, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା ଦେବା ମୂର୍ତ୍ତି।
ପରଂ ପରେଶଂ ପରମଂ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଥିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ପରମ ଆତ୍ମା ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାୟକଙ୍କୁ ।
ସଗଦ୍ଗଦା ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରାଃ ପୁଲକାଙ୍କିତଵିଗ୍ରହାଃ
କମ୍ପିଥିବା କଣ୍ଠରେ, ଅଶ୍ରୁଭରା ଆଖିରେ ଏବଂ ରୋମାଞ୍ଚିତ ଦେହରେ ।
ଜ୍ଯୋତିର୍ମଯଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସର୍ଵକାରଣକାରଣମ୍
ପ୍ରଭାମୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ ।
ସେଵ୍ଯମାନଂ ଚ ଗୋପାଲୈଃ ଶ୍ଵେତଚାମରଵାଯୁନା
ଗୋପାଳମାନେ ସେବା କରୁଥିବା, ଧଳା ଚାମରା ହାଲୁକା ପବନ ଦେଉଥିବା ।
ଵଲ୍ଗୁଵେଷୈଃ ପରିଵୃତଂ ଗୋପୈଶ୍ଚ ଶତକୋଟିଭିଃ
ଶତ କୋଟି ସୁନ୍ଦର ଭୂଷା ପିନ୍ଧିଥିବା ଗୋପମାନେ ଚାରିପଟେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି ।
ନଵୀନନୀରଦଶ୍ଯାମଂ କିଶୋରଂ ପୀତଵାସସମ୍
ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି କଳା, ଯୁବକ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା ।
କୋଟିଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଶ୍ରୀଯୁକ୍ତଵିଗ୍ରହମ୍
କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଭରିଥିବା ଦେହ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ରହିଛି ।
କୋଟିକନ୍ଦର୍ପସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ଯଲୀଲାଲାଵଣ୍ଯଵିଗ୍ରହମ୍
କୋଟି କୋଟି କାମଦେବଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଲୀଳା ମଧୁରତା ଥିବା ଦେହ ।
ଭୂଷଣୈର୍ଭୂଷିତାଭିଶ୍ଚ ମହାରତ୍ନଵିନିର୍ମିତୈଃ
ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଗହଣା ପିନ୍ଧି ଅଳଙ୍କୃତ ।
ପ୍ରାଣାଧିକପ୍ରିଯତମାରାଧାଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତମ୍ ପରିପୂର୍ଣତମଂ ରାସେ ଦଦୃଶୁଃ ସର୍ଵତଃ ସୁରାଃ ।। 2.11.
ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଚେଷ୍ଟରେ ବିରାଜିତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ରାସରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦେବତାମାନେ ଦେଖିଲେ ।
ମୁନଯୋ ମାନଵାଃ ସିଦ୍ଧାସ୍ତପସା ଚ ତପସ୍ଵିନଃ
ମୁନି, ମଣିଷ, ସିଦ୍ଧ ଏବଂ ତପସ୍ୱୀମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ।
ପରସ୍ପରଂ ସମାଲୋଚ୍ଯ ତେ ତମୂଚୁଶ୍ଚତୁର୍ମୁଖମ୍
ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ ଆଲୋଚନା କରି, ଚାରିମୁହାଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମା ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ଥିତଂ ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ
ବ୍ରହ୍ମା ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଡାହାଣ ପାଖରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ ।
ପରମାନନ୍ଦଯୁକ୍ତଂ ଚ ପରମାନନ୍ଦରୂପକମ୍
ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ଏବଂ ପରମ ଆନନ୍ଦର ରୂପ ଥିବା ।
ସର୍ଵଂ ସମାନଵେଷଂ ଚ ସଭାନାସନସଂସ୍ଥିତମ୍
ସମସ୍ତେ ଏକ ଭଳି ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ସଭାରେ ବସିଥିଲେ ।
ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀହସ୍ତଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ଦୁଇଟି ବାହୁ, ହାତରେ ବାଁଶୀ, ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ।
ଅତୀଵ କମନୀଯଂ ଚ ସୁନ୍ଦରଂ ଶାନ୍ତଵିଗ୍ରହମ୍
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଶାନ୍ତ ଦେହ ।
ଵାସସା ଯଶସାଽଽକୃତ୍ଯା ମୂର୍ତ୍ଯା ସୁନ୍ଦରଯା ସମମ୍
ପୋଷାକ, କୀର୍ତ୍ତି, ଆକୃତି ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେହରେ ସମାନ ।
କଃ ସେଵ୍ଯସ୍ସେଵକୋ ଵେତି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନିର୍ଵକ୍ତୁମକ୍ଷମଃ
କେଉଁଠି କିଏ ପୂଜା କରିବାଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ କିଏ ସେବକ—ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖି କିଏଉଁ ନିଶ୍ଚିତ କରିପାରିବ ନାହିଁ।
ଏକମେଵ କ୍ଷଣଂ କୃଷ୍ଣଂ ରାଧଯା ସହିତଂ ପରମ୍ 2.11.
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ରାଧା ଥିବା ଏକ ମାତ୍ର କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଅନୁଭୂତି।
ରାଧାରୂପଧରଂ କୃଷ୍ଣଂ କୃଷ୍ଣରୂପକଲତ୍ରକମ୍
କୃଷ୍ଣ ରାଧାଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ରାଧା ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଉଛନ୍ତି।
ହୃତ୍ପଦ୍ମସ୍ଥଂ ଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଧାତା ଧ୍ଯାନେନ ଚେତସା
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିଜ ଚିତ୍ତକୁ ଏକାଗ୍ର କରି ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ବସିଥିବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ତତଃ ସ ଚକ୍ଷୁରୁନ୍ମୀଲ୍ଯ ପୁନଶ୍ଚ ତଦନୁଜ୍ଞଯା
ତାପରେ ସେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିଲେ ଏବଂ ପୁନି ସେମାନଙ୍କର ଅନୁମତିରେ,
ସ୍ଵପାର୍ଷଦୈଃ ପରିଵୃତଂ ଗୋପୀମଣ୍ଡଲମଣ୍ଡିତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ କୃଷ୍ଣ ନିଜ ପାର୍ଷଦମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, ଗୋପୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଵିଜ୍ଞାଯ ତଦଭିପ୍ରାଯଂ ତାନୁଵାଚ ସୁରେଶ୍ଵରଃ
ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବୁଝି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡିଆ ଭଗବାନ୍ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଇହାଗଚ୍ଛ ମହାଦେଵ ଶଶ୍ଵତ୍କୁଶଲମସ୍ତୁ ଵଃ
ଶ୍ରୀଭଗବାନ୍ କହିଲେ: ମହାଦେବ, ଏଠାକୁ ଆସ; ତୁମମାନେ ସଦା ସୁଖୀ ରୁହ।
ଆଗତାଃ ସ୍ଥ ମହାଭାଗା ଗଙ୍ଗାନଯନକାରଣାତ୍
ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, ତୁମେ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛ।
ରାଧେମାଂ ପାତୁମିଚ୍ଛନ୍ତୀ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମତ୍ସନ୍ନିଧାନତଃ
ମୋ ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଧା ତାଙ୍କୁ ପାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି।