ଜ୍ଞାନେ ସରସ୍ଵତୀତୋଯେ ଗତଂ ଯୈର୍ମାନଵୈର୍ଭୁଵି
ଜ୍ଞାନରେ ସେ ସରସ୍ବତୀ, ଜଳରେ ସେ ବିଦ୍ୟମାନ; ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ମାନବ ତାଙ୍କୁ ପାଇଛନ୍ତି—
ଭାରତେ କୃତପାପଶ୍ଚ ସ୍ନାତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵ ଲୀଲଯା
ଭାରତରେ ଯେଉଁମାନେ ପାପ କରିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଖେଳିଖେଳି ସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାମକ୍ଷଯାଯାଂ ଦିନକ୍ଷଯେ
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ଅକ୍ଷୟ ଦିନରେ, ଦିନର ଶେଷବେଳେ—
ଅନୁଷଙ୍ଗେଣ ଯଃ ସ୍ନାତି ହେଲଯା ଶ୍ରଦ୍ଧଯାଽପି ଵା
ଯିଏ ଏଠାରେ ଅଲସ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସ୍ନାନ କରେ—
ସରସ୍ଵତୀମନ୍ତ୍ରକଂ ଚ ମାସମେକଂ ତୁ ଯୋ ଜପେତ୍
ଏବଂ ଯିଏ ଏକ ମାସ ସରସ୍ବତୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରେ—
ନିତ୍ଯଂ ସରସ୍ଵତୀତୋଯେ ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ମୁଣ୍ଡଯେନ୍ନରଃ
ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ସରସ୍ବତୀ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଏ—
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ କିଂଚିଦ୍ଭାରତୀଗୁଣକୀର୍ତ୍ତନମ୍ 2.6.
ଏଭଳି ଭାବରେ ଭାରତର ଗୁଣର କିଛି ସ୍ତୁତି କୁହାଗଲା।
ସୌତିରୁଵାଚ ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ସନ୍ଦେହଚ୍ଛେଦଂ ଶୌନକ ସତ୍ଵରମ୍
ସୌତି କହିଲେ: ପୁଣିଥରେ, ଶୌନକ, ସେ ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ତ୍ୱରିତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ କଲଯା କଲହେନୈଵ ସମଭୂତ୍ପୁଣ୍ଯଦା ସରିତ୍
ନାରଦ କହିଲେ: ଅଂଶ ଓ ବିବାଦ ଦ୍ୱାରା ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥିବା ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଶ୍ରଵଣେ ଶ୍ରୁତିସାରାଣାଂ ଵର୍ଦ୍ଧତେ କୌତୁକଂ ମମ
ଏହି ପବିତ୍ର କଥାର ସାର ଶୁଣିଲେ ମୋର ଆଗ୍ରହ ବଢ଼ିଯାଏ।
କଥଂ ଶଶାପ ସା ଗଙ୍ଗା ପୂଜିତାଂ ତାଂ ସରସ୍ଵତୀମ୍
ଗଙ୍ଗା କିପରି ପୂଜିତ ସରସ୍ବତୀଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ?
ତେଜସ୍ଵିନ୍ଯୋର୍ଦ୍ଵଯୋର୍ଵାଦକାରଣଂ ଶ୍ରୁତିସୁନ୍ଦରମ୍
ସେଇ ଦୁଇଜଣ ତେଜସ୍ୱିନୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦର କାରଣ ଶୁଣିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଯସ୍ଯାଃ ସ୍ମରଣମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵପାପାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ତାଙ୍କୁ କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ସରସ୍ଵତୀ ଗଙ୍ଗା ତିସ୍ରୋ ଭାର୍ଯ୍ଯା ହରେରପି
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ବତୀ ଓ ଗଙ୍ଗା—ଏହି ତିନିଜଣ ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା।
ଚକାର ସୈକଦା ଗଙ୍ଗା ଵିଷ୍ଣୋର୍ମୁଖନିରୀକ୍ଷଣମ୍
ଏକଥର ଗଙ୍ଗା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମୁହଁକୁ ତକିଲେ।
ଵିଭୁର୍ଜହାସ ତଦ୍ଵକ୍ତ୍ରଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ଚ ମୁଦା କ୍ଷଣମ୍
ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଦେଖି ଖୁସିରେ କିଛି ଖଣ୍ଡ ହସିଲେ।
ବୋଧଯାମାସ ତାଂ ପଦ୍ମା ସତ୍ତ୍ଵରୂପା ଚ ସସ୍ମିତା 2.6.
ପଦ୍ମା, ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ପବିତ୍ରତା, ସେଠାରେ ହସିକି ମୃଦୁ ଭାବରେ ଉପଦେଶ କଲେ।
ଉଵାଚ ଗଙ୍ଗାଂ ଭର୍ତ୍ତାରଂ ରକ୍ତାସ୍ଯା ରକ୍ତଲୋଚନା
ଲାଲ ଠୋଠ ଓ ଲାଲ ଆଖି ସହିତ ସେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସରସ୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ ଧର୍ମିଷ୍ଠସ୍ଯ ଵରିଷ୍ଠସ୍ଯ ଵିପରୀତା ଖଲସ୍ଯ ଚ
ସରସ୍ୱତୀ କହିଲେ: ଧର୍ମିକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ...
ଜ୍ଞାତଂ ସୌଭାଗ୍ଯମଧିକଂ ଗଂଗାଯାଂ ତେ ଗଦାଧର
ହେ ଗଦାଧର, ମୁଁ ବୁଝିପାରିଛି ଯେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ଅଧିକ।
ଗଂଗାଯାଃ ପଦ୍ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପ୍ରୀତିଶ୍ଚାପି ସୁସମ୍ମତା
ଗଙ୍ଗା ଓ ପଦ୍ମାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ପ୍ରେମ ଅଛି, ତାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱୀକୃତ।
କିଂ ଜୀଵନେନ ମେଽତ୍ରୈଵ ଦୁର୍ଭଗାଯାଶ୍ଚ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ଏଠାରେ ଏପରି ଅଭାଗି ହୋଇ ରହିବାର କଣ ଅର୍ଥ?
ତ୍ଵାଂ ସର୍ଵେଶଂ ସତ୍ତ୍ଵରୂପଂ ଯେ ଵଦନ୍ତି ମନୀଷିଣଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କହନ୍ତି, ହେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଆପଣ ପବିତ୍ର ସ୍ୱଭାବର।
ସରସ୍ଵତୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ କୋପସଂଯୁତାମ୍
ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଓ ତାଙ୍କୁ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଖି...
ଗତେ ନାରାଯଣେ ଗଂଗାମଵୋଚନ୍ନିର୍ଭଯଂ ରୁଷା
ନାରାୟଣ ଯିବା ପରେ, ଗଙ୍ଗା ଭୟ ଛାଡ଼ି କ୍ରୋଧରେ କହିଲେ।
ହେ ନିର୍ଲଜ୍ଜେ ସକାମେ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵାମିଗର୍ଵଂ କରୋଷି କିମ୍
ହେ ଲଜ୍ଜାହୀନ, ଆସକ୍ତିରେ ଭରିଥିବା, ତୁମେ କାହିଁକି ସ୍ୱାମୀ ଉପରେ ଗର୍ବ କରୁଛ?
ମାନହାନିଂ କରିଷ୍ଯାମି ତଵାଦ୍ଯ ହରିସନ୍ନିଧୌ 2.6.
ଆଜି ମୁଁ ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ତୁମର ଅପମାନ କରିବି।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଗଂଗାଯା ଜିଘୃକ୍ଷୁଂ କେଶମୁଦ୍ଯତାମ୍
ଏପରି କହି, ସେ ଗଙ୍ଗାଙ୍କର କେଶ ଧରିବାକୁ ହାତ ବଢ଼ାଇଲେ।
ଶଶାପ ଵାଣୀ ତାଂ ପଦ୍ମାଂ ମହାକୋପଵତୀ ସତୀ
ବାଣୀ, ବଡ଼ କ୍ରୋଧରେ ପଦ୍ମାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ଵିପରୀତଂ ଯତୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କିଂଚିନ୍ନୋ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ତୁମେ ଭୁଲ କାମ କରିଛ, ଏହିପରେ ତୁମେ କିଛି କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।