ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଶଙ୍କରେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଗୋଲୋକେ ସୁରସଂସଦି
ଏପରି ଶଙ୍କର କହିଲେ, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଗୋଲୋକ ଓ ଦେବମଣ୍ଡଳୀରେ,
ତେ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ସଂହୃଷ୍ଟାଃ ସଂସ୍ତୂଯ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ ଓ ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
କାଲେନ ଶମ୍ଭୁର୍ଭଗଵାଞ୍ଛାସ୍ତ୍ରଦୀପଂ ଚକାର ସଃ
ସମୟ କ୍ରମେ ଭଗବାନ ଶମ୍ଭୁ ଏକ ଶସ୍ତ୍ର ବିଷୟକ ଗ୍ରନ୍ଥ ରଚନା କଲେ।
ସା ଚୈଵଂ ଦ୍ରଵରୂପା ଯା ଗଙ୍ଗା ଗୋଲୋକସମ୍ଭଵା
ଗୋଲୋକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଗଙ୍ଗା ସେତେବେଳେ ଦ୍ରବ ରୂପରେ ଥିଲେ।
ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାପିତା ସା କୃଷ୍ଣେନ ପରମାତ୍ମନା
ପରମାତ୍ମା କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବିସ୍ଥାପିତ କଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ କ୍ଵ ଗତା ସା ମହାଭାଗା ତନ୍ମେ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ନାରଦ ପଚାରିଲେ: ସେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ କେଉଁଠି ଗଲେ? ଦୟାକରି ଏହା ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଜଗାମ ତଂ ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଶାପାନ୍ତେ ପୁନରେଵ ସା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଶାପ ଶେଷ ହେବା ପରେ ସେ ପୁଣି ସେହି ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଗଲେ।
ଭାରତଂ ଭାରତୀ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚାଗମତ୍ତଦ୍ଧରେଃ ପଦମ୍
ସେ ଭାରତୀଙ୍କୁ ଭାରତରେ ରଖି, ହରିଙ୍କ ପଦକୁ ଗଲେ।
ଗଙ୍ଗା ସରସ୍ଵତୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚୈତାସ୍ତିସ୍ରଃ ପ୍ରିଯା ହରେଃ
ଗଙ୍ଗା, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ—ଏହି ତିନିଜଣୀ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟା।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଧାତୁଃ କମଣ୍ଡଲୁସ୍ଥା ଚ ଶଙ୍କରସ୍ଯ ଶିରୋଗତା
ନାରଦ ପଚାରିଲେ: ସେ ଧାତୁଙ୍କ କମଣ୍ଡଳୁରେ ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିଲେ।
ବଭୂଵ ସା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଂଗା ନାରାଯଣପ୍ରିଯା
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସେଇ ଗଙ୍ଗା ଏଭଳି ହେଲେ।
ପୁରା ବଭୂଵ ଗୋଲୋକେ ସା ଗଂଗା ଦ୍ରଵରୂପିଣୀ
ପୂର୍ବେ ଗୋଲୋକରେ ସେଇ ଗଙ୍ଗା ଦ୍ରବ ରୂପରେ ଥିଲେ।
ଦ୍ରଵାଧିଷ୍ଠାତୃରୂପା ଯା ରୂପେଣାପ୍ରତିମା ଭୁଵି
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ, ସେ ଭୂମିରେ ଅପୂର୍ବ ରୂପରେ ବିଦ୍ୟମାନ।
ଶରନ୍ମଧ୍ଯାହ୍ନପଦ୍ମାସ୍ଯା ସସ୍ମିତା ସୁମନୋହରା
ଶରଦକାଳର ମଧ୍ୟାହ୍ନର ପଦ୍ମପରି ମୁହଁ, ହସୁଥିବା ଏବଂ ଅତି ଆକର୍ଷକ।
ସ୍ନିଗ୍ଧପ୍ରଭାଽତିସୁସ୍ନିଗ୍ଧା ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵସ୍ଵରୂପିଣୀ 2.11.
ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ମୃଦୁ ଓ ବହୁତ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତି।
ପୀନୋନ୍ନତଂ ସୁକଠିନଂ ସ୍ତନଯୁଗ୍ମଂ ସୁଵର୍ତୁଲମ୍
ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଅଂଶ ଉଚ୍ଚ, ଭରିପୁର୍ଣ୍ଣ, ଦୃଢ଼ ଓ ସୁନ୍ଦର ଗୋଲାକାର।
ଵକ୍ରିମଂ କବରୀଭାରଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯସଂଯୁତମ୍
ତାଙ୍କର ଘନ ଓ ବକ୍ର କେଶ ମାଲତୀ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ।
କସ୍ତୂରୀପତ୍ରିକାଯୁକ୍ତଂ ଗଣ୍ଡଯୁଗ୍ମଂ ମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଗାଳ ମସ୍କର ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭା ପାଉଛି।
ପକ୍ଵଦାଡିମବୀଜାଭଦନ୍ତପଂକ୍ତିସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲା
ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତର ଶାରି ଖରା ଦାଡିମା ବୀଜ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ସା ସକାମା କୃଷ୍ଣପାର୍ଶ୍ଵେ ସମୁତ୍ତସ୍ଥେ ସୁଲଜ୍ଜିତା
ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣା ସେ ଲଜ୍ଜାଭିନ୍ନ ଭାବରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଉଠି ଆସିଲେ।
ମୂର୍ଚ୍ଛିତା ପ୍ରଭୁରୂପେଣ ପୁଲକାଙ୍କିତଵିଗ୍ରହା
ସେ ଅଚେତନ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦେହ ଭକ୍ତିର ଉତ୍ସାହର ଚିହ୍ନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲା।
ଗୋପୀତ୍ରିଂଶତ୍କୋଟିଯୁକ୍ତା କୋଟିଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭା
ତିନି କୋଟି ଗୋପୀଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭା ମତ୍ତଵାରଣଗାମିନୀ
ତାଙ୍କର ଦେହର ଚମକ ସ୍ୱେତ ଚମ୍ପା ଫୁଲ ପରି ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଗର୍ବିତ ହାତୀ ପରି ଗମନ କରୁଥିଲେ।
ମାଣିକ୍ଯଖଚିତଂ ହାରମମୂଲ୍ଯଂ ଵହ୍ନିଶୌଚକମ୍ 2.11.
ସେ ମାଣିକ୍ୟ ଲଗା ଅମୂଲ୍ୟ ହାର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଯାହା ଅଗ୍ନି ପରି ପବିତ୍ର ଥିଲା।
ସ୍ଥଲପଦ୍ମପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟଂ କୋମଲଂ ଚ ସୁରଞ୍ଜିତମ୍
ତାଙ୍କର ପାଦ ମାଟିରେ ପଦ୍ମ ଫୁଲର ଆଭାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ସେହି ପାଦ ନରମ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥିଲେ।
ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରରାଜଖଚିତଵିମାନାଦଵରୁହ୍ଯ ଚ
ରତ୍ନମାଳା ରାଜା ରତ୍ନ ଲଗା ଦେବମନ୍ଦିରରୁ ସେ ଅବତରିଲେ।
କସ୍ତୂରୀବିନ୍ଦୁତିଲକଂ ଚନ୍ଦନେନ୍ଦୁସମନ୍ଵିତମ୍
ତାଙ୍କର କପାଳରେ କସ୍ତୂରୀର ଟିକିଆ ଲାଗିଥିଲା, ଚନ୍ଦନ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରପରି ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା।
ଦଧତୀ ଭାଲମଧ୍ଯେ ଚ ସୀମନ୍ତାଧସ୍ତଦୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ସେ ଏହି ଟିକିଆ ମାଥାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, କେଶର ଧାରା ତଳେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ସୁଚାରୁକବରୀଭାରଂ କମ୍ପଯନ୍ତୀ ଚ କମ୍ପିତା
ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଘନ କେଶ ହଲୁକ ହଲୁକ କମ୍ପିଥିଲା, ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲେ।
ଗତ୍ଵା ତସ୍ଥୌ କୃଷ୍ଣପାର୍ଶ୍ଵେ ରତ୍ନସିଂହାସନେ ଵରେ
ସେ ଯାଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖରେ ରତ୍ନସିଂହାସନ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ।