ଅଂଶୁମାଁସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଗଙ୍ଗାନଯନକାରଣାତ୍
ଅଂଶୁମାନ୍ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ, ଯିଏ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିଥିଲେ।
ଭଗୀରଥସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ମହାଭାଗଵତଃ ସୁଧୀଃ
ଭଗୀରଥ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ, ସେ ଏକ ମହାଭକ୍ତ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଥିଲେ।
ତପଃ କୃତ୍ଵା ଲକ୍ଷଵର୍ଷଂ ଗଙ୍ଗାନଯନକାରଣାତ୍
ସେ ଗଙ୍ଗାକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀହସ୍ତଂ କିଶୋରଂ ଗୋପଵେଷକମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ, ଦୁଇଟି ହାତ ଥିବା, ବାଂଶୀଧାରୀ, ଗୋପାଳକ ବେଶରେ ଏକ ଯୁବକ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ପରିପୂର୍ଣତମଂ ଵିଭୁମ୍
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଗଠିତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସ୍ୱାଧୀନ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ଥିଲେ।
ନିର୍ଲିପ୍ତଂ ସାକ୍ଷିରୂପଂ ଚ ନିର୍ଗୁଣଂ ପ୍ରକୃତେଃ ପରମ୍
ସେ ଅଲିପ୍ତ, ସାକ୍ଷୀ ସ୍ୱରୂପ, ଗୁଣରୁ ତାର, ପ୍ରକୃତିଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂ ଶୁକାଧାନଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍ 2.10.
ଅଗ୍ନିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ, ଶୁକରେ ବିସ୍ଥାପିତ, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ଲୀଲଯା ଚ ଵରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵାଞ୍ଛିତଂ ଵଂଶତାରକମ୍
ତାଙ୍କର ଲୀଳାରେ, ସେ ଆପଣ ଚାହିଁଥିବା ବର ପାଇଲେ, ଓ ବଂଶର ଉଦ୍ଧାରକ ହେଲେ।
ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ପ୍ରତସ୍ଥୌ ଚ ତତ୍ପୁରଃ ସଂପୁଟାଞ୍ଜଲିଃ କୁର୍ଵତୀଂ ସ୍ତଵନଂ ଦିଵ୍ଯଂ ପୁଲକାଞ୍ଚିତଵିଗ୍ରହାମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ହାତ ଜୋଡି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦେବତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୁତି କରି, ହର୍ଷରେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ—
ସଗରସ୍ଯ ସୁତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ପୂତାନ୍କୁରୁ ମମାଜ୍ଞଯା
ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ସଗରଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେକୁ ପବିତ୍ର କର।
ବିଭ୍ରତୋ ଦିଵ୍ଯମୂର୍ତ୍ତିଂ ତେ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯନ୍ଦନଗାମିନଃ
ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ବସିଛନ୍ତି।
କର୍ମଭୋଗଂ ସମୁଚ୍ଛିଦ୍ଯ କୃତଂ ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ ସମାପ୍ତ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ନିଜ କର୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଗଂଗାଯାଃ ସ୍ପର୍ଶଵାତେନ ନଶ୍ଯତୀତି ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତମ୍
ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲେଖାଯାଇଛି, ଗଙ୍ଗାର ସ୍ପର୍ଶ ଓ ପବନରେ ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ମୌସଲସ୍ନାନମାତ୍ରେଣ ସାମାନ୍ଯଦିଵସେ ନୃଣାମ୍
ମୌସଳା ଦିନରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ, ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ—
ଯାନି କାନି ଚ ପାପାନି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକାନି ଚ
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପାପ ଅଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଭୟଙ୍କର ପାପ ସହିତ,
ତାନି ସର୍ଵାଣି ନଶ୍ଯନ୍ତି ମୌସଲସ୍ନାନତୋ ନୃଣାମ୍ 2.10.
ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ମୌସଳା ସ୍ନାନରେ ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
କେଚିଦ୍ଵଦନ୍ତି ତେ ଦେଵି ଫଲମେଵ ଯଥାଗମମ୍
କେହି କହନ୍ତି, ହେ ଦେବୀ, ଫଳ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେମିତି ଲେଖାଯାଇଛି, ସେହିପରି ମିଳେ।
ସାମାନ୍ଯଦିଵସସ୍ନାନସଙ୍କଲ୍ପଂ ଶୃଣୁ ସୁନ୍ଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, ସାଧାରଣ ଦିନରେ ସ୍ନାନ ପାଇଁ କେମିତି ସankalpa କରାଯାଏ, ଏହାକୁ ଶୁଣ।
ତତସ୍ତ୍ରିଂଶଦ୍ଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ରଵିସଂକ୍ରମଣେ ଦିନେ
ତାପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ରାଶି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦିନରେ, ପୁଣ୍ୟ ତିରିଶ ଗୁଣା ବଢ଼ିଯାଏ।
ତତୋ ଦଶଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ନରାଣାମୁତ୍ତରାଯଣେ
ଏହା ପରେ, ଉତ୍ତରାୟଣ ସମୟରେ ଲୋକମାନେ ଦଶ ଗୁଣା ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ପାଆନ୍ତି।
ଅକ୍ଷଯାଯାଂ ଚ ତତ୍ତୁଲ୍ଯଂ ନୈତଦ୍ଵେଦେ ନିରୂପିତମ୍
ଅକ୍ଷୟ ତୃତୀୟା ଦିନରେ ଏହି ପୁଣ୍ୟ ସମାନ ରହିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହା ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇନାହିଁ।
ସାମାନ୍ଯଦିଵସେ ସ୍ନାନଂ ଧ୍ଯାନାଚ୍ଛତଗୁଣଂ ଫଲମ୍
ସାଧାରଣ ଦିନରେ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ସ୍ନାନ କଲେ ଏହାର ଫଳ ଶତଗୁଣା ଅଧିକ ମିଳେ।
ମାଘସ୍ଯ ସିତସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଭୀଷ୍ମାଷ୍ଟମ୍ଯାଂତଥୈଵ ଚ
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ସପ୍ତମୀ ଓ ଭୀଷ୍ମାଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ,
ତତୋଽପି ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ନନ୍ଦାଯାଂ ତଵ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଦୁଇଗୁଣା ପୁଣ୍ୟ ନନ୍ଦା ତିଥିରେ ମିଳେ, ଯାହା ତୁମ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ।
ନନ୍ଦାସମଂ ଚ ଵାରୁଣ୍ଯାଂ ମହତ୍ପୂର୍ଵଂ ଚତୁର୍ଗୁଣମ୍
ନନ୍ଦା ସମାନ ଭାବରେ ବାରୁଣୀ ତିଥି ଅଛି, ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଚାରିଗୁଣା ଅଧିକ ହୁଏ।
ପୁଣ୍ଯଂ କୋଟିଗୁଣଂ ଚୈଵ ସାମାନ୍ଯସ୍ନାନତୋ ଭଵେତ୍ 2.10.
ସାଧାରଣ ସ୍ନାନ ତୁଳନାରେ ପୁଣ୍ୟ କୋଟିଗୁଣା ବଢ଼ିଯାଏ।
ପୁଣ୍ଯେଽପ୍ଯର୍ଦ୍ଧୋଦଯେ କାଲେ ତତଃ ଶତଗୁଣଂ ଫଲମ୍
ପୁଣ୍ୟ କାଳରେ ଅର୍ଧଉଦୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଫଳ ଶତଗୁଣା ଅଧିକ ମିଳେ।
ଫଲସନ୍ଧାନରହିତା ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଵୈଷ୍ଣଵାଃ
ଯେମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ଏବଂ ଜୀବନରେ ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ କୌଣସି ଫଳ ଆଶା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଗୁରୁଵକ୍ତ୍ରାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରୋ ଯସ୍ଯ କର୍ଣେ ଵିଶେତ୍ପରଃ
ଗୁରୁଙ୍କର ମୁଁହରୁ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ତ୍ର ଯେଉଁଠି ଶ୍ରବଣ କରାଯାଏ, ସେଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହତ୍ତ୍ୱ ଥାଏ।