ବଲୀଵର୍ଦାଃ ସୁରଭ୍ଯଶ୍ଚ ଵତ୍ସା ନାନାଵିଧାଃ ଶୁଭାଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଦ, ସୁରଭି ଗାଈ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶୁଭ ଛୋଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ତେଷାମେକଂ ବଲୀଵର୍ଦଂ କୋଟିସିଂହସମଂ ବଲେ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ବଳଦର ଶକ୍ତି କୋଟି ସିଂହ ପରି ଥିଲା।
କୃଷ୍ଣାଂଘ୍ରିନଖରନ୍ଧେଭ୍ଯୋ ହଂସପଙ୍କ୍ତିର୍ମନୋହରା
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଦର ନଖରୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ହଂସମାଳା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।
ତେଷାମେକଂ ରାଜହଂସଂ ମହାବଲପରାକ୍ରମମ୍
ସେହି ହଂସମାଳାରେ ଏକ ରାଜହଂସ ଥିଲା, ଯାହା ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସାହସିକ ।
ଵାମକର୍ଣସ୍ଯ ଵିଵରାତ୍କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ପରମାତ୍ମା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ କଣ୍ଠର ଖୋଲା ଭାଗରୁ,
ତେଷାମେକଂ ଚ ଶ୍ଵେତାଶ୍ଵଂ ଧର୍ମାର୍ଥଂ ଵାହନାଯ ଚ 1.5.
ସେହି ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଧଳା ଘୋଡ଼ା ଧର୍ମ ଓ ଯାନ ଭାବେ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଦକ୍ଷକର୍ଣସ୍ଯ ଵିଵରାତ୍ପୁଂସଶ୍ଚ ସୁରସଂସଦି
ପୁରୁଷର ଡାହାଣ କଣ୍ଠର ଖୋଲା ଭାଗରୁ, ଦେବମଣ୍ଡଳରେ,
ତେଷାମେକଂ ଦଦୌ କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରକୃତ୍ଯୈ ପରମାଦରମ୍
କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକଟିକୁ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ସହ ଦେଇଥିଲେ ।
କୃଷ୍ଣୋ ଯୋଗେନ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚକାର ରଥପଞ୍ଚକମ୍
ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ର କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ପାଞ୍ଚଟି ରଥ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ ।
ଲକ୍ଷଯୋଜନମୂର୍ଧ୍ଵେ ଚ ପ୍ରସ୍ଥେ ଚ ଶତଯୋଜନମ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ରଥର ଉଚ୍ଚତା ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଏବଂ ଲମ୍ବ ଶତ ଯୋଜନ ଥିଲା ।
ଶୃଙ୍ଗାରାର୍ହଂ ଭୋଗଵସ୍ତୁତଲ୍ପାସଂଖ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍
ସେଗୁଡିକ ଭୋଗ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଥିଲା, ଅସଂଖ୍ୟ ଶୈଳୀ ଶୟନରେ ସଜିତ ।
ନାନାଚିତ୍ରଵିଚିତ୍ରାଢଥଂ ସଦ୍ରତ୍ନକଲଶୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ବିଭିନ୍ନ ଅଦ୍ଭୁତ ଚିତ୍ର ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣିର କଳସର ଆଲୋକରେ ଭୂଷିତ ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକୈଶ୍ଚିତ୍ରୈର୍ମୁକ୍ତାଜାଲୈର୍ଵିଭୂଷିତମ୍
ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ମୁକ୍ତା ଜାଲରେ ସଜିତ ।
ଆରକ୍ତଵର୍ଣରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରନିର୍ମାଣକୃତ୍ରିମୈଃ
ଗଭୀର ଲାଲ ରଙ୍ଗର ମଣିର ସାର ଦ୍ୱାରା ଦକ୍ଷତାରେ ତିଆରି ।
ଦଦୌ ନାରାଯଣାଯୈକଂ ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକଟିକୁ କୃଷ୍ଣ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଗୁହ୍ଯଦେଶାତ୍ତତଃ ପରମ୍ 1.5.
ତାପରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା ।
ଆଵିର୍ଭୂତା ଯତୋ ଗୁହ୍ଯାତ୍ତେନ ତେ ଗୁହ୍ଯକାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ସେମାନେ ଗୁପ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇଥିବାରୁ, ସେମାନେ 'ଗୁହ୍ୟକ' ନାମରେ ପରିଚିତ ।
ବଭୂଵ କନ୍ଯକା ଚୈକା କୁବେରେ ଵାମପାର୍ଶ୍ଵତଃ
କୁବେରଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଏକ କନ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା ।
ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚାଶ୍ଚ କୂଷ୍ମାଣ୍ଡବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସାଃ
ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମାନେ,
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରଗଦାପଦ୍ମଧାରିଣୋ ଵନମାଲିନଃ
ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା ଓ ବନମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ସେମାନେ,
କିରୀଟିନଃ କୁଣ୍ଡଲିନୋ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାଃ
ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ଓ ରତ୍ନର ଗହନା ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଭୁଜାନ୍ପାର୍ଷଦାଂଶ୍ଚ ଦଦୌ ନାରାଯଣାଯ ଚ
ସେ ଚାରିହାତି ଥିବା ସେବକମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଦ୍ଵିଭୁଜାଃ ଶ୍ଯାମଵର୍ଣାଶ୍ଚ ଜପମାଲାକରା ଵରାଃ
ସେଠାରେ ଦୁଇହାତି, କଳାବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଜପମାଳା ଧରିଥିବା ଉତ୍ତମ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଥିଲେ।
ଦାସ୍ଯୋ ନିଯୁକ୍ତା ଦସାଶ୍ଚୈଵାର୍ଘ୍ଯମାଦାଯ ଯତ୍ନତଃ
ଦଶଜଣୀ ଦାସୀମାନେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଅର୍ଘ୍ୟ ନେଇ ଦେବାକୁ ନିଯୁକ୍ତ ହେଇଥିଲେ।
ପୁଲକାଙ୍କିତସର୍ଵାଙ୍ଗାଃ ସାଶ୍ରୁନେତ୍ରାଃ ସଗଦ୍ଗଦା
ସେମାନଙ୍କ ଶରୀର ସବୁଠାରେ କୁଞ୍ଚି ଚଢ଼ିଥିଲା, ଚକ୍ଷୁ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ କଣ୍ଠ ଗଦ୍ଗଦ ହେଉଥିଲା।
ଆଵିର୍ବଭୂଵୁଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଦକ୍ଷନେତ୍ରାଦ୍ଭଯଙ୍କରାଃ 1.5.
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଡାହାଣ ଆଖିରୁ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଦିଗମ୍ବରା ମହାକାଯା ଜ୍ଵଲଦଗ୍ନିଶିଖୋପମାଃ
ସେମାନେ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର, ବଡ଼ ଦେହୀ ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ରୁରୁସଂହାରକାଲାଖ୍ଯା ଅସିତକ୍ରୋଧଭୀଷଣାଃ
ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରୁରୁ, ସଂହାର ଓ କାଳ; ସେମାନେ କଳା କ୍ରୋଧରେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵାମନେତ୍ରାଦ୍ଭଯଙ୍କରଃ
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମ ଆଖିରୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
ଦିଗମ୍ବରୋ ମହାକାଯସ୍ତ୍ରିଣେତ୍ରଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଃ
ସେ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର, ବଡ଼ ଦେହୀ, ତିନି ଆଖି ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ଥିଲେ।