ତୀର୍ଥେଽପ୍ଯତୀର୍ଥେ ମରଣେ ଵିଶେଷୋ ନାସ୍ତି କଶ୍ଚନ
ତୀର୍ଥରେ କିମ୍ବା ଅତୀର୍ଥରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ।
ପୂତଂ କର୍ତୁଂ ସ ଶକ୍ତୋ ହି ଲୀଲଯା ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍
ସେ ଲୀଳାରେ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରିପାରିବେ।
ମଦ୍ଭକ୍ତବାନ୍ଧଵା ଯେ ଯେ ତେ ତେ ପୁଣ୍ଯଧିଯଃ ଶୁଭେ
ହେ ଶୁଭେ, ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କର ଯେଉଁମାନେ ଆତ୍ମୀୟ, ସେମାନେ ସବୁ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଓ ନିଷ୍ପାପ ମନର ଲୋକ।
ଯତ୍ର ତତ୍ର ମୃତା ଯେ ଚ ଜ୍ଞାନାଜ୍ଞାନେନ ଵା ସତି
ସେମାନେ କେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରୁନ୍, ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ଯେପରି ସ୍ଥିତିରେ ହେଉନା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତାଂ ଚ ତମୁଵାଚ ଭଗୀରଥମ୍
ଏପରି କହି, ଶ୍ରୀହରି ତାଙ୍କୁ ଏବଂ ଭାଗୀରଥଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ଭଗୀରଥସ୍ତାଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ପୂଜଯାମାସ ଭକ୍ତିତଃ
ଭାଗୀରଥ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣନାମାଥ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍ 2.10.
ତାପରେ ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଶିର ନମାଇଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ପୂଜାଂ ଚକାର ନୃପତିର୍ଵଦ ଵେଦଵିଦାଂ ଵର
ନାରଦ କହିଲେ: ରାଜା ପୂଜା କଲେ, ହେ ବେଦଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପାଦୌ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଚାଚମ୍ଯ ସଂଯତୋ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ପାଦ ଧୋଇ ଓ ଶୁଦ୍ଧି କରି, ସେ ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଗଣେଶଂ ଚ ଦିନେଶଂ ଚ ଵହ୍ନିଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶିଵଂ ଶିଵାମ୍
ସେ ଗଣେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଗଣେଶଂ ଵିଘ୍ନନାଶାଯ ନିଷ୍ପାପାଯ ଦିଵାକରମ୍
ସେ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଗଣେଶଙ୍କୁ, ନିଷ୍ପାପ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଶିଵଂ ଜ୍ଞାନାଯ ତଦିନାଂ ଶିଵାଂ ବୁଦ୍ଧିଵିଵୃଦ୍ଧଯେ
ଶିବଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ, ଏବଂ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପୂଜା କଲେ।
ଦଧ୍ଯାଵନେନ ତଦ୍ଧ୍ଯାନଂ ଶୃଣୁ ନାରଦ ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ଧ୍ୟାନ ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କଲେ; ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣ, ନାରଦ।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ ଗଙ୍ଗାଂ ପାପପ୍ରଣାଶିନୀମ୍
ସେ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ, ଯିଏ ଧଳା ଚମ୍ପା ଫୁଲ ଭଳି ଧଳିଆ ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍
ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମଣିମାଳା ଓ ଗହନାରେ ଶୋଭିତ।
ଈଷଦ୍ଧାସପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସୁସ୍ଥିରଯୌଵନାମ୍
ସାବୁ ହସିଥିବା ମୁହଁ, ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଯୌବନରେ।
ବିଭ୍ରତୀଂ କବରୀଭାରଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯସଂଯୁତାମ୍ 2.10.
ଘନ କେଶ ରାଶି ଧାରଣ କରିଥିବା, ମଲତୀ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା।
କସ୍ତୂରୀପତ୍ରକଂ ଗଣ୍ଡେ ନାନାଚିତ୍ରସମନ୍ଵିତମ୍
ଗଣ୍ଡରେ କସ୍ତୂରୀ ଚିହ୍ନ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଆଳଙ୍କାରିକ ଚିତ୍ର ରହିଥିବା।
ମୁକ୍ତାପଂକ୍ତିପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟଦନ୍ତପଂକ୍ତିମନୋହରାମ୍
ମୁକ୍ତା ମାଳିକା ପରି ଦନ୍ତପଙ୍କ୍ତି ଚମକୁଥିବା, ମନମୋହନ।
କଠିନଂ ଶ୍ରୀଫଲାକାରଂ ସ୍ତନଯୁଗ୍ମଂ ଚ ବିଭ୍ରତୀମ୍
କଠିନ ଶ୍ରୀଫଳ ଆକୃତି ଯୁଗଳ ସ୍ତନ ଧାରଣ କରିଥିବା।
ସ୍ଥଲପଦ୍ମପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟପାଦପଦ୍ମଯୁଗଂଧରାମ୍
ଯାଙ୍କର ପାଦଦ୍ୱୟ ଜମିରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏଥିବା ପଦ୍ମ ଫୁଲର ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍।
ଦେଵେନ୍ଦ୍ରମୌଲିମନ୍ଦାରମକରନ୍ଦକଣାରୁଣମ୍
ଯାଙ୍କର ପାଦ ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବା ମନ୍ଦାର ଫୁଲର ରେଣୁରେ ରକ୍ତିମ ହୋଇଯାଏ।
ତପସ୍ଵିମୌଲିନିକରଭ୍ରମରଶ୍ରେଣିସଂଯୁତମ୍
ଯାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ତପସ୍ବୀମାନେ ପିନ୍ଧିଥିବା ଫୁଲର ମାଳାକୁ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇଥିବା ମୂହିଁମାନଙ୍କ ଶାରି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଵରାଂ ଵରେଣ୍ଯାଂ ଵରଦାଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହକାତରାମ୍
ସେ ଉତ୍ତମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଦାନଦାତ୍ରୀ ଓ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା କରିବାକୁ ସଦା ଉତ୍ସୁକ।
ଇତି ଧ୍ଯାନେନ ଚାନେନ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତ୍ରିପଥଗାଂ ଶୁଭାମ୍
ଏହି ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ତିନିଟି ପଥର ଶୁଭ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭାବନା କରିବା ଉଚିତ।
ଆସନଂ ପାଦ୍ଯମର୍ଘ୍ଯଂ ଚ ସ୍ନାନୀଯଂ ଚାନୁଲେପନମ୍
ଏକ ଆସନ, ପାଦଧୋଇବା ପାଇଁ ପାଣି, ଅର୍ଘ୍ୟ, ସ୍ନାନ ପାଇଁ ପାଣି ଓ ଅନୁଲେପନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵସନଂ ଭୂଷଣଂ ମାଲ୍ଯଂ ଗଂଧମାଚମନୀଯକମ୍ 2.10.
ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ, ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଆଚମନ ପାଇଁ ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂପ୍ରଣମେତ୍ସ୍ତୁତ୍ଵା ତାଂ ସଂପୁଟାଞ୍ଜଲିଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଉପଚାର ଭକ୍ତିସହିତ ଦେଇ, ହାତ ଜୋଡି ଶୀର୍ଷନମସ୍କାର କରି ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଵୈ କୌଥୁମୋକ୍ତଂ ଚ ସଂଵାଦଂ ଵିଷ୍ଣୁଵେଧସୋଃ
କୌଥୁମ ଉଚ୍ଚାରିତ ସ୍ତୋତ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ-ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସଂବାଦ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଵିଷ୍ଣୋ ଵିଷ୍ଣୁପଦୀସ୍ତୋତ୍ରଂ ପାପଘ୍ନଂ ପୁଣ୍ଯକାରଣମ୍
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମ ପାଦର ସ୍ତୋତ୍ର ପାପ ନାଶ କରେ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।