ପ୍ରାଣାଧିକେ ମହାଦେଵି ସ୍ଥିରା ଭଵ ଭଯଂ ତ୍ଯଜ
ହେ ମହାଦେବୀ, ପ୍ରାଣଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ଦୃଢ଼ ହେଉ ଏବଂ ଭୟକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ।
କିଂ ତୁ ତେ କଥଯିଷ୍ଯାମି କିଂଚିଦେଵାସ୍ତ୍ଯମଂଗଲମ୍
ତଥାପି, ମୁଁ ତୁମକୁ କିଛି କହିବି—କିଛି ଅଶୁଭ ଘଟିବ।
ଶ୍ରୀଦାମଶାପଜନ୍ଯେନ କର୍ମଭୋଗେନ ସୁନ୍ଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କ ଶାପରୁ ହୋଇଥିବା କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା—
ତତ୍ର ଭାରାଵତରଣଂ ପିତ୍ରୋର୍ବଂଧନମୋଚନମ୍
ସେଠାରେ ପୃଥିବୀର ଭାର କମେଇବା ଏବଂ ମୋ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ହେଲା—
ଘାତଯିତ୍ଵା ଚ ଯଵନଂ ମୁଚୁକୁନ୍ଦସ୍ଯ ମୋକ୍ଷଣମ୍
ଯବନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପରେ ମୁଚୁକୁନ୍ଦଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦିଆଯିବା—
ଉଦ୍ଵାହଂ ରାଜକନ୍ଯାନାଂ ସହସ୍ରାଣାଂ ଚ ଷୋଡଶ
ଏବଂ ଷୋଳ ହଜାର ରାଜକୁମାରୀଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରିବା—
ମିତ୍ରୋପକରଣଂ ଚୈଵ ଵାରାଣସ୍ଯାଶ୍ଚ ଦାହନମ୍
ମିତ୍ରମାନେଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଏବଂ ବାରାଣସୀକୁ ଦାହ କରିବା—
ପାରିଜାତସ୍ଯ ହରଣଂ ଯଦ୍ଯତ୍କର୍ମାଣି ତାନି ଚ
ପାରିଜାତ ଗଛ ଆଣିବା ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ କାମ ହୋଇଛି ସେସବୁ—
ସଂଭାଷଣଂ ଚ ବଂଧୂନାଂ ଯଜ୍ଞସଂପାଦନଂ ପିତୁଃ କରିଷ୍ଯାମି ଚ ତତ୍ରୈଵ ଗୋପିକାନାଂ ଚ ଦର୍ଶନମ୍
ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା, ପିତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଏବଂ ସେଠାରେ ଗୋପୀମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିବା—
ତୁଭ୍ଯମାଧ୍ଯାତ୍ମିକଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁନଃ ସତ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ସହ 4.6.
ତୁମକୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ, ପୁଣି ସତ୍ୟରେ ତୁମ ସହିତ—
ଭଵିଷ୍ଯତି ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପୁନରାଗମନଂ ଵ୍ରଜେ
ତୁମ ସହିତ ପୁଣି ଭଳି ଭଳି ବ୍ରଜକୁ ଫେରିବା ହେବ—
ନିତ୍ଯଂ ସଂମୀଲନ ସ୍ଵପ୍ନେ ଭଵିଷ୍ଯତି ତ୍ଵଯା ସହ
ସପ୍ନରେ ସଦା ତୁମ ସହିତ ମିଳନ ହେଇ ରହିବ—
ଶତଵର୍ଷାଂତରେ ସାଧ୍ଯମେତଦେଵ ସୁନିଶ୍ଚିତମ୍
ଶତ ବର୍ଷ ପରେ ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୂରଣ ହେବ—
ପୁନଃ ପିତ୍ରୋଶ୍ଚ ଗୋପୀନାଂ ଶୋକସଂମାର୍ଜନଂ ପରମ୍
ପୁଣି ମୋ ପିତାମାତା ଏବଂ ଗୋପୀମାନେଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାମ—
ତ୍ଵଯା ସହାପି ଗୋଲୋକଂ ଗୋପୈର୍ଗୋପୀଭିରେଵ ଚ
ତୁମ ସହିତ, ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ଗୋଲୋକକୁ ଯିବା—
ଵୈକୁଂଠଗମନଂ ରାଧେ ନିତ୍ଯସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ହେ ରାଧେ, ନିତ୍ୟ ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯିବା—
ଦେଵାନାଂ ଚୈଵ ଦେଵୀନାମଂଶା ଯାସ୍ଯଂତି ସ୍ଵକ୍ଷଯମ୍
ଦେବତା ଓ ଦେବୀମାନେଙ୍କ ଅଂଶମାନେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଯିବେ—
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯଂ ଚ ଶୁଭାଶୁଭମ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଅଶୁଭ ଭବିଷ୍ୟତ କଥା କହିଦେଲି—
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଃ କୃତ୍ଵା ରାଧାଂ ସ୍ଵଵକ୍ଷସି
ଏଭଳି କହି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରାଧାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ନିଜ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ଧରିଲେ—
ଉଵାଚ ଶ୍ରୀହରିର୍ଦେଵାନ୍ଦେଵୀଂ ଚ ସମଯୋଚିତମ୍ 4.6.
ଶ୍ରୀହରି ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବତା ଓ ଦେବୀମାନେଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ—
ଗଚ୍ଛ ପାର୍ଵତି କୈଲାସଂ ସୁତାଭ୍ଯାଂ ସ୍ଵାମି ନା ସହ
ପାର୍ବତୀ, ତୁମେ ତୁମର ଦୁଇଜଣୀ ଝିଅ ସହିତ କୈଳାସକୁ ଯାଅ, କିନ୍ତୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହିତ ନୁହେଁ।
ଭଵିତା କଲଯା ଜନ୍ମ ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ଵ୍ରଜେଶ୍ଵରି
ଏଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଅଂଶରେ ଜନ୍ମ ହେବ, ହେ ବ୍ରଜେଶ୍ୱରୀ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶ୍ରୀହରିଂ ଦେଵାଃ ସ୍ଵାଲଯଂ ପ୍ରଯଯୁର୍ମୁଦା
ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ।
ହରିଣା ଯୋଜିତଂ କର୍ମ କର୍ତୁଂ ଵ୍ଯଗ୍ରା ମହୀଂ ଯଯୁଃ
ହରିଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ସେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଯାଇଲେ।
ଉଵାଚ ରାଧିକାଂ କୃଷ୍ଣୋ ଵୃଷଭାନୁଗୃହଂ ଵ୍ରଜ
କୃଷ୍ଣ ରାଧିକାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ବ୍ରଜରେ ବୃଷଭାନୁଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଅ।'
ଅହଂ ଯାସ୍ଯାମି ମଥୁରାଂ ଵସୁଦେଵାଲଯଂ ପ୍ରିଯେ
'ପ୍ରିୟେ, ମୁଁ ମଥୁରାକୁ, ବସୁଦେବଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବି।'
ରାଧା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ରକ୍ତପଂକଜଲୋଚନା
ରାଧା, ଯାହାଙ୍କ ଆଖି ରକ୍ତ ଶାଳୁକ ପତ୍ର ପରି ଲାଲ ହୋଇଥିଲା, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ସ୍ଥାଯଂସ୍ଥାଯଂ କ୍ଵଚିଦ୍ଯାଂତୀ ଗତ୍ଵାଗତ୍ଵା ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ଯିବା ସମୟରେ ବାରମ୍ବାର ରୁକି ରୁକି, ଆଗେ ବଢ଼ି, ପଛକୁ ଫେରି ଆସୁଥିଲେ।
ପପୌ ଚକ୍ଷୁଶ୍ଚକୋରାଭ୍ଯାଂ ନିମେଷରହିତା ସତୀ
ସେ ନିଜ ଆଖିରେ ଚକୋର ପକ୍ଷୀ ପରି ନିରନ୍ତର ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲେ, ଏବଂ ଆଖି ଝପକାଉନଥିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ସପ୍ତଧା ପରମେଶ୍ଵରୀ 4.6.
ତାପରେ ପରମେଶ୍ୱରୀ ସାତଥର ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କଲେ।