ଋଷ୍ଯଶୃଙ୍ଗୋ ଭରଦ୍ଵାଜଶ୍ଚାସ୍ତୀକୋ ଦେଵଲସ୍ତଥା 2.4.
ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ, ଭରଦ୍ୱାଜ, ଅସ୍ତୀକ ଓ ଦେବଳ ମଧ୍ୟ।
କଵଚସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଋଷିରେଷ ପ୍ରଜାପତିଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମଣ୍ଡଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି କବଚର ଋଷି ପ୍ରଜାପତି।
ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵପରିଜ୍ଞାନେ ସର୍ଵାର୍ଥେଽପି ଚ ସାଧନେ
ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବୁଝିବା ଓ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସାଧନ ପାଇଁ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ଶିରୋ ମେ ପାତୁ ସର୍ଵତଃ
ଓଁ ହ୍ରୀଁ ସାରସ୍ୱତ୍ୟାଇ ସ୍ୱାହା—ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଓଁ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ସ୍ଵାହେତି ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ପାତୁ ନିରନ୍ତରମ୍
ଓଁ, ମା ସରସ୍ବତୀ ମୋର କାନକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଵାଗ୍ଵାଦିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ନାସାଂ ମେ ସର୍ଵତୋଽଵତୁ
ଓଁ, ହ୍ରୀଂ, ବାଗ୍ବାଦିନୀ ମୋର ନାକକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ ବ୍ରାହ୍ମ୍ଯୈ ସ୍ଵାହେତି ଦନ୍ତପଂକ୍ତୀଃ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ, ଶ୍ରୀଂ, ହ୍ରୀଂ, ବ୍ରାହ୍ମୀ ମୋର ଦାନ୍ତ ଶାଳକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ ।
ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ ପାତୁ ମେ ଗ୍ରୀଵାଂ ସ୍କନ୍ଧଂ ମେ ଶ୍ରୀଂ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ, ଶ୍ରୀଂ, ହ୍ରୀଂ, ମୋର ଗଳାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଶ୍ରୀଂ ମୋର କନ୍ଧକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଵିଦ୍ଯାସ୍ଵରୂପାଯୈ ସ୍ଵାହା ମେ ପାତୁ ନାଭିକାମ୍
ଓଁ, ହ୍ରୀଂ, ବିଦ୍ୟାସ୍ୱରୂପା ମୋର ନାଭିକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ ।
ଓଁ ସର୍ଵଵର୍ଣାତ୍ମିକାଯୈ ପାଦଯୁଗ୍ମଂ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ, ସର୍ବବର୍ଣ୍ଣାତ୍ମିକା ମୋର ଦୁଇଟି ପାଦକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ ।
ଓଁ ସର୍ଵକଣ୍ଠଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ସଦାଽଵତୁ 2.4.
ଓଁ, ସର୍ବକଣ୍ଠବାସିନୀ ମୋତେ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ ।
ଓଁ ଐଂ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ବୁଧଜନନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା
ଓଁ, ଐଂ, ହ୍ରୀଂ, ଶ୍ରୀଂ, ସରସ୍ବତୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ଜନନୀ, ସ୍ୱାହା ।
ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ ତ୍ର୍ଯକ୍ଷରୋ ମନ୍ତ୍ରୋ ନୈର୍ଋତ୍ଯାଂ ମେ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ, ହ୍ରୀଂ, ଶ୍ରୀଂ, ତିନି ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ମୋତେ ନୈଋତ୍ୟ ଦିଗରେ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ ।
ଓଁ ସଦମ୍ବିକାଯୈ ସ୍ଵାହା ଵାଯଵ୍ଯେ ମାଂ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ, ସଦାମ୍ବିକା ମୋତେ ବାୟବ୍ୟ ଦିଗରେ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ ।
ଓଁ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହୈଶାନ୍ଯାଂ ସଦାଽଵତୁ
ଓଁ, ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ରବାସିନୀ ମୋତେ ଈଶାନ ଦିଗରେ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ ।
ଐଂ ହ୍ରୀଂ ପୁସ୍ତକଵାସିନ୍ଯୈ ସ୍ଵାହାଽଧୋ ମାଂ ସଦାଽଵତୁ
ଐଂ, ହ୍ରୀଂ, ପୁସ୍ତକବାସିନୀ ମୋତେ ତଳ ଦିଗରେ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୌଘଵିଗ୍ରହମ୍
ଏହିପରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ସଂଗ୍ରହ କହିଦେଲି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ।
ପୁରା ଶ୍ରୁତଂ ଧର୍ମଵକ୍ତ୍ରାତ୍ପର୍ଵତେ ଗନ୍ଧମାଦନେ
ପୂର୍ବେ ଏହା ଧର୍ମଙ୍କର ମୁଖରୁ ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡରେ ଶୁଣାଯାଇଥିଲା ।
ଗୁରୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଵସ୍ତ୍ରାଲଙ୍କାର ଚନ୍ଦନୈଃ
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ପରେ,
ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଜପେନୈଵ ସିଦ୍ଧଂ ତୁ କଵଚଂ ଭଵେତ୍
ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଥର ଜପ କରିଲେ ଏହି କବଚ ସିଦ୍ଧ ହୁଏ ।
ମହାଵାଗ୍ମୀ କଵୀନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍ 2.4.
ଏହା କରିଲେ ମହାବାକ୍ତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କବି ଓ ତିନି ଲୋକରେ ବିଜୟୀ ହେବେ ।
ଇଦଂ ତେ କାଣ୍ଵଶାଖୋକ୍ତଂ କଥିତଂ କଵଚଂ ମୁନେ
ଏହି କବଚ କାଣ୍ବ ଶାଖାରେ ଉଚ୍ଚାରିତ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ମୁନି ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ମହାମୁନିର୍ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋ ଯେନ ତୁଷ୍ଟାଵ ତାଂ ପୁରା
ନାରାୟଣ କହିଲେ — ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ମହାମୁନି ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ପୂଜିଥିଲେ।
ଗୁରୁଶାପାଚ୍ଚ ସ ମୁନିର୍ହତଵିଦ୍ଯୋ ବଭୂଵ ହ
ଗୁରୁଙ୍କର ଶାପରେ ସେ ମୁନି ଜ୍ଞାନହୀନ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତପସା ସୂର୍ଯ୍ଯଂ କୋଣାର୍କେ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚରେ
ସେ ତପସ୍ୟା କରି କୋଣାର୍କରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲେ।
ସୂର୍ଯ୍ଯସ୍ତଂ ପାଠଯାମାସ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗମୀଶ୍ଵରଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଯିଏ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗର ନାଥ, ତାଙ୍କୁ ସେମାନେ ପଢ଼ାଇଲେ।
ତମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦୀନନାଥୋ ହ୍ଯନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନଂ ଜଗାମ ସଃ
ଏଭଳି କହି, ଦୁଃଖୀମାନଙ୍କର ନାଥ ସେଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ।
ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯ ଉଵାଚ ଗୁରୁଶାପାତ୍ସ୍ମୃତିଭ୍ରଷ୍ଟଂ ଵିଦ୍ଯାହୀନଂ ଚ ଦୁଃଖିତମ୍
ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ କହିଲେ — ଗୁରୁଙ୍କ ଶାପରେ ମୋର ସ୍ମୃତି ହରାଇଯାଇଛି, ମୁଁ ଜ୍ଞାନ ବିହୀନ ଓ ଦୁଃଖିତ।
ଜ୍ଞାନଂ ଦେହି ସ୍ମୃତିଂ ଦେହି ଵିଦ୍ଯାଂ ଵିଦ୍ଯାଧିଦେଵତେ
ମୋତେ ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ସ୍ମୃତି ଦିଅ, ହେ ଜ୍ଞାନର ଦେବୀ।
ଗ୍ରନ୍ଥନିର୍ମିତିଶକ୍ତିଂ ଚ ସଚ୍ଛିଷ୍ଯଂ ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ଗ୍ରନ୍ଥ ରଚନାର ଶକ୍ତି ଓ ଭଲ ଶିଷ୍ୟ ଦିଅ, ଯିଏ ଭଲଭାବେ ନିଶ୍ଚିତ।