ତତ୍ରସ୍ଥାଶ୍ଚ ଜନା ଯେ ଯେ ତେ ଚ କିଂ ଚକ୍ରୁରୁଦ୍ଯମମ୍
ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ କଣ କରିଥିଲେ?
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ କୃଷ୍ଣଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ତାଂ ରାଧାମଵସଦ୍ରାସମଣ୍ଡଲେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ, କୃଷ୍ଣ ରାଧାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ରାସମଣ୍ଡଳରେ ରହିଗଲେ।
କୃଷ୍ଣେନ ପୂଜିତାଂ ତାଂ ତୁ ସଂପୂଜ୍ଯାଦୃତମାନସାଃ
ଯେମାନେ ମନରୁ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଥିଲେ, ସେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣ ସଂଗୀତଂ ଚ ସରସ୍ଵତୀ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ମିଶି ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ତୁଷ୍ଟୋ ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ତସ୍ଯୈ ମହାରତ୍ନାଢ୍ଯମାଲିକାମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ବଡ଼ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ମାଳା ଦେଲେ।
କୃଷ୍ଣଃ କୌସ୍ତୁଭରତ୍ନଂ ଚ ସର୍ଵ ରତ୍ନାତ୍ପରଂ ଵରମ୍
କୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତ ମଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଦେଲେ।
ନାରାଯଣଶ୍ଚ ଭଗଵନ୍ଵନମାଲାଂ ମନୋହରାମ୍ 2.10.
ନାରାୟଣ, ପ୍ରଭୁ, ମନୋହର ବନମାଳା ଦେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁମାଯା ଭଗଵତୀ ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଭଗବତୀ, ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ସର୍ବଶକ୍ତିଶାଳି।
ଧର୍ମବୁଦ୍ଧିଂ ଚ ଧର୍ମସ୍ତୁ ଯଶଶ୍ଚ ଵିପୁଲଂ ଭଵେ
ଧର୍ମ ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମବୁଦ୍ଧି ଓ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଶମ୍ଭୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣା ପ୍ରେରିତୋ ମୁହୁଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାରମ୍ବାର ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଶିବ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ।
ମୂର୍ଚ୍ଛାଂ ପ୍ରାପୁଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଚିତ୍ରପୁତ୍ତଲିକା ଯଥା
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ରଙ୍ଗିନ ପୁତୁଳି ଭଳି ଅଚେତନ ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ସ୍ଥଲଂ ସର୍ଵଂ ଜଲାକୀର୍ଣଂ ହୀନରାଧାହରିଂ ତଥା
ସମସ୍ତ ସ୍ଥଳ ଜଳରେ ଭରିଯାଇଥିଲା, ରାଧା ଓ ହରି ବିନା।
ଧ୍ଯାନେନ ଧାତା ବୁବୁଧେ ସର୍ଵମେତଦଭୀପ୍ସିତମ୍
ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ କଥା ବୁଝିପାରିଲେ।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସର୍ଵେ ତୁଷ୍ଟୁଵୁଃ ପରମେଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ସମସ୍ତେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଵାଗ୍ବଭୂଵାଶରୀରିଣୀ
ଏହି ସମୟରେ ସେଠାରେ ଦେହ ଛଡ଼ା ଏକ ଶବ୍ଦ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
ସର୍ଵାତ୍ମାଽହମିଯଂ ଶକ୍ତିର୍ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହା
ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା, ଏହି ଶକ୍ତି ମୁଁ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା ଦେବା ପାଇଁ ଆସିଛି।
ମନଵୋ ମାନଵାଃ ସର୍ଵେ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ଵୈଷ୍ଣଵାଃ 2.10.
ସମସ୍ତ ମନୁ, ସମସ୍ତ ମଣିଷ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଋଷିମାନେ,
ମୂର୍ତିଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଚ ସୁଵ୍ଯଗ୍ରା ଯୂଯଂ ଯଦି ସୁରେଶ୍ଵରାଃ
ହେ ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ଯଦି ଏହି ରୂପକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ,
ସ୍ଵଯଂ ଵିଧାତା ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାଜ୍ଞାଂ କୁରୁ ଜଗଦ୍ଗୁରୋ
ତେବେ ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଜଗତ୍ଗୁରୁ, ତୁମେ ନିଜେ ଆଦେଶ ଦିଅ।
ଅପୂର୍ଵମନ୍ତ୍ରନିକରୈଃ ସର୍ଵାଭୀଷ୍ଟଫଲପ୍ରଦୈଃ
ଅଦ୍ଭୁତ ମନ୍ତ୍ରମାଳା ଦ୍ୱାରା, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ,
ମନ୍ମନ୍ତ୍ରଂ କଵଚଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ କୃତ୍ଵା ଯତ୍ନେନ ଗୋପଯ
ମୋର ମନ୍ତ୍ର, କବଚ ଓ ସ୍ତୋତ୍ର ତିଆରି କରି, ସତର୍କତାରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ଷା କର।
ସହସ୍ରେଷୁ ଶତେଷ୍ଵେକୋ ମନ୍ମନ୍ତ୍ରୋପାସକୋ ଭଵେତ୍
ହଜାର ହଜାର ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ମୋର ମନ୍ତ୍ରର ଉପାସକ ହେବ।
ଅନ୍ଯଥା ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ସର୍ଵେ ଗୋଲୋକଵାସିନଃ
ନହେଲେ, ସମସ୍ତେ ଗୋଲୋକରେ ବାସ କରିବେ।
ଜନାଃ ପଞ୍ଚପ୍ରକାରାଶ୍ଚ ଯୁକ୍ତାଃ ସ୍ରଷ୍ଟୁର୍ଭଵେ ଭଵେ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୃଷ୍ଟିରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସହିତ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଲୋକ ଥାନ୍ତି।
ଅଧୋନିଵାସିନଃ କେଚିଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକନିଵାସିନଃ
କେହି ତଳେ ବାସ କରନ୍ତି, କେହି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ରହନ୍ତି।
ଇଦଂ କର୍ତୁଂ ମହାଦେଵଃ କରୋତୁ ସୁରସଂସଦି
ଦେବମଣ୍ଡଳୀରେ ଏହି କାମ ମହାଦେବ କରୁନ୍।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଗଗନେ ଵିରରାମ ସନାତନଃ 2.10.
ଏପରି କହି ସନାତନ ଆକାଶରେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜ୍ଞାନେଶୋ ଜ୍ଞାନିନାଂ ଵରଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଜ୍ଞାନର ନାଥ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ,
ସଂଯୁକ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଦ୍ଯୈର୍ମନ୍ତ୍ରାଦ୍ଯୈଃ ଶାସ୍ତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ସେ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାସ୍ତ୍ର ରଚନା କଲେ।
ଗଂଗାତୋଯମୁପସ୍ପୃଶ୍ଯ ମିଥ୍ଯା ଯଦି ଵଦେଜ୍ଜନଃ
ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଛୁଇଁ, ଯଦି କେହି ମିଥ୍ୟା କହେ,