ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲି; ଏଠାରୁ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ରାଧା ରକ୍ତପଙ୍କଜଲୋଚନା 2.11.
ଏପରି କହି ରାଧା, ତାଙ୍କ ଲାଲ ଶାଳୁକ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଅବସ୍ଥାନ କଲେ।
ଗଙ୍ଗା ରହସ୍ଯଂ ଯୋଗେନ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵୈ ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀ
ଗଙ୍ଗା, ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ଜାଣିଲେ।
ରାଧା ଯୋଗେନ ଵିଜ୍ଞାଯ ସର୍ଵତ୍ରାଵସ୍ଥିତାଂ ଚ ତାମ୍
ରାଧା ମଧ୍ୟ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ସେ ସବୁଠାରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଅନୁଭବ କଲେ।
ଗଂଗା ରହସ୍ଯଂ ଯୋଗେନ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଵୈ ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀ
ଗଙ୍ଗା, ସିଦ୍ଧ ଯୋଗିନୀ, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ଜାଣିଲେ।
ଗୋଲୋକଂ ଚୈଵ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକାଦିକଂ ତଥା
ଗୋଲୋକ, ବୈକୁଣ୍ଠ, ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ—
ସର୍ଵତୋ ଜଲଶୂନ୍ଯଂ ଚ ଶୁଷ୍କପଙ୍କଜଗୋଲକମ୍
ସମସ୍ତଠାରେ ପାଣି ନଥିଲା, ଶୁଷ୍କ ପଦ୍ମର ଗୋଲାକାର ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାନନ୍ତଧର୍ମେନ୍ଦ୍ରେନ୍ଦୁଦିଵାକରାଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ଅନନ୍ତ, ଧର୍ମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ—
ଗୋଲୋକଂ ଚ ସମାଜଗ୍ମୁଃ ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୌଷ୍ଠତାଲୁକାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗୋଲୋକକୁ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କ ଗଳା, ଠୋଠ ଓ ଜିହ୍ବା ଶୁଷ୍କ ହୋଇଥିଲା।
ଵରଂ ଵରେଣ୍ଯଂ ଵରଦଂ ଵରିଷ୍ଠଂ ଵରକାରଣମ୍
ବରଦାତା, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଶୀର୍ବାଦକାରୀ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ଦାନର କାରଣ—
ନିରୀହଂ ଚ ନିରାକାରଂ ନିର୍ଲିପ୍ତଂ ଚ ନିରାଶ୍ରଯମ୍
ନିର୍ଲୋଭ, ନିରାକାର, ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ଓ ନିରାଧାର—
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ଚ ସାକାରଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହମ୍ ।। 2.11.
ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଥିବା, ତଥା ରୂପବାନ୍, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା ଦେବା ମୂର୍ତ୍ତି।
ପରଂ ପରେଶଂ ପରମଂ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଥିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ପରମ ଆତ୍ମା ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାୟକଙ୍କୁ ।
ସଗଦ୍ଗଦା ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରାଃ ପୁଲକାଙ୍କିତଵିଗ୍ରହାଃ
କମ୍ପିଥିବା କଣ୍ଠରେ, ଅଶ୍ରୁଭରା ଆଖିରେ ଏବଂ ରୋମାଞ୍ଚିତ ଦେହରେ ।
ଜ୍ଯୋତିର୍ମଯଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସର୍ଵକାରଣକାରଣମ୍
ପ୍ରଭାମୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ ।
ସେଵ୍ଯମାନଂ ଚ ଗୋପାଲୈଃ ଶ୍ଵେତଚାମରଵାଯୁନା
ଗୋପାଳମାନେ ସେବା କରୁଥିବା, ଧଳା ଚାମରା ହାଲୁକା ପବନ ଦେଉଥିବା ।
ଵଲ୍ଗୁଵେଷୈଃ ପରିଵୃତଂ ଗୋପୈଶ୍ଚ ଶତକୋଟିଭିଃ
ଶତ କୋଟି ସୁନ୍ଦର ଭୂଷା ପିନ୍ଧିଥିବା ଗୋପମାନେ ଚାରିପଟେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି ।
ନଵୀନନୀରଦଶ୍ଯାମଂ କିଶୋରଂ ପୀତଵାସସମ୍
ନୂତନ ବର୍ଷା ମେଘ ଭଳି କଳା, ଯୁବକ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିବା ।
କୋଟିଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଶ୍ରୀଯୁକ୍ତଵିଗ୍ରହମ୍
କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଭରିଥିବା ଦେହ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ରହିଛି ।
କୋଟିକନ୍ଦର୍ପସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ଯଲୀଲାଲାଵଣ୍ଯଵିଗ୍ରହମ୍
କୋଟି କୋଟି କାମଦେବଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଲୀଳା ମଧୁରତା ଥିବା ଦେହ ।
ଭୂଷଣୈର୍ଭୂଷିତାଭିଶ୍ଚ ମହାରତ୍ନଵିନିର୍ମିତୈଃ
ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଗହଣା ପିନ୍ଧି ଅଳଙ୍କୃତ ।
ପ୍ରାଣାଧିକପ୍ରିଯତମାରାଧାଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତମ୍ ପରିପୂର୍ଣତମଂ ରାସେ ଦଦୃଶୁଃ ସର୍ଵତଃ ସୁରାଃ ।। 2.11.
ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଚେଷ୍ଟରେ ବିରାଜିତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ରାସରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଦେବତାମାନେ ଦେଖିଲେ ।
ମୁନଯୋ ମାନଵାଃ ସିଦ୍ଧାସ୍ତପସା ଚ ତପସ୍ଵିନଃ
ମୁନି, ମଣିଷ, ସିଦ୍ଧ ଏବଂ ତପସ୍ୱୀମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ।
ପରସ୍ପରଂ ସମାଲୋଚ୍ଯ ତେ ତମୂଚୁଶ୍ଚତୁର୍ମୁଖମ୍
ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ ଆଲୋଚନା କରି, ଚାରିମୁହାଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମା ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ଥିତଂ ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତୁ ଦକ୍ଷିଣେ
ବ୍ରହ୍ମା ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଡାହାଣ ପାଖରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ ।
ପରମାନନ୍ଦଯୁକ୍ତଂ ଚ ପରମାନନ୍ଦରୂପକମ୍
ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ଏବଂ ପରମ ଆନନ୍ଦର ରୂପ ଥିବା ।
ସର୍ଵଂ ସମାନଵେଷଂ ଚ ସଭାନାସନସଂସ୍ଥିତମ୍
ସମସ୍ତେ ଏକ ଭଳି ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ସଭାରେ ବସିଥିଲେ ।
ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀହସ୍ତଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ଦୁଇଟି ବାହୁ, ହାତରେ ବାଁଶୀ, ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ।
ଅତୀଵ କମନୀଯଂ ଚ ସୁନ୍ଦରଂ ଶାନ୍ତଵିଗ୍ରହମ୍
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଶାନ୍ତ ଦେହ ।
ଵାସସା ଯଶସାଽଽକୃତ୍ଯା ମୂର୍ତ୍ଯା ସୁନ୍ଦରଯା ସମମ୍
ପୋଷାକ, କୀର୍ତ୍ତି, ଆକୃତି ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେହରେ ସମାନ ।