ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ଵତ୍ସ କୃଷ୍ଣସଙ୍କୀର୍ତ୍ତନଂ ଶୁଭମ୍
ଏଭଳି, ବତ୍ସ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଶୁଭ କଥା ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଅଧୁନା ପ୍ରକୃତୀନାଂ ଚ ଵ୍ଯାସଂ ଵର୍ଣଯ ଭୋ ପ୍ରଭୋ
ନାରଦ କହିଲେ: ବର୍ତ୍ତମାନ, ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରକୃତିମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିବରଣା କର।
କସ୍ଯାଃ ପୂଜା କୃତା କେନ କଥଂ ମର୍ତ୍ଯେ ପ୍ରକା ଶିତା
କେଉଁ ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜା କିଏ କରିଥିଲେ, କିପରି ଏହା ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଚାରିତ ହେଲା?
କଵଚଂ ସ୍ତୋତ୍ରକଂ ଧ୍ଯାନଂ ପ୍ରଭାଵଂ ଚରିତଂ ଶୁଭମ୍
ତାଙ୍କର ରକ୍ଷାକବଚ, ସ୍ତୁତି, ଧ୍ୟାନ, ଶକ୍ତି ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ—
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସାଵିତ୍ରୀ ଵୈ ସୃଷ୍ଟିଵିଧୌ ପ୍ରକୃତିଃ ପଞ୍ଚଧା ସ୍ମୃତା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସାବିତ୍ରୀ ସୃଷ୍ଟିକାଳରେ ପାଞ୍ଚଭିନ୍ନ ପ୍ରକୃତି ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଆସୀତ୍ପୂଜ୍ଯା ପ୍ରସିଦ୍ଧା ଚ ପ୍ରଭାଵଃ ପରମାଦ୍ଭୁତଃ
ସେ ପୂଜିତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଥିଲା।
ପ୍ରକୃତ୍ଯଂଶାଃ କଲା ଯାଶ୍ଚ ତାସାଂ ଚ ଚରିତଂ ଶୁଭମ୍
ପ୍ରକୃତିର ଅଂଶ ଓ କଳା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ—
ଵାଣୀ ଵସୁନ୍ଧରା ଗଙ୍ଗା ଷଷ୍ଠୀ ମଙ୍ଗଲଚ ଣ୍ଡିକା
ବାଣୀ, ବସୁନ୍ଧରା, ଗଙ୍ଗା, ଷଷ୍ଠୀ ଓ ମଙ୍ଗଳଚଣ୍ଡିକା—
ତେଜସା ମତ୍ସମାସ୍ତାଶ୍ଚ ରୂପେଣ ଚ ଗୁଣେନ ଚ
ତେମାନେ ମୋତେ ଏକାପରି ତେଜ, ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ସମାନ।
ସଂକ୍ଷେପମାସାଂ ଚରିତଂ ପୁଣ୍ଯଦଂ ଅତିସୁନ୍ଦରମ୍
ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ସଂକ୍ଷେପରେ ଉପସ୍ଥାପିତ, ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଓ ଅତି ସୁନ୍ଦର।
ଦୁର୍ଗାଯାଶ୍ଚୈଵ ରାଧାଯା ଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଚରିତଂ ମହତ୍ 2.4.
ଦୁର୍ଗା ଓ ରାଧାଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ—
ଆଦୌ ସରସ୍ଵତୀପୂଜା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣେନ ଵିନିର୍ମିତା
ପ୍ରଥମେ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପୂଜା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା।
ଆଵିର୍ଭୂତା ଯଦା ଦେଵୀ ଵକ୍ତ୍ରତଃ କୃଷ୍ଣଯୋଷିତଃ
ଯେତେବେଳେ ଦେବୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କର ମୁଖରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ,
ସ ଚ ଵିଜ୍ଞାଯ ତଦ୍ଭାଵଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵମାତରମ୍
ସେ ସବୁଜଣା, ତାଙ୍କର ସ୍ବଭାବ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କର ମାତୃତ୍ୱ ଜାଣିଲେ,
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଯୁଵାନଂ ସୁନ୍ଦରଂ ସର୍ଵଗୁଣଯୁକ୍ତଂ ଚ ମତ୍ସମମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଯୁବା, ସୁନ୍ଦର, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଭରିତ, ଏବଂ ମୋତେ ସମାନ—
କାମଦଂ କାମିନୀନାଂ ଚ ତାସାଂ ତଂ କାମପୂରକମ୍
ସେ କାମିନୀମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ତାଙ୍କର ଆଶା ପୂରଣ କରେ।
କାନ୍ତେ କାନ୍ତଂ ଚ ମାଂ କୃତ୍ଵା ଯଦି ସ୍ଥାତୁମିହେଚ୍ଛସି
ତୁମେ ଏଠାରେ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ମୋତେ ତୁମର ପ୍ରିୟ ପ୍ରିୟଙ୍କ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କର।
ଯୋ ଯସ୍ମାଦ୍ବଲଵାନ୍ଵାଽପି ତତୋଽନ୍ଯଂ ରକ୍ଷିତୁଂ କ୍ଷମଃ
ଯେଉଁଠି କିଏ ଅନ୍ୟଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେ ଅନ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରେ।
ସର୍ଵେଶସ୍ସର୍ଵଶାସ୍ତାଽହଂ ରାଧାଂ ରାଧିତୁମକ୍ଷମଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାୟକ ଓ ଶିକ୍ଷକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ରାଧାଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହିଁ।
ପ୍ରାଣାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀ ସା ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତୁଂ ଚ କଃ କ୍ଷମଃ
ସେ ପ୍ରାଣର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ; ପ୍ରାଣକୁ ଛାଡିବାକୁ କିଏ ସମର୍ଥ?
ତ୍ଵଂ ଭଦ୍ରେ ଗଚ୍ଛ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ତଵ ଭଦ୍ରଂ ଭଵିଷ୍ଯତି 2.4.
ଓ ଭଦ୍ରା, ତୁମେ ଭଗବତ୍ ଲୋକକୁ ଯାଉ; ତୁମର ଭଲ ହେବ।
ଵିଵର୍ଜିତା ଲୋଭମୋହକାମକୋପେନ ହିଂସଯା
ଲୋଭ, ମୋହ, ଅଭିଲାଷା, କ୍ରୋଧ ଓ ହିଂସାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ,
ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭଵ ପ୍ରୀତ୍ଯା ସୁଖଂ କାଲଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯତି
ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରେମରେ ରହିବା; ତୁମର ସମୟ ଖୁସିରେ କଟିବ।
ପ୍ରତିଵିଶ୍ଵେଷୁ ତେ ପୂଜାଂ ମହତୀଂ ତେ ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକରେ ତୁମକୁ ବଡ଼ ପୂଜା ଦିଆଯିବ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ମାନଵା ମନଵୋ ଦେଵା ମୁନୀନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚ ମୁମୁକ୍ଷଵଃ
ମାନବ, ମନୁ, ଦେବତା, ମହାମୁନି ଓ ମୋକ୍ଷ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ
ମଦ୍ଵରେଣ କରିଷ୍ଯନ୍ତି କଲ୍ପେ କଲ୍ପେ ଯଥାଵିଧି
ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି ପୂଜା କରିବେ।
କାଣ୍ଵଶାଖୋକ୍ତଵିଧିନା ଧ୍ଯାନେନ ସ୍ତଵନେନ ଚ
କାଣ୍ବ ଶାଖାର ଶିଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ, ଧ୍ୟାନ ଓ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା,
କୃତ୍ଵା ସୁଵର୍ଣଗୁଟିକାଂ ଗନ୍ଧଚନ୍ଦନ ଚର୍ଚ୍ଚିତାମ୍
ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଗୁଟିକା ତିଆରି କରି, ସୁଗନ୍ଧି ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ,
ପଠିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ଵିଦ୍ଵାଂସଃ ପୂଜାକାଲେ ଚ ପୂଜିତେ
ପୂଜା ସମୟରେ ଓ ପୂଜା ଶେଷରେ ପଣ୍ଡିତମାନେ ପାଠ କରିବେ।
ତତସ୍ତତ୍ପୂଜନଂ ଚକ୍ରୁର୍ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶ୍ଵରାଃ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର ଏହି ପୂଜା କରିଥିଲେ।