ଭୂମେ ଭୂମିପସର୍ଵସ୍ଵେ ଭୂମିପାଲପରାଯଣେ
ଭୂମି, ଭୂମିର ସମସ୍ତ ଧନର ମାଲିକ, ଭୂମିର ରକ୍ଷକମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ — ତୁମେ ।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ତାଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ଯଃ ପଠେତ୍
ଯେ କେହି ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଢିଥାଏ,
ଭୂମିଦାନକୃତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଲଭତେ ପଠନାଜ୍ଜନଃ
ସେ ଏହା ପଢିଲେ ଭୂମି ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ ।
ଅମ୍ବୁଵୀଚୀଭୂଖନନାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯେତ ସ ଧ୍ରୁଵମ୍ 2.8.
ନିଶ୍ଚିତ, ଜଳ କିମ୍ବା ଭୂମି ଖୋଡିଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।
ପରଭୂଶ୍ରାଦ୍ଧଜାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଅନ୍ୟର ଭୂମିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଥିବାରୁ ଯେ ପାପ ହୁଏ, ତାହାରୁ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ — ଏଠାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ପାପେନ ମୁଚ୍ଯତେ ପ୍ରାଜ୍ଞଃ ସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ ପଠନାନ୍ମୁନେ
ମୁନି, ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଢିଲେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ପରଭୂମୌ ଶ୍ରାଦ୍ଧରୂପଂ କୂପେ କୁପଦଜଂ ତଥା
ନାରଦ କହିଲେ: ଅନ୍ୟର ଭୂମିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା, କୁଆରେ କିମ୍ବା କୁଆରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କିଛି କରିବା,
ଅମ୍ବୁଵୀଚୀଭୂଖନନବୀଜତ୍ଯାଗଜମେଵ ଚ
ଜଳ କିମ୍ବା ଭୂମି ଖୋଡିବାରୁ ଆସିଥିବା, କିମ୍ବା ମାଞ୍ଜି ଛାଡିଦେଇଥିବାରୁ ହୁଏଥିବା,
ଅନ୍ଯଦ୍ଵା ପୃଥିଵୀଜନ୍ଯଂ ପାପଂ ଯତ୍ପ୍ରଶ୍ନତଃ ପରମ୍
କିମ୍ବା ଭୂମିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପାପ, ଯାହାକୁ ବଡ଼ ଭୟଙ୍କର ମନାଯାଏ,
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସନ୍ଧ୍ଯାପୂତାଯ ଵିପ୍ରାଯ ସ ଯାଯାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ଦିରମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବା ଉଚିତ ।
ଭୂମିଂ ଚ ସର୍ଵସସ୍ଯାଢ୍ଯା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଦଦାତି ଯଃ
ଯେ କେହି ସମସ୍ତ ଫସଲରେ ଭରିଥିବା ଭୂମି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଥାଏ,
ଗ୍ରାମଂ ଭୂମିଂ ଚ ଧାନ୍ଯଂ ଚ ଯୋ ଦଦାତ୍ଯାଦଦାତି ଯଃ
ଯେ କେହି ଗ୍ରାମ, ଭୂମି କିମ୍ବା ଧାନ୍ୟ ଦେଇଥାଏ କିମ୍ବା ନେଇଥାଏ,
ଭୂମିଦାନଂ ଚ ତତ୍କାଲେ ଯଃ ସାଧୁଶ୍ଚାନୁମୋଦତେ
ଏବଂ ଯେ କେହି ସେ ସମୟରେ ଭୂମି ଦାନକୁ ସମ୍ମତି ଦେଇଥାଏ,
ସ୍ଵଦତ୍ତାଂ ପରଦତ୍ତାଂ ଵା ବ୍ରହ୍ମଵୃତ୍ତିଂ ହରେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେ କେହି ନିଜର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଦିଆଯାଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଜୀବିକା ନେଇଯାଏ,
ତତ୍ପୁତ୍ରପୌତ୍ରପ୍ରଭୃତିର୍ଭୂମିହୀନଃ ଶ୍ରିଯା ହତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ପୁଅ, ପଉତି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମିଶି ଜମି ହରାଇଦିଅନ୍ତି, ସେଠାରେ ସମୃଦ୍ଧି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଗଵାଂ ମାର୍ଗଂ ଵିନିଷ୍କୃଷ୍ଯ ଯଶ୍ଚ ସସ୍ଯଂ ଦଦାତି ସଃ 2.9.
ଯେଉଁଠି ଗାଈଁ ଚାଲିବା ରାସ୍ତାକୁ ବନ୍ଦ କରି, ସେଠାରେ ଫସଲ ଲଗାଏ—
ଗୋଷ୍ଠଂ ତଡାଗଂ ନିଷ୍କୃଷ୍ଯ ମାର୍ଗଂ ସସ୍ଯଂ ଦଦାତି ଯଃ
ଯେଉଁଠି ଗୋଉଠା କିମ୍ବା ପୋଖରୀକୁ ହଟାଇ, ରାସ୍ତା କିମ୍ବା ଫସଲ ଦିଅନ୍ତି—
ନ ପଞ୍ଚପିଣ୍ଡମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସ୍ନାତି କୂପେ ପରସ୍ଯ ଯଃ
ଯେଉଁଠି କେହି ପଞ୍ଚପିଣ୍ଡ ଦେଇନଥିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟର କୂଆରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—
କାମୀ ଭୂମୌ ଚ ରହସି ବୀଜତ୍ଯାଗଂ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁଠି ଆସକ୍ତିବଶତଃ ଲୁଚି ଭୂମିରେ ବୀଜ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି—
ଅମ୍ବୁଵୀଚ୍ଯମ୍ବୁଖନନଂ ଯଃ କରୋତି ଚ ମାନଵଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ପାଣିରେ ତରଙ୍ଗ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ପାଣି ପାଇଁ ଖୋଦନ କରନ୍ତି—
ପରକୀଯେ ଲୁପ୍ତକୂପେ କୂପଂ ମୂଢଃ କରୋତି ଯଃ
ଯେଉଁ ମୂର୍ଖ ଅନ୍ୟର ପୁରୁଣା କୂଆରେ ନୂଆ କୂଆ ଖୋଦନ୍ତି—
ପରକୀଯତଡାଗେ ଚ ପଙ୍କମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଚୋତ୍ସୃଜେତ୍
ଯେଉଁଠି କେହି ଅନ୍ୟର ପୋଖରୀରୁ କାଦୁଅଁ ଉଠାଇ ବାହାରେ ଫେଲନ୍ତି—
ପିଣ୍ଡଂ ପିତ୍ରେ ଭୂତିଭର୍ତ୍ତୁର୍ନ ପ୍ରଦାଯ ଚ ମାନଵଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ନିଜ ବାପା କିମ୍ବା ପିତୃରକ୍ଷକଙ୍କୁ ପିଣ୍ଡ ଦେଇନାହାନ୍ତି—
ଭୂମୌ ଦୀପଂ ଯୋଽର୍ପଯତି ସୋଽନ୍ଧଃ ସପ୍ତସୁ ଜନ୍ମସୁ
ଯେଉଁଠି କେହି ଭୂମିରେ ଦୀପ ରଖନ୍ତି, ସେ ସାତଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି।
ମୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯହୀରଂ ଚ ସୁଵର୍ଣଂ ଚ ମଣିଂ ତଥା 2.9.
ମୁକ୍ତା, ମାଣିକ, ହୀରା, ସୁନା ଓ ମଣି—
ଶିଵଲିଙ୍ଗଂ ଶିଲାମର୍ଚ୍ଯାଂ ଯଶ୍ଚାର୍ପଯତି ଭୂତଲେ
ଯେଉଁଠି କେହି ଶିବଲିଙ୍ଗ କିମ୍ବା ପୂଜିତ ପାଥର ଭୂମିରେ ରଖନ୍ତି—
ସୂକ୍ତଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ଶିଲାତୋଯଂ ପୁଷ୍ପଂ ଚ ତୁଲସୀଦଲମ୍
ସୂକ୍ତ, ମନ୍ତ୍ର, ପାଥରର ପାଣି, ଫୁଲ କିମ୍ବା ତୁଳସୀ ପତ୍ର—
ଜପମାଲାଂ ପୁଷ୍ପମାଲାଂ କର୍ପୂରଂ ରୋଚନାଂ ତଥା
ଜପମାଳା, ଫୁଲମାଳା, କର୍ପୁର ଓ ହଳଦି ରଙ୍ଗ—
ମୁନେ ଚନ୍ଦନକାଷ୍ଠଂ ଚ ରୁଦ୍ରାକ୍ଷଂ କୁଶମୂଲକମ୍
ମୁନି, ଚନ୍ଦନ କାଠ, ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ବା କୁଶ ମୂଳ—
ପୁସ୍ତକଂ ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରଂ ଚ ଭୂମୌ ସଂସ୍ଥାପଯେତ୍ତୁ ଯଃ
ଯେଉଁଠି କେହି ପୁସ୍ତକ କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର ଭୂମିରେ ରଖନ୍ତି—