ସ୍ତ୍ରୀଘ୍ନୋ ଗୋଘ୍ନଃ କୃତଘ୍ନଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନୋ ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ
ସେଠାରେ ଜଣେ ଜଣାଣୀ ହତ୍ୟାକାରୀ, ଗାଈ ହତ୍ୟାକାରୀ, ଅକୃତଜ୍ଞ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ ଓ ଗୁରୁଙ୍କର ଶୟନକୁ ଅପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଲୋକ,
ଏକାଦଶୀଵିହୀନଶ୍ଚ ସନ୍ଧ୍ଯାହୀନୋଽପି ନାସ୍ତିକଃ
ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ରଖିନଥିବା, ସଂଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରୁନଥିବା ଏବଂ ନାସ୍ତିକ ଲୋକ,
ଅସିଜୀଵୀ ମଷୀଜୀଵୀ ଧାଵକଃ ଶୂଦ୍ରଯାଜକଃ
ତଳୱାର ଚଳାଇ ଜୀବିକା ଚାଲାଉଥିବା, କାଳିମା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଚାଲାଉଥିବା, ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଏବଂ ଶୂଦ୍ର ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକ,
ଵିଶ୍ଵାସଘାତୀ ମିତ୍ରଘ୍ନୋ ମିଥ୍ଯାସାକ୍ଷ୍ଯପ୍ରଦାଯକଃ
ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି,
ଋଣଗ୍ରସ୍ତୋ ଵାର୍ଦ୍ଧୁଷିକୋ ଜାରଜଃ ପୁଂଶ୍ଚଲୀପତିଃ
ଋଣରେ ଦବିଯାଇଥିବା, ସୁଦଖୋର, ପରସ୍ତ୍ରୀ ସଂଗ କରୁଥିବା ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳ ଜନାଣୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ,
ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ସୂପକାରଶ୍ଚ ଦେଵଲୋ ଗ୍ରାମଯାଜକଃ 2.6.
ଶୂଦ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପକାଇଥିବା, ଦେଉଳର ପୁଜାରୀ ଏବଂ ଗ୍ରାମର ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ପୁଜାରୀ,
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଘାତକଶ୍ଚୈଵ ମଦ୍ଭକ୍ତାନାଂ ଚ ନିନ୍ଦକଃ
ଯେଉଁମାନେ ପିପଳ ଗଛ କାଟନ୍ତି ଏବଂ ମୋର ଭକ୍ତମାନେ ଉପରେ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି,
ମାତରଂ ପିତରଂ ଭାର୍ଯ୍ଯାଂ ଭ୍ରାତରଂ ତନଯଂ ସୁତାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ମା, ବାପା, ଭାଉଣୀ, ଭାଇ, ପୁଅ କିମ୍ବା ଝିଅଙ୍କୁ ଜୀବିକା ଦେଇ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ,
ଶ୍ଵଶ୍ରୂଂ ଚ ଶ୍ଵଶୁରଂ ଚୈଵ ଯୋ ନ ପୁଷ୍ଣାତି ନାରଦ
ଏବଂ ନାରଦ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ୱଶୁରୀ ଓ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜୀବିକା ଦେଇ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ,
ଦେଵଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରୀ ଚ ଵିପ୍ରଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରକଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁ ଚୋରି କରନ୍ତି,
ମହାପାତକିନଶ୍ଚୈତେ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ଶଵଦାହକାଃ
ଏହି ସମସ୍ତେ ମହାପାପୀ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ମୃତଦେହ ଦାହ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ଯେଷାଂ ସନ୍ଦର୍ଶନସ୍ପର୍ଶାତ୍ସଦ୍ଯଃ ପୂତା ନରାଧମାଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ଏମିତି ଲୋକମାନେ ଦେଖିଲେ କିମ୍ବା ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଏହି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ଖରାପ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ବରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି।
ହରିଭକ୍ତିଵିହୀନାଶ୍ଚ ମହାହଙ୍କାରସଂଯୁତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଅତି ଅହଂକାରରେ ଭରିଥିବା,
ପୁନନ୍ତି ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ଯେଷାଂ ସ୍ନାନାଵଗାହନାତ୍
ଏମିତି ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ଯେଷାଂ ସନ୍ଦର୍ଶନଂ ସ୍ପର୍ଶଂ ଦେଵା ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ଭାରତେ
ଭାରତରେ ଦେବତାମାନେ ଏମିତି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଓ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ଆଶା କରନ୍ତି।
ନ ହ୍ଯମ୍ମଯାନି ତୀର୍ଥାନି ନ ଦେଵା ମୃଚ୍ଛିଲାମଯାଃ 2.6.
ତୀର୍ଥମାନେ ମୋର ନୁହଁନ୍ତି ଏବଂ ଦେବତାମାନେ କାଠ କିମ୍ବା ପାଥରରୁ ତିଆରି ହୋଇନାହାନ୍ତି।
ସୌତିରୁଵାଚ ନିଗୂଢତତ୍ତ୍ଵଂ କଥିତୁମୃଷିଶ୍ରେଷ୍ଠୋପଚକ୍ରମେ
ସୌତି କହିଲେ — ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଣେ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱଟିକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ପୁଣ୍ଯସ୍ଵରୂପଂ ପାପଘ୍ନଂ ସୁଖଦଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ — ଏହା ପୁଣ୍ୟର ସ୍ୱରୂପ, ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ, ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଦେଇଥାଏ।
ସାରଭୂତଂ ଗୋପନୀଯଂ ନ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ଖଲେଷୁ ଚ
ଏହା ସାରତ୍ତ୍ୱ, ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଗୁରୁଵକ୍ତ୍ରାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରୋ ଯସ୍ଯ କର୍ଣେ ଵିଶେଦ୍ଵରଃ
ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର କାହାରୋ କାନରେ ପଡ଼େ,
ପୁରୁଷାଣାଂ ଶତଂ ପୂର୍ଵଂ ପୂତଂ ତଜ୍ଜନ୍ମମାତ୍ରତଃ
ସେ ଲୋକଙ୍କର ପୂର୍ବ ଶତଜନ୍ମ ଜନ୍ମମାତ୍ରରୁ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ଯୈଃ କୈଶ୍ଚିଦ୍ଯତ୍ର ଵା ଜନ୍ମ ଲବ୍ଧଂ ଯେଷୁ ଚ ଜଂତୁଷୁ
ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ପ୍ରକାର ଜନ୍ମ ମିଳିଥାଏ, ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହେଉନା କାହା ପାଖରେ ହେଉନା,
ମଦ୍ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତୋ ମତ୍ପୂଜାନିଯୁକ୍ତୋ ମଦ୍ଗୁଣାନ୍ଵିତଃ
ମୋର ଭକ୍ତିରେ ଲାଗିଥିବା, ମୋ ପୂଜାରେ ନିୟୁକ୍ତ ଓ ମୋର ଗୁଣରେ ଭରିଥିବା ଲୋକ,
ମଦ୍ଗୁଣଶ୍ରୁତିମାତ୍ରେଣ ସାନନ୍ଦଃ ପୁଲକାନ୍ଵିତଃ
ମୋର ଗୁଣ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଏ, ତାଙ୍କର ଦେହର ଲୋମ ଖଡ଼ିଯାଏ।
ନ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ସୁଖଂ ମୁକ୍ତିଂ ସାଲୋକ୍ଯାଦି ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ସେମାନେ ସୁଖ, ମୋକ୍ଷ କିମ୍ବା ମୋ ସାନିଧ୍ୟର ଚାରି ପ୍ରକାର ଫଳ କୌଣସି ଆଶା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵଂ ଚ ମନୁତ୍ଵଂ ଚ ଦେଵତ୍ଵଂ ଚ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ 2.6.
ଇନ୍ଦ୍ର, ମନୁ କିମ୍ବା ଦେବତା ହେବାର ଦୁର୍ଲଭ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡାନି ଵିନଶ୍ଯନ୍ତି ଦେଵା ବ୍ରହ୍ମାଦଯସ୍ତଥା
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକ ନଶ୍ୱନ ହୋଇଯାଏ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଭ୍ରମନ୍ତି ଭାରତେ ଭକ୍ତା ଲବ୍ଧ୍ଵା ଜନ୍ମ ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ଭାରତରେ ଭକ୍ତମାନେ ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଘୁରୁଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେତତ୍କଥିତଂ ସର୍ଵଂ କୁରୁ ପଦ୍ମେ ଯଥୋଚିତମ୍
ଏହିପରି ସମସ୍ତ କଥା ପଦ୍ମେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ କହାଯାଇଛି।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଗଙ୍ଗାଶାପେନ କଲଯା ସ୍ଵଯଂ ତସ୍ଥୌ ହରେଃ ପଦେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ — ଗଙ୍ଗାଙ୍କ ଶାପରେ, ସେ ନିଜେ କଳିଯୁଗରେ ହରିଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ରହିଗଲେ।