କିରୀଟିନଃ କୁଣ୍ଡଲିନୋ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାଃ
ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ଓ ରତ୍ନର ଗହନା ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଭୁଜାନ୍ପାର୍ଷଦାଂଶ୍ଚ ଦଦୌ ନାରାଯଣାଯ ଚ
ସେ ଚାରିହାତି ଥିବା ସେବକମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଦ୍ଵିଭୁଜାଃ ଶ୍ଯାମଵର୍ଣାଶ୍ଚ ଜପମାଲାକରା ଵରାଃ
ସେଠାରେ ଦୁଇହାତି, କଳାବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଜପମାଳା ଧରିଥିବା ଉତ୍ତମ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଥିଲେ।
ଦାସ୍ଯୋ ନିଯୁକ୍ତା ଦସାଶ୍ଚୈଵାର୍ଘ୍ଯମାଦାଯ ଯତ୍ନତଃ
ଦଶଜଣୀ ଦାସୀମାନେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଅର୍ଘ୍ୟ ନେଇ ଦେବାକୁ ନିଯୁକ୍ତ ହେଇଥିଲେ।
ପୁଲକାଙ୍କିତସର୍ଵାଙ୍ଗାଃ ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରାଃ ସଗଦ୍ଗଦା
ସେମାନଙ୍କ ଶରୀର ସବୁଠାରେ କୁଞ୍ଚି ଚଢ଼ିଥିଲା, ଚକ୍ଷୁ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ କଣ୍ଠ ଗଦ୍ଗଦ ହେଉଥିଲା।
ଆଵିର୍ବଭୂଵୁଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଦକ୍ଷନେତ୍ରାଦ୍ଭଯଙ୍କରାଃ 1.5.
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଡାହାଣ ଆଖିରୁ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଦିଗମ୍ବରା ମହାକାଯା ଜ୍ଵଲଦଗ୍ନିଶିଖୋପମାଃ
ସେମାନେ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର, ବଡ଼ ଦେହୀ ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ରୁରୁସଂହାରକାଲାଖ୍ଯା ଅସିତକ୍ରୋଧଭୀଷଣାଃ
ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରୁରୁ, ସଂହାର ଓ କାଳ; ସେମାନେ କଳା କ୍ରୋଧରେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵାମନେତ୍ରାଦ୍ଭଯଙ୍କରଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ଆଖିରୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
ଦିଗମ୍ବରୋ ମହାକାଯସ୍ତ୍ରିଣେତ୍ରଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଃ
ସେ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର, ବଡ଼ ଦେହୀ, ତିନି ଆଖି ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ଥିଲେ।
ଡାକିନ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ଯୋଗିନ୍ଯଃ କ୍ଷେତ୍ରପାଲାଃ ସହସ୍ରଶଃ
ହଜାର-ହଜାର ଡାକିନୀ, ଯୋଗିନୀ ଓ କ୍ଷେତ୍ରପାଳମାନେ ଥିଲେ।
ସୁରାସ୍ତ୍ରିକୋଟିସଂଖ୍ଯାତା ଦିଵ୍ଯମୂର୍ତିଧରାଵରାଃ
ଦଶ କୋଟି ଥରେ ଅଧିକ ଦିବ୍ୟ ଦେହଧାରୀ ଦେବମାନେ ଥିଲେ।
ସୌତିରୁଵାଚ ନାରାଯଣାଯ ପ୍ରଦଦୌ ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରଂ ମାଲଯା ସହ
ସୌତି କହିଲେ: ସେ ରତ୍ନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ ଓ ମାଳା ସହିତ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ସାଵିତ୍ରୀଂ ବ୍ରହ୍ମଣେ ପ୍ରାଦାନ୍ମୂର୍ତିଂ ଧର୍ମାଯ ସାଦରମ୍
ସେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଓ ଧର୍ମଙ୍କୁ ଆଦର ସହିତ ଏକ ଦେହ ଦେଇଥିଲେ।
ଅନ୍ଯାଶ୍ଚ ଯା ଯା ଅନ୍ଯଭ୍ଯୋ ଯାଶ୍ଚ ଯେଭ୍ଯଃ ସମୁଦ୍ଭଵାଃ
ଯେଉଁଠିଏ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଯାହାଙ୍କ ଉପଯୋଗୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ତତଃ ଶଂକରମାହୂଯ ସର୍ଵେଶୋ ଯୋଗିନାଂ ଗୁରୁମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସନ୍ନୀଲଲୋହିତଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ନୀଳଲୋହିତ ହସିଲେ।
ଶ୍ରୀମହେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯୈକଵ୍ଯଵହିତାଂ ଦାସ୍ଯମାର୍ଗଵିରୋଧିନୀମ୍
ଶ୍ରୀମହେଶ୍ୱର କହିଲେ: ତୁମ ପୂଜାରେ ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତି ଯାହା, ଦାସତ୍ୱର ପଥକୁ ବିରୋଧ କରେ।
ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞାନସମାଚ୍ଛନ୍ନାଂ ଯୋଗଦ୍ଵାରକପାଟିକାମ୍
ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନର ଆବରଣ ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଛି, ସେ ଯୋଗର ଦ୍ୱାରରେ ପାହାଡ଼ିଆ ଭାବେ ରହିଛନ୍ତି।
ତପସ୍ଯାଚ୍ଛନ୍ନରୂପାଂ ଚ ମହାମୋହକରଣ୍ଡିକାମ୍
ତପସ୍ୟାର ଆବରଣ ଭିତରେ ସେ ଲୁଚି ରହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ମହାମୋହର ପେଟି ଭଳି।
ଶଶ୍ଵଦ୍ଵିବୁଦ୍ଧିଜନନୀଂ ସଦ୍ବୁଦ୍ଧିଚ୍ଛେଦକାରିଣୀମ୍
ସେ ସଦା ବୁଦ୍ଧିର ଜନନୀ, କିନ୍ତୁ ସେ ଭଲ ବୁଦ୍ଧିକୁ କାଟି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନେଚ୍ଛାମି ଗୃହିଣୀଂ ନାଥ ଵରଂ ଦେହି ମଦୀପ୍ସିତମ୍ 1.6.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଘରବାଳି ଚାହେଁ ନାହିଁ; ମୋ ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ଦିଅ।
ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତିଵିଷଯେ ଦାସ୍ଯେ ଲାଲସା ଵର୍ଦ୍ଧତେଽନିଶମ୍
ତୁମ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ସେବା କରିବାର ଆକାଂକ୍ଷା ମୋ ମନରେ ଦିନରାତି ବଢ଼ିଯାଉଛି।
ତ୍ଵନ୍ନାମପଞ୍ଚଵକ୍ତ୍ରେଣ ଗୁଣଂ ସନ୍ମଙ୍ଗଲାଲଯମ୍
ପାଞ୍ଚଟି ମୁହଁରେ ତୁମ ନାମ, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଓ ମଙ୍ଗଳ ବସିଛି, ମୁଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଆକଲ୍ପକୋଟିକୋଟିଂ ଚ ତଦ୍ରୂପଧ୍ଯାନତତ୍ପରମ୍
ଅନେକ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମୋର ମନ ସେଇ ରୂପର ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ରହୁ।
ତ୍ଵତ୍ସେଵନେ ପୂଜନେ ଚ ଵନ୍ଦନେ ନାମ କୀର୍ତନେ
ତୁମ ସେବା, ପୂଜା, ପ୍ରଣାମ ଓ ନାମ କୀର୍ତ୍ତନରେ—
ସ୍ମରଣଂ କୀର୍ତ୍ତନଂ ନାମ ଗୁଣଯୋଃ ଶ୍ରଵଣଂ ଜପଃ
ସ୍ମରଣ, କୀର୍ତ୍ତନ, ତୁମ ନାମ ଓ ଗୁଣର ଶ୍ରବଣ, ଜପରେ—
ସମର୍ପଣଂ ଚାତ୍ମନଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ନୈଵେଦ୍ଯଭୋଜନମ୍
ଆତ୍ମନିବେଦନ ଓ ପ୍ରତିଦିନ ତୁମକୁ ନିବେଦିତ ଭୋଜନରେ—
ସାର୍ଷ୍ଟିସାଲୋକ୍ଯସାରୂପ୍ଯସାମୀପ୍ଯଂ ସାମ୍ଯଲୀନତାମ୍
ମୁଁ ଚାହେଁ, ତୁମ ସାନିଧ୍ୟ, ତୁମ ଲୋକ, ତୁମ ରୂପ, ତୁମ ନିକଟତା ଓ ତୁମେ ମିଶିଯିବା।
ଅଣିମାଲଘିମାପ୍ରାପ୍ତିଃ ପ୍ରାକାମ୍ଯଂ ମହିମା ତଥା
ଅଣୁତ୍ୱ, ହଲକାପଣ, ପ୍ରାପ୍ତି, ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ—ଏହି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି।