ଜଲୋଚ୍ଛ୍ଵାସାଜ୍ଜଲତ୍ଯାଗଗୃହାରମ୍ଭପ୍ରଵେଶନେ
ଜଳ ଉଠିବାବେଳେ, ଜଳ ଦେବା, ଘର ତିଆରି ଆରମ୍ଭ କରିବା ଓ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ।
ତଵ ପୂଜାଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ସଂଭ୍ରମେଣ ସୁରାଦଯଃ
ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ପୂଜା କରିବେ।
ଵସୁଧୋଵାଚ ଲୀଲାମାତ୍ରେଣ ଭଗଵନ୍ଵିଶ୍ଵଂ ଚ ସଚରାଚରମ୍
ବସୁଧା କହିଲେ — ଭଗବନ୍, ତୁମର ଲୀଳା ମାତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଚଳ ଏବଂ ଅଚଳ, ବିଦ୍ୟମାନ।
ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରଂ ଚ ପୁଷ୍ପଂ ଚ ପୁସ୍ତକଂ ତୁଲସୀଦଲମ୍ 2.8.
ଯଜ୍ଞ ସୂତ୍ର, ଫୁଲ, ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ତୁଳସୀ ପତ୍ର।
ଗୋରୋଚନାଂ ଚନ୍ଦନଂ ଚ ଶାଲଗ୍ରାମଜଲଂ ତଥା
ଗୋରୋଚନା, ଚନ୍ଦନ ଏବଂ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ଜଳ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଯାସ୍ଯନ୍ତି ତେ କାଲସୂତ୍ରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷଶତଂ ତ୍ଵଯି
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ — ତୁମ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଏକ ଶତବର୍ଷ କାଳ ସୂତ୍ର ଭଳି ଯାଇଯିବ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ଵିରରାମ ଚ ନାରଦ
ଏଭଳି କହି ଭଗବାନ ନିରବ ହେଲେ, ନାରଦ।
ପୂଜାଂ ଚକ୍ରୁଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଶ୍ଚ ତେ ସର୍ଵେ ଚାଜ୍ଞଯା ହରେଃ
ହରିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପୃଥିବୀର ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଦଦ୍ଯୁର୍ମୂଲେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ନୈଵେଦ୍ଯାଦିକମେଵ ଚ
ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନାଇବେଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଗୂଢଂ ସର୍ଵପୁରାଣେଷୁ ଶ୍ରୋତୁଂ କୌତୂହଲଂ ମମ
ନାରଦ କହିଲେ — ସମସ୍ତ ପୁରାଣରେ ଏହା ଗୁପ୍ତ, ମୁଁ ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ତତୋ ହି ବ୍ରହ୍ମଣା ପଶ୍ଚାତ୍ତତଶ୍ଚ ପୃଥୁନା ପୁରା
ନାରାୟଣ କହିଲେ — ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଦ୍ୱାରା, ତାପରେ ପୃଥୁ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ।
ତତଃ ସର୍ଵୈର୍ମୁନୀନ୍ଦ୍ରୈଶ୍ଚ ମନୁଭିର୍ନାରଦାଦିଭିଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ମୁନି, ମନୁ, ନାରଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ ଵାଂ ଵସୁଧାଯୈ ସ୍ଵାହା
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ ବାଂ ବସୁଧାୟେ ସ୍ୱାହା।
ଶ୍ଵେତଚମ୍ପକଵର୍ଣାଭାଂ ଶତଚନ୍ଦ୍ରସମପ୍ରଭାମ୍ 2.8.
ଶ୍ୱେତ ଚମ୍ପକ ଫୁଲ ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ଶତ ଚନ୍ଦ୍ରର ପ୍ରଭା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ରତ୍ନାଧାରାଂ ରତ୍ନଗର୍ଭାଂ ରତ୍ନାକରସମନ୍ଵିତାମ୍
ଯିଏ ରତ୍ନର ଆଧାର, ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ରତ୍ନ ସମ୍ପଦରେ ଶ୍ରୀମତୀ।
ଧ୍ଯାନେନାନେନ ସା ଦେଵୀ ସର୍ଵୈର୍ଵୈ ପୂଜିତା ଭଵେତ୍
ଏହି ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ସେ ଦେବୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବେ।
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ଜଯେଽଜଯେ ଜଯାଧାରେ ଜଯଶୀଲେ ଜଯପ୍ରଦେ
ବିଜୟ ଓ ପରାଜୟରେ, ବିଜୟର ଆଧାରରେ, ବିଜୟର ସ୍ୱଭାବରେ, ବିଜୟ ଦେଇଥିବାରେ — ଏହି ସବୁରେ ମୁଁ ଅଛି ।
ସର୍ଵାଧାରେ ସର୍ଵବୀଜେ ସର୍ଵଶକ୍ତିସମନ୍ଵିତେ
ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର, ସମସ୍ତଙ୍କର ମୂଳ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ — ତୁମେ ଏହି ସବୁ ।
ସର୍ଵସସ୍ଯାଲଯେ ସର୍ଵସସ୍ଯାଡ୍ଯେ ସର୍ଵସସ୍ଯଦେ
ସମସ୍ତ ଫସଲର ଆଶ୍ରୟ, ସମସ୍ତ ଫସଲରେ ଭରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଫସଲ ଦେଇଥିବା — ତୁମେ ଏହି ।
ମଙ୍ଗଲେ ମଙ୍ଗଲାଧାରେ ମାଙ୍ଗଲ୍ଯେ ମଙ୍ଗଲପ୍ରଦେ
ଶୁଭ, ଶୁଭତାର ଆଧାର, ଶୁଭର ମୂର୍ତ୍ତି, ଶୁଭ ଦେଇଥିବା — ତୁମେ ଏହି ।
ଭୂମେ ଭୂମିପସର୍ଵସ୍ଵେ ଭୂମିପାଲପରାଯଣେ
ଭୂମି, ଭୂମିର ସମସ୍ତ ଧନର ମାଲିକ, ଭୂମିର ରକ୍ଷକମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ — ତୁମେ ।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ମହାପୁଣ୍ଯଂ ତାଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ଯଃ ପଠେତ୍
ଯେ କେହି ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଢିଥାଏ,
ଭୂମିଦାନକୃତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଲଭତେ ପଠନାଜ୍ଜନଃ
ସେ ଏହା ପଢିଲେ ଭୂମି ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ ।
ଅମ୍ବୁଵୀଚୀଭୂଖନନାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯେତ ସ ଧ୍ରୁଵମ୍ 2.8.
ନିଶ୍ଚିତ, ଜଳ କିମ୍ବା ଭୂମି ଖୋଡିଲେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।
ପରଭୂଶ୍ରାଦ୍ଧଜାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଅନ୍ୟର ଭୂମିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଥିବାରୁ ଯେ ପାପ ହୁଏ, ତାହାରୁ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ — ଏଠାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ପାପେନ ମୁଚ୍ଯତେ ପ୍ରାଜ୍ଞଃ ସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ ପଠନାନ୍ମୁନେ
ମୁନି, ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଢିଲେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ପରଭୂମୌ ଶ୍ରାଦ୍ଧରୂପଂ କୂପେ କୁପଦଜଂ ତଥା
ନାରଦ କହିଲେ: ଅନ୍ୟର ଭୂମିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା, କୁଆରେ କିମ୍ବା କୁଆରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କିଛି କରିବା,
ଅମ୍ବୁଵୀଚୀଭୂଖନନବୀଜତ୍ଯାଗଜମେଵ ଚ
ଜଳ କିମ୍ବା ଭୂମି ଖୋଡିବାରୁ ଆସିଥିବା, କିମ୍ବା ମାଞ୍ଜି ଛାଡିଦେଇଥିବାରୁ ହୁଏଥିବା,
ଅନ୍ଯଦ୍ଵା ପୃଥିଵୀଜନ୍ଯଂ ପାପଂ ଯତ୍ପ୍ରଶ୍ନତଃ ପରମ୍
କିମ୍ବା ଭୂମିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପାପ, ଯାହାକୁ ବଡ଼ ଭୟଙ୍କର ମନାଯାଏ,
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସନ୍ଧ୍ଯାପୂତାଯ ଵିପ୍ରାଯ ସ ଯାଯାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ଦିରମ୍
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବା ଉଚିତ ।