ଯତ୍ର ଯତ୍ର ଭଵେଦ୍ଗଙ୍ଗେ ମନ୍ନାମଗୁଣକୀର୍ତ୍ତନମ୍
ଯେଉଁଠି ଗଙ୍ଗା ଅଛି, ଏବଂ ମୋର ନାମ ଓ ଗୁଣର କୀର୍ତ୍ତନ ହୁଏ,
ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସରିଦ୍ଭିଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଭିଃ ସରସ୍ଵତ୍ଯା ଦିଭିଃ ଶୁଭେ
ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଦୀମାନେ ସହିତ, ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ଏକାସାଥି ଅଛ।
ଯଦ୍ରେଣୁସ୍ପର୍ଶମାତ୍ରେଣ ପୂତୋ ଭଵତି ପାତକୀ
ତୁମର ଧୂଳିକଣ ମାତ୍ର ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅପରାଧୀ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଜ୍ଞାନେନ ତ୍ଵଯି ଯେ ଭକ୍ତ୍ଯା ମନ୍ନାମସ୍ମୃତିପୂର୍ଵକମ୍
ଯେମାନେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ଉପରେ ମୋର ନାମ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି,
ପାର୍ଷଦପ୍ରଵରାସ୍ତେ ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ହରେଶ୍ଚିରମ୍
ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହରିଙ୍କ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସଙ୍ଗୀ ହେବେ।
ମୃତସ୍ଯ ବହୁପୁଣ୍ଯେନ ତଚ୍ଛଵଂ ତ୍ଵଯି ଵିନ୍ଯସେତ୍
ଯିଏ ବହୁ ପୁଣ୍ୟ କରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ତୁମ ଉପରେ ରଖାଯାଏ।
କାଯଵ୍ଯୂହଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଭୋଜଯିତ୍ଵା ସ୍ଵକର୍ମକମ୍ 2.10.
ତାପରେ ଶରୀରକୁ ଠିକ୍ କରି, ନିଜ କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରିୟା କରାଯାଏ।
ଅଜ୍ଞାନୀ ତ୍ଵଜ୍ଜଲସ୍ପର୍ଶାଦ୍ଯଦି ପ୍ରାଣାନ୍ସମୁତ୍ସୃଜେତ୍
ଯଦି ଅଜ୍ଞାନୀ ତୁମ ପାଣି ସ୍ପର୍ଶ କରି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ,
ଅନ୍ଯତ୍ର ଵା ତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଵନ୍ନାମସ୍ମୃତିପୂର୍ଵକମ୍
କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ, ତୁମର ନାମ ସ୍ମରଣ କରି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ,
ଅନ୍ଯତ୍ର ଵା ତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣାନ୍ମନ୍ନାମସ୍ମୃତିପୂର୍ଵକମ୍
କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ, ମୋର ନାମ ସ୍ମରଣ କରି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଏ,
ତୀର୍ଥେଽପ୍ଯତୀର୍ଥେ ମରଣେ ଵିଶେଷୋ ନାସ୍ତି କଶ୍ଚନ
ତୀର୍ଥରେ କିମ୍ବା ଅତୀର୍ଥରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, କୌଣସି ପ୍ରଭେଦ ନାହିଁ।
ପୂତଂ କର୍ତୁଂ ସ ଶକ୍ତୋ ହି ଲୀଲଯା ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍
ସେ ଲୀଳାରେ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରିପାରିବେ।
ମଦ୍ଭକ୍ତବାନ୍ଧଵା ଯେ ଯେ ତେ ତେ ପୁଣ୍ଯଧିଯଃ ଶୁଭେ
ହେ ଶୁଭେ, ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କର ଯେଉଁମାନେ ଆତ୍ମୀୟ, ସେମାନେ ସବୁ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଓ ନିଷ୍ପାପ ମନର ଲୋକ।
ଯତ୍ର ତତ୍ର ମୃତା ଯେ ଚ ଜ୍ଞାନାଜ୍ଞାନେନ ଵା ସତି
ସେମାନେ କେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରୁନ୍, ଜାଣି କିମ୍ବା ଅଜାଣି, ଯେପରି ସ୍ଥିତିରେ ହେଉନା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିସ୍ତାଂ ଚ ତମୁଵାଚ ଭଗୀରଥମ୍
ଏପରି କହି, ଶ୍ରୀହରି ତାଙ୍କୁ ଏବଂ ଭାଗୀରଥଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ଭଗୀରଥସ୍ତାଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ପୂଜଯାମାସ ଭକ୍ତିତଃ
ଭାଗୀରଥ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣନାମାଥ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍ 2.10.
ତାପରେ ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଶିର ନମାଇଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ପୂଜାଂ ଚକାର ନୃପତିର୍ଵଦ ଵେଦଵିଦାଂ ଵର
ନାରଦ କହିଲେ: ରାଜା ପୂଜା କଲେ, ହେ ବେଦଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପାଦୌ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଚାଚମ୍ଯ ସଂଯତୋ ଭକ୍ତିପୂର୍ଵକମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ପାଦ ଧୋଇ ଓ ଶୁଦ୍ଧି କରି, ସେ ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଗଣେଶଂ ଚ ଦିନେଶଂ ଚ ଵହ୍ନିଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶିଵଂ ଶିଵାମ୍
ସେ ଗଣେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଗଣେଶଂ ଵିଘ୍ନନାଶାଯ ନିଷ୍ପାପାଯ ଦିଵାକରମ୍
ସେ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଗଣେଶଙ୍କୁ, ନିଷ୍ପାପ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଶିଵଂ ଜ୍ଞାନାଯ ତଦିନାଂ ଶିଵାଂ ବୁଦ୍ଧିଵିଵୃଦ୍ଧଯେ
ଶିବଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ, ଏବଂ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପୂଜା କଲେ।
ଦଧ୍ଯାଵନେନ ତଦ୍ଧ୍ଯାନଂ ଶୃଣୁ ନାରଦ ତତ୍ତ୍ଵତଃ
ଧ୍ୟାନ ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କଲେ; ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣ, ନାରଦ।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ ଗଙ୍ଗାଂ ପାପପ୍ରଣାଶିନୀମ୍
ସେ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ, ଯିଏ ଧଳା ଚମ୍ପା ଫୁଲ ଭଳି ଧଳିଆ ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକାଧାନାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍
ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମଣିମାଳା ଓ ଗହନାରେ ଶୋଭିତ।
ଈଷଦ୍ଧାସପ୍ରସନ୍ନାସ୍ଯାଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସୁସ୍ଥିରଯୌଵନାମ୍
ସାବୁ ହସିଥିବା ମୁହଁ, ସଦା ଯୁବତୀ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଯୌବନରେ।
ବିଭ୍ରତୀଂ କବରୀଭାରଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯସଂଯୁତାମ୍ 2.10.
ଘନ କେଶ ରାଶି ଧାରଣ କରିଥିବା, ମଲତୀ ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା।
କସ୍ତୂରୀପତ୍ରକଂ ଗଣ୍ଡେ ନାନାଚିତ୍ରସମନ୍ଵିତମ୍
ଗଣ୍ଡରେ କସ୍ତୂରୀ ଚିହ୍ନ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଆଳଙ୍କାରିକ ଚିତ୍ର ରହିଥିବା।
ମୁକ୍ତାପଂକ୍ତିପ୍ରଭାଜୁଷ୍ଟଦନ୍ତପଂକ୍ତିମନୋହରାମ୍
ମୁକ୍ତା ମାଳିକା ପରି ଦନ୍ତପଙ୍କ୍ତି ଚମକୁଥିବା, ମନମୋହନ।
କଠିନଂ ଶ୍ରୀଫଲାକାରଂ ସ୍ତନଯୁଗ୍ମଂ ଚ ବିଭ୍ରତୀମ୍
କଠିନ ଶ୍ରୀଫଳ ଆକୃତି ଯୁଗଳ ସ୍ତନ ଧାରଣ କରିଥିବା।