ଯୋଜନୈଷ୍ଷଷ୍ଟିସାହସ୍ରୈର୍ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଦଶଗୁଣା ତତଃ
ଏହାର ଦৈର୍ଘ୍ୟ ସାଠି ହଜାର ଯୋଜନ ଓ ଏହା ଦଶ ଗୁଣା ଦୀର୍ଘ।
ଲକ୍ଷଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଷଙ୍ଗୁଣିତା ତତଃ
ଏହାର ପ୍ରସ୍ଥ ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଓ ଦৈର୍ଘ୍ୟ ସେଥିରୁ ଛଅ ଗୁଣା ଅଧିକ।
ଦଶଲକ୍ଷୈ ର୍ଯୋଜନୈର୍ଯା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ପଞ୍ଚଗୁଣା ତତଃ
ଏହାର ପ୍ରସ୍ଥ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଓ ଦৈର୍ଘ୍ୟ ସେଥିରୁ ପାଞ୍ଚ ଗୁଣା ଅଧିକ।
ସହସ୍ରଯୋଜନା ଯା ଚ ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ସପ୍ତଗୁଣା ତତଃ
ଏହାର ପ୍ରସ୍ଥ ହଜାର ଯୋଜନ ଓ ଦৈର୍ଘ୍ୟ ସେଥିରୁ ସାତ ଗୁଣା ଅଧିକ।
ସହସ୍ରଯୋଜନାଽଽଯାମେ ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ସପ୍ତଗୁଣା ତତଃ
ଏହାର ପ୍ରସ୍ଥ ହଜାର ଯୋଜନ ଓ ଦৈର୍ଘ୍ୟ ସେଥିରୁ ସାତ ଗୁଣା ଅଧିକ।
ପାତାଲେ ଯା ଭୋଗଵତୀ ଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଦଶଯୋଜନା
ପାତାଳରେ ଭୋଗବତୀ ଦଶ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ଥ ଅଛି।
କ୍ରୋଶୈକମାତ୍ରଵିସ୍ତୀର୍ଣା ତତଃ କ୍ଷୀଣା ନ କୁତ୍ରଚିତ୍ 2.10.
ଏହା କେବଳ ଗୋଟିଏ କ୍ରୋଶ ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ଏଠାରେ କମିଯାଏ, ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ନୁହେଁ।
ସତ୍ଯେ ଯା କ୍ଷୀରଵର୍ଣା ଚ ତ୍ରେତାଯାମିନ୍ଦୁସନ୍ନିଭା
ସତ୍ୟ ଯୁଗରେ ଏହା ଦୁଧ ପରି ଧଳା, ତ୍ରେତାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ଜଲପ୍ରଭା କଲୌ ଯା ଚ ନାନ୍ଯତ୍ର ପୃଥିଵୀତଲେ
କଳିଯୁଗରେ ଏହାର ଚମକ ପାଣି ପରି ଅଛି, ପୃଥିବୀରେ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ନାହିଁ।
ଯସ୍ଯାଃ ପ୍ରଭାଵ ଅତୁଲଃ ପୁରାଣେ ଚ ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତଃ
ଏହାର ଶକ୍ତି ତୁଳନାହୀନ, ପୁରାଣ ଓ ବେଦରେ ଯାହା ଶୁଣିଛୁ।
ଯତ୍ତୋଯକଣିକାସ୍ପର୍ଶଃ ପାପିନାଂ ଚ ପିତାମହ
ହେ ପିତାମହ, ଏହାର ପାଣିର ଗୋଟିଏ ଫୁଁଟିକି ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ମଧ୍ୟ ପାପୀ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଗଂଗାପଦ୍ଯୈକଵିଂଶତିମ୍
ଏଭଳି, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଗଙ୍ଗା ମହିମାର ଏକୋଇଶି ପଦ୍ୟ କହିଦେଲି।
ନିତ୍ଯଂ ଯୋ ହି ପଠେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ସୁରେଶ୍ଵରୀମ୍
ଯେଉଁଠି ଦିନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଢ଼ିବେ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜିବେ,
ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଭାର୍ଯାହୀନୋ ଲଭେତ୍ପ୍ରିଯାମ୍
ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ ସେ ପୁଅ ପାଇବେ, ଯାହାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ନାହିଁ ସେ ପ୍ରିୟା ଲଭିବେ।
ଅସ୍ପଷ୍ଟକୀର୍ତିଃ ସୁଯଶା ମୂର୍ଖୋ ଭଵତି ପଣ୍ଡିତଃ
ଯାହାଙ୍କର କୀର୍ତି ସ୍ପଷ୍ଟ ନୁହେଁ ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲଭିବେ, ମୂର୍ଖ ଜଣେ ପଣ୍ଡିତ ହେବେ।
ଶୁଭଂ ଭଵେତ୍ତୁ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଂ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ ଶୁଭ ହେବ, ଏବଂ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ମିଳିବ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଜଗାମ ତାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ ଯତ୍ର ନଷ୍ଟଶ୍ଚ ସାଗରାଃ ।। 2.10.
ନାରାୟଣ କହିଲେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ସେଠାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସାଗରମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ।
ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ତେ ଯଯୁସ୍ତୂର୍ଣଂ ଗଙ୍ଗାଯାଃ ସ୍ପର୍ଶଵାଯୁନା
ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ହୋଇଥିବା ପବନରେ ବେସି ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ସେମାନେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଗଙ୍ଗୋପାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତମ କଥା କହିଦିଆଗଲା।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଦ୍ରଵତାଂ ଚ ଗତାଯାଂ ଚ ରାଧାଯାଂ କିଂ ବଭୂଵ ହ
ନାରଦ ପଚାରିଲେ, ଯେତେବେଳେ ରାଧା ଚାଲିଗଲେ, ସେତେବେଳେ କଣ ଘଟିଲା?
ତତ୍ରସ୍ଥାଶ୍ଚ ଜନା ଯେ ଯେ ତେ ଚ କିଂ ଚକ୍ରୁରୁଦ୍ଯମମ୍
ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ କଣ କରିଥିଲେ?
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ କୃଷ୍ଣଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ତାଂ ରାଧାମଵସଦ୍ରାସମଣ୍ଡଲେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ, କୃଷ୍ଣ ରାଧାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ରାସମଣ୍ଡଳରେ ରହିଗଲେ।
କୃଷ୍ଣେନ ପୂଜିତାଂ ତାଂ ତୁ ସଂପୂଜ୍ଯାଦୃତମାନସାଃ
ଯେମାନେ ମନରୁ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଥିଲେ, ସେମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କୃଷ୍ଣ ସଂଗୀତଂ ଚ ସରସ୍ଵତୀ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ମିଶି ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ତୁଷ୍ଟୋ ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ତସ୍ଯୈ ମହାରତ୍ନାଢ୍ଯମାଲିକାମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ବଡ଼ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିର ମାଳା ଦେଲେ।
କୃଷ୍ଣଃ କୌସ୍ତୁଭରତ୍ନଂ ଚ ସର୍ଵ ରତ୍ନାତ୍ପରଂ ଵରମ୍
କୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତ ମଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଦେଲେ।
ନାରାଯଣଶ୍ଚ ଭଗଵନ୍ଵନମାଲାଂ ମନୋହରାମ୍ 2.10.
ନାରାୟଣ, ପ୍ରଭୁ, ମନୋହର ବନମାଳା ଦେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁମାଯା ଭଗଵତୀ ମୂଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଭଗବତୀ, ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ସର୍ବଶକ୍ତିଶାଳି।
ଧର୍ମବୁଦ୍ଧିଂ ଚ ଧର୍ମସ୍ତୁ ଯଶଶ୍ଚ ଵିପୁଲଂ ଭଵେ
ଧର୍ମ ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମବୁଦ୍ଧି ଓ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଶମ୍ଭୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣା ପ୍ରେରିତୋ ମୁହୁଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାରମ୍ବାର ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଶିବ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ।