ଗଣେଶଂ ଵିଘ୍ନନାଶାଯ ନିଷ୍ପାପାଯ ଦିଵାକରମ୍
ସେ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଗଣେଶଙ୍କୁ, ନିଷ୍ପାପ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଶିଵଂ ଜ୍ଞାନାଯ ତଦିନାଂ ଶିଵାଂ ବୁଦ୍ଧିଵିଵୃଦ୍ଧଯେ
ଶିବଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ, ଏବଂ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପୂଜା କଲେ।
ଦଧ୍ଯାଵନେନ ତଦ୍ଧ୍ଯାନଂ ଶୃଣୁ ନାରଦ ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ଧ୍ୟାନ ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କଲେ; ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣ, ନାରଦ।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ ଗଙ୍ଗାଂ ପାପପ୍ରଣାଶିନୀମ୍
ସେ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ, ଯିଏ ଧଳା ଚମ୍ପା ଫୁଲ ଭଳି ଧଳିଆ ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍
ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମଣିମାଳା ଓ ଗହନାରେ ଶୋଭିତ।
ଈଷଦ୍ଧାସପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସୁସ୍ଥିରଯୌଵନାମ୍
ସାବୁ ହସିଥିବା ମୁହଁ, ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଯୌବନରେ।
ବିଭ୍ରତୀଂ କବରୀଭାରଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯସଂଯୁତାମ୍ 2.10.
ଘନ କେଶ ରାଶି ଧାରଣ କରିଥିବା, ମଲତୀ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା।
କସ୍ତୂରୀପତ୍ରକଂ ଗଣ୍ଡେ ନାନାଚିତ୍ରସମନ୍ଵିତମ୍
ଗଣ୍ଡରେ କସ୍ତୂରୀ ଚିହ୍ନ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଆଳଙ୍କାରିକ ଚିତ୍ର ରହିଥିବା।
ମୁକ୍ତାପଂକ୍ତିପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟଦନ୍ତପଂକ୍ତିମନୋହରାମ୍
ମୁକ୍ତା ମାଳିକା ପରି ଦନ୍ତପଙ୍କ୍ତି ଚମକୁଥିବା, ମନମୋହନ।
କଠିନଂ ଶ୍ରୀଫଲାକାରଂ ସ୍ତନଯୁଗ୍ମଂ ଚ ବିଭ୍ରତୀମ୍
କଠିନ ଶ୍ରୀଫଳ ଆକୃତି ଯୁଗଳ ସ୍ତନ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ସ୍ଥଲପଦ୍ମପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟପାଦପଦ୍ମଯୁଗଂଧରାମ୍
ଯାଙ୍କର ପାଦଦ୍ୱୟ ଜମିରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏଥିବା ପଦ୍ମ ଫୁଲର ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍।
ଦେଵେନ୍ଦ୍ରମୌଲିମନ୍ଦାରମକରନ୍ଦକଣାରୁଣମ୍
ଯାଙ୍କର ପାଦ ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବା ମନ୍ଦାର ଫୁଲର ରେଣୁରେ ରକ୍ତିମ ହୋଇଯାଏ।
ତପସ୍ଵିମୌଲିନିକରଭ୍ରମରଶ୍ରେଣିସଂଯୁତମ୍
ଯାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ତପସ୍ବୀମାନେ ପିନ୍ଧିଥିବା ଫୁଲର ମାଳାକୁ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇଥିବା ମୂହିଁମାନଙ୍କ ଶାରି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଵରାଂ ଵରେଣ୍ଯାଂ ଵରଦାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରାମ୍
ସେ ଉତ୍ତମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଦାନଦାତ୍ରୀ ଓ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା କରିବାକୁ ସଦା ଉତ୍ସୁକ।
ଇତି ଧ୍ଯାନେନ ଚାନେନ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତ୍ରିପଥଗାଂ ଶୁଭାମ୍
ଏହି ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ପଥର ଶୁଭ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭାବନା କରିବା ଉଚିତ।
ଆସନଂ ପାଦ୍ଯମର୍ଘ୍ଯଂ ଚ ସ୍ନାନୀଯଂ ଚାନୁଲେପନମ୍
ଏକ ଆସନ, ପାଦଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି, ଅର୍ଘ୍ୟ, ସ୍ନାନ ପାଇଁ ପାଣି ଓ ଅନୁଲେପନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵସନଂ ଭୂଷଣଂ ମାଲ୍ଯଂ ଗଂଧମାଚମନୀଯକମ୍ 2.10.
ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ, ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଆଚମନ ପାଇଁ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପ୍ରଣମେତ୍ସ୍ତୁତ୍ଵା ତାଂ ସଂପୁଟାଞ୍ଜଲିଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଉପଚାର ଭକ୍ତିସହିତ ଦେଇ, ହାତ ଜୋଡି ଶୀର୍ଷନମସ୍କାର କରି ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଵୈ କୌଥୁମୋକ୍ତଂ ଚ ସଂଵାଦଂ ଵିଷ୍ଣୁଵେଧସୋଃ
କୌଥୁମ ଉଚ୍ଚାରିତ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ-ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସଂବାଦ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଵିଷ୍ଣୋ ଵିଷ୍ଣୁପଦୀସ୍ତୋତ୍ରଂ ପାପଘ୍ନଂ ପୁଣ୍ଯକାରଣମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମ ପାଦର ସ୍ତୋତ୍ର ପାପ ନାଶ କରେ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ରାଧାଂଗଦ୍ରଵସମ୍ଭୂତାଂ ତାଂ ଗଙ୍ଗାଂ ପ୍ରଣମାମ୍ଯହମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ମୁଁ ସେଇ ଗଙ୍ଗାକୁ ନମସ୍କାର କରେଉଛି, ଯିଏ ରାଧାଙ୍କ ଦେହର ସାରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଯା ଜନ୍ମସୃଷ୍ଟେରାଦୌ ଚ ଗୋଲୋକେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ଯିଏ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଗୋଲୋକର ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ—
ଗୋପୈର୍ଗୋପୀଭିରାକୀର୍ଣେ ଶୁଭେ ରାଧାମହୋତ୍ସଵେ
ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଘେରିଥିବା, ଶୁଭ ରାଧା ମହୋତ୍ସବରେ—
କୋଟିଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଲକ୍ଷଗୁଣା ତତଃ
ଯାଙ୍କ ବ୍ୟାପକତା କୋଟି ଯୋଜନ ଓ ତାହାଠାରୁ ଶତଗୁଣି ଲମ୍ବା।
ଷଷ୍ଟିଲକ୍ଷୈର୍ଯୋଜନୈର୍ଯା ତତୋ ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଚତୁର୍ଗୁଣା
ଯିଏ ଷଷ୍ଟି ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ ଓ ତାହାଠାରୁ ଚାରିଗୁଣି ଲମ୍ବା।
ଵିଂଶଲ୍ଲକ୍ଷୈର୍ଯୋଜନୈର୍ଯା ତତୋ ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଚତୁର୍ଗୁଣା
ଯିଏ ବିଶ୍ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ ଓ ତାହାଠାରୁ ଚାରିଗୁଣି ଲମ୍ବା।
ତ୍ରିଂଶଲ୍ଲକ୍ଷୈର୍ଯୋଜନୈର୍ଯା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ପଞ୍ଚଗୁଣା ତତଃ 2.10.
ଯିଏ ତିରିଶ୍ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ ଓ ତାହାଠାରୁ ପାଞ୍ଚଗୁଣି ଲମ୍ବା।
ଷଡ୍ଯୋଜନସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଦଶଗୁଣା ତତଃ
ଯିଏ ଛଅ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ ଓ ତାହାଠାରୁ ଦଶଗୁଣି ଲମ୍ବା।
ଲକ୍ଷଯୋଜନଵିର୍ସ୍ତାର୍ଣା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ସପ୍ତଗୁଣା ତତଃ
ଏହାର ପ୍ରସ୍ଥ ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଓ ଦৈର୍ଘ୍ୟ ସେଥିରୁ ସାତ ଗୁଣା ବଡ଼।
ଲକ୍ଷଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣା ଦୈର୍ଘ୍ଯେ ଷଡ୍ଗୁଣିତା ତତଃ
ଏହାର ପ୍ରସ୍ଥ ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଓ ଦৈର୍ଘ୍ୟ ସେଥିରୁ ଛଅ ଗୁଣା ଅଧିକ।