ଡାକିନ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ଯୋଗିନ୍ଯଃ କ୍ଷେତ୍ରପାଲାଃ ସହସ୍ରଶଃ
ହଜାର-ହଜାର ଡାକିନୀ, ଯୋଗିନୀ ଓ କ୍ଷେତ୍ରପାଳମାନେ ଥିଲେ।
ସୁରାସ୍ତ୍ରିକୋଟିସଂଖ୍ଯାତା ଦିଵ୍ଯମୂର୍ତିଧରାଵରାଃ
ଦଶ କୋଟି ଥରେ ଅଧିକ ଦିବ୍ୟ ଦେହଧାରୀ ଦେବମାନେ ଥିଲେ।
ସୌତିରୁଵାଚ ନାରାଯଣାଯ ପ୍ରଦଦୌ ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରଂ ମାଲଯା ସହ
ସୌତି କହିଲେ: ସେ ରତ୍ନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ ଓ ମାଳା ସହିତ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ସାଵିତ୍ରୀଂ ବ୍ରହ୍ମଣେ ପ୍ରାଦାନ୍ମୂର୍ତିଂ ଧର୍ମାଯ ସାଦରମ୍
ସେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଓ ଧର୍ମଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ଏକ ଦେହ ଦେଇଥିଲେ।
ଅନ୍ଯାଶ୍ଚ ଯା ଯା ଅନ୍ଯଭ୍ଯୋ ଯାଶ୍ଚ ଯେଭ୍ଯଃ ସମୁଦ୍ଭଵାଃ
ଯେଉଁଠିଏ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଯାହାଙ୍କ ଉପଯୋଗୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ତତଃ ଶଂକରମାହୂଯ ସର୍ଵେଶୋ ଯୋଗିନାଂ ଗୁରୁମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସନ୍ନୀଲଲୋହିତଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ନୀଳଲୋହିତ ହସିଲେ।
ଶ୍ରୀମହେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯୈକଵ୍ଯଵହିତାଂ ଦାସ୍ଯମାର୍ଗଵିରୋଧିନୀମ୍
ଶ୍ରୀମହେଶ୍ୱର କହିଲେ: ତୁମ ପୂଜାରେ ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତି ଯାହା, ଦାସତ୍ୱର ପଥକୁ ବିରୋଧ କରେ।
ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞାନସମାଚ୍ଛନ୍ନାଂ ଯୋଗଦ୍ଵାରକପାଟିକାମ୍
ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନର ଆବରଣ ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଛି, ସେ ଯୋଗର ଦ୍ୱାରରେ ପାହାଡ଼ିଆ ଭାବେ ରହିଛନ୍ତି।
ତପସ୍ଯାଚ୍ଛନ୍ନରୂପାଂ ଚ ମହାମୋହକରଣ୍ଡିକାମ୍
ତପସ୍ୟାର ଆବରଣ ଭିତରେ ସେ ଲୁଚି ରହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ମହାମୋହର ପେଟି ଭଳି।
ଶଶ୍ଵଦ୍ଵିବୁଦ୍ଧିଜନନୀଂ ସଦ୍ବୁଦ୍ଧିଚ୍ଛେଦକାରିଣୀମ୍
ସେ ସଦା ବୁଦ୍ଧିର ଜନନୀ, କିନ୍ତୁ ସେ ଭଲ ବୁଦ୍ଧିକୁ କାଟି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନେଚ୍ଛାମି ଗୃହିଣୀଂ ନାଥ ଵରଂ ଦେହି ମଦୀପ୍ସିତମ୍ 1.6.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଘରବାଳି ଚାହେଁ ନାହିଁ; ମୋ ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ଦିଅ।
ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତିଵିଷଯେ ଦାସ୍ଯେ ଲାଲସା ଵର୍ଦ୍ଧତେଽନିଶମ୍
ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ସେବା କରିବାର ଆକାଂକ୍ଷା ମୋ ମନରେ ଦିନରାତି ବଢ଼ିଯାଉଛି।
ତ୍ଵନ୍ନାମପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରେଣ ଗୁଣଂ ସନ୍ମଙ୍ଗଲାଲଯମ୍
ପାଞ୍ଚଟି ମୁହଁରେ ତୁମ ନାମ, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଓ ମଙ୍ଗଳ ବସିଛି, ମୁଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଆକଲ୍ପକୋଟିକୋଟିଂ ଚ ତଦ୍ରୂପଧ୍ଯାନତତ୍ପରମ୍
ଅନେକ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମୋର ମନ ସେଇ ରୂପର ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରହୁ।
ତ୍ଵତ୍ସେଵନେ ପୂଜନେ ଚ ଵନ୍ଦନେ ନାମ କୀର୍ତନେ
ତୁମ ସେବା, ପୂଜା, ପ୍ରଣାମ ଓ ନାମ କୀର୍ତ୍ତନରେ—
ସ୍ମରଣଂ କୀର୍ତ୍ତନଂ ନାମ ଗୁଣଯୋଃ ଶ୍ରଵଣଂ ଜପଃ
ସ୍ମରଣ, କୀର୍ତ୍ତନ, ତୁମ ନାମ ଓ ଗୁଣର ଶ୍ରବଣ, ଜପରେ—
ସମର୍ପଣଂ ଚାତ୍ମନଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ନୈଵେଦ୍ଯଭୋଜନମ୍
ଆତ୍ମନିବେଦନ ଓ ପ୍ରତିଦିନ ତୁମକୁ ନିବେଦିତ ଭୋଜନରେ—
ସାର୍ଷ୍ଟିସାଲୋକ୍ଯସାରୂପ୍ଯସାମୀପ୍ଯଂ ସାମ୍ଯଲୀନତାମ୍
ମୁଁ ଚାହେଁ, ତୁମ ସାନିଧ୍ୟ, ତୁମ ଲୋକ, ତୁମ ରୂପ, ତୁମ ନିକଟତା ଓ ତୁମେ ମିଶିଯିବା।
ଅଣିମାଲଘିମାପ୍ରାପ୍ତିଃ ପ୍ରାକାମ୍ଯଂ ମହିମା ତଥା
ଅଣୁତ୍ୱ, ହଲକାପଣ, ପ୍ରାପ୍ତି, ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ—ଏହି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି।
ସର୍ଵଜ୍ଞ ଦୂରଶ୍ରଵଣଂ ପରକାଯପ୍ରଵେଶନମ୍
ସବୁକିଛି ଜାଣିବା, ଦୂରରେ ଶୁଣିବା, ଅନ୍ୟର ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା—
ଅମରତ୍ଵଂ ଚ ସର୍ଵାଗ୍ର୍ଯଂ ସିଦ୍ଧଯୋଽଷ୍ଟାଦଶ ସ୍ମୃତାଃ ।। 1.6.
ଅମରତ୍ୱ ଓ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି—ଏହି ଅଠର ସିଦ୍ଧି ମନେ ରଖାଯାଏ।
ଯଶଃକୀର୍ତିର୍ଵଚଃ ସତ୍ଯଂ ଧର୍ମାଣ୍ଯନଶନାନି ଚ
ଖ୍ୟାତି, କୀର୍ତ୍ତି, ସତ୍ୟ କଥା, ଧର୍ମ ଓ ଉପବାସ—
ସୁରାର୍ଚା ଦର୍ଶନଂ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପସପ୍ତପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା, ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ପରିକ୍ରମା—
ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵଂ ଚୈଵ ରୁଦ୍ରତ୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁତ୍ଵଂ ଚ ପରଂ ପଦମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ହେବା, ରୁଦ୍ର ହେବା, ବିଷ୍ଣୁ ହେବା ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ—
ସର୍ଵାଣ୍ଯେତାନି ସର୍ଵେଶ କଥିତାନି ଚ ଯାନି ଚ
ହେ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସମସ୍ତ ଓ ଯାହା କହାଯାଇଛି—
ଶର୍ଵସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃଷ୍ଣସ୍ତଂ ଯୋଗିନାଂ ଗୁରୁମ୍
ଶର୍ବଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାହାଁକୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁ, ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ମତ୍ସେଵାଂ କୁରୁ ସର୍ଵେଶ ଶର୍ଵସର୍ଵଵିଦାଂଵର
ହେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଜ୍ଞାନୀ, ମୋ ସେବା କର।
ଵରସ୍ତପସ୍ଵିନାଂ ତ୍ଵଂ ଚ ସିଦ୍ଧାନାଂ ଯୋଗିନାଂ ତଥା
ତୁମେ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା, ସିଦ୍ଧମାନେ ଓ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଅମରତ୍ଵଂ ଲଭ ଭଵ ଭଵ ମୃତ୍ଯୁଂଜଯୋ ମହାନ୍
ଅମରତ୍ୱ ପାଅ, ବଡ଼ ମୃତ୍ୟୁଂଜୟ ହେଉ।