କଥଂ ଶଶାପ ସା ଗଙ୍ଗା ପୂଜିତାଂ ତାଂ ସରସ୍ଵତୀମ୍
ଗଙ୍ଗା କିପରି ପୂଜିତ ସରସ୍ବତୀଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ?
ତେଜସ୍ଵିନ୍ଯୋର୍ଦ୍ଵଯୋର୍ଵାଦକାରଣଂ ଶ୍ରୁତିସୁନ୍ଦରମ୍
ସେଇ ଦୁଇଜଣ ତେଜସ୍ୱିନୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦର କାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଯସ୍ଯାଃ ସ୍ମରଣମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵପାପାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ତାଙ୍କୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ସରସ୍ଵତୀ ଗଙ୍ଗା ତିସ୍ରୋ ଭାର୍ଯ୍ଯା ହରେରପି
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ବତୀ ଓ ଗଙ୍ଗା—ଏହି ତିନିଜଣ ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା।
ଚକାର ସୈକଦା ଗଙ୍ଗା ଵିଷ୍ଣୋର୍ମୁଖନିରୀକ୍ଷଣମ୍
ଏକଥର ଗଙ୍ଗା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମୁହଁକୁ ତକିଲେ।
ଵିଭୁର୍ଜହାସ ତଦ୍ଵକ୍ତ୍ରଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ଚ ମୁଦା କ୍ଷଣମ୍
ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଦେଖି ଖୁସିରେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ହସିଲେ।
ବୋଧଯାମାସ ତାଂ ପଦ୍ମା ସତ୍ତ୍ଵରୂପା ଚ ସସ୍ମିତା 2.6.
ପଦ୍ମା, ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ପବିତ୍ରତା, ସେଠାରେ ହସିକି ମୃଦୁ ଭାବରେ ଉପଦେଶ କଲେ।
ଉଵାଚ ଗଙ୍ଗାଂ ଭର୍ତ୍ତାରଂ ରକ୍ତାସ୍ଯା ରକ୍ତଲୋଚନା
ଲାଲ ଠୋଠ ଓ ଲାଲ ଆଖି ସହିତ ସେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସରସ୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ଧର୍ମିଷ୍ଠସ୍ଯ ଵରିଷ୍ଠସ୍ଯ ଵିପରୀତା ଖଲସ୍ଯ ଚ
ସରସ୍ୱତୀ କହିଲେ: ଧର୍ମିକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ...
ଜ୍ଞାତଂ ସୌଭାଗ୍ଯମଧିକଂ ଗଂଗାଯାଂ ତେ ଗଦାଧର
ହେ ଗଦାଧର, ମୁଁ ବୁଝିପାରିଛି ଯେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ଅଧିକ।
ଗଂଗାଯାଃ ପଦ୍ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପ୍ରୀତିଶ୍ଚାପି ସୁସମ୍ମତା
ଗଙ୍ଗା ଓ ପଦ୍ମାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ପ୍ରେମ ଅଛି, ତାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱୀକୃତ।
କିଂ ଜୀଵନେନ ମେଽତ୍ରୈଵ ଦୁର୍ଭଗାଯାଶ୍ଚ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ଏଠାରେ ଏପରି ଅଭାଗି ହୋଇ ରହିବାର କଣ ଅର୍ଥ?
ତ୍ଵାଂ ସର୍ଵେଶଂ ସତ୍ତ୍ଵରୂପଂ ଯେ ଵଦନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି, ହେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଆପଣ ପବିତ୍ର ସ୍ୱଭାବର।
ସରସ୍ଵତୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ କୋପସଂଯୁତାମ୍
ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଓ ତାଙ୍କୁ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଖି...
ଗତେ ନାରାଯଣେ ଗଂଗାମଵୋଚନ୍ନିର୍ଭଯଂ ରୁଷା
ନାରାୟଣ ଯିବା ପରେ, ଗଙ୍ଗା ଭୟ ଛାଡ଼ି କ୍ରୋଧରେ କହିଲେ।
ହେ ନିର୍ଲଜ୍ଜେ ସକାମେ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵାମିଗର୍ଵଂ କରୋଷି କିମ୍
ହେ ଲଜ୍ଜାହୀନ, ଆସକ୍ତିରେ ଭରିଥିବା, ତୁମେ କାହିଁକି ସ୍ୱାମୀ ଉପରେ ଗର୍ବ କରୁଛ?
ମାନହାନିଂ କରିଷ୍ଯାମି ତଵାଦ୍ଯ ହରିସନ୍ନିଧୌ 2.6.
ଆଜି ମୁଁ ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ତୁମର ଅପମାନ କରିବି।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଗଂଗାଯା ଜିଘୃକ୍ଷୁଂ କେଶମୁଦ୍ଯତାମ୍
ଏପରି କହି, ସେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କର କେଶ ଧରିବାକୁ ହାତ ବଢ଼ାଇଲେ।
ଶଶାପ ଵାଣୀ ତାଂ ପଦ୍ମାଂ ମହାକୋପଵତୀ ସତୀ
ବାଣୀ, ବଡ଼ କ୍ରୋଧରେ ପଦ୍ମାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଵିପରୀତଂ ଯତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କିଂଚିନ୍ନୋ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ତୁମେ ଭୁଲ କାମ କରିଛ, ଏହିପରେ ତୁମେ କିଛି କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଶାପଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ସା ଦେଵୀ ନ ଶଶାପ ଚୁକୋପ ନ
ଶାପ ଶୁଣି ସେ ଦେବୀ ନ ଶାପ ଦେଲେ, ନ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ଅତ୍ଯୁଦ୍ଧତାଂ ଚ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୋପପ୍ରସ୍ଫୁରିତାନନା
ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଉତ୍ତେଜିତ ଓ କ୍ରୋଧରେ ମୁହଁ କମ୍ପିତ ଦେଖି...
ଗଂଗୋଵାଚ ଵାଗ୍ଦୁଷ୍ଟା ଵାଗଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେଵୀଯଂ କଲହପ୍ରିଯା
ଗଙ୍ଗା କହିଲେ: ଏହି ଦେବୀ, ଯିଏ ବାକ୍ର ଅଧିପତି, ତାଙ୍କର କଥା କଠୋର ଓ ବିବାଦ ପ୍ରିୟ।
ଯାଵତୀ ଯୋଗ୍ଯତାଽସ୍ଯାଶ୍ଚ ଯାଵତୀ ଶକ୍ତିରେଵ ଵା
ତାଙ୍କର ଯେତେ ଯୋଗ୍ୟତା ଓ ଯେତେ ଶକ୍ତି ଥାଉ, ସେତେ...
ସ୍ଵବଲଂ ଯନ୍ମମ ବଲଂ ଵିଜ୍ଞାପଯିତୁମର୍ହତୁ
ମୋର ଶକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କର କେତେ ଶକ୍ତି ମିଳେ, ସେ ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।
ଅଧୋ ମର୍ତ୍ଯଂ ସା ପ୍ରଯାତୁ ସନ୍ତି ଯତ୍ରୈଵ ପାପିନଃ 2.6.
ସେ ତଳେ ମାନବ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ପାପୀମାନେ ବସିଛନ୍ତି।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତାଂ ଶଶାପ ସରସ୍ଵତୀ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସରସ୍ୱତୀ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଭଗଵାନାଜଗାମ ହ
ଏହି ସମୟରେ, ସେଠାକୁ ଭଗବାନ୍ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସରସ୍ଵତୀଂ କରେ ଧୃତ୍ଵା ଵାସଯାମାସ ଵକ୍ଷସି
ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ହାତରେ ଧରି, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଛାତି ଉପରେ ବସାଇଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରହସ୍ଯଂ ତାସାଂ ଚ ଶାପସ୍ଯ କଲହସ୍ଯ ଚ
ତାଙ୍କ ଶାପ ଓ ବିବାଦର ଗୁପ୍ତ କଥା ଶୁଣି,