ଯଶୋଦାମଂଦିରେ ମାଂ ଚ ସାନନ୍ଦଂ ନନ୍ଦନଂଦନମ୍ 4.6.
ଯଶୋଦାଙ୍କ ଘରେ, ଆନନ୍ଦରେ, ତୁମେ ମୋତେ—ନନ୍ଦଙ୍କ ଆନନ୍ଦକୁ—ନେଇଯିବା।
ସ୍ମୃତିସ୍ତେ ଭଵିତା କାଲେ ଵରେଣ ମମ ରାଧିକେ
ରାଧିକେ, ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଠିକ୍ ସମୟରେ ତୁମର ସ୍ମୃତି ଫେରିଆସିବ।
ତ୍ରିଃସପ୍ତଶତକୋଟୀଭିର୍ଗୋପୀଭିର୍ଗୋକୁଲଂ ଵ୍ରଜ
ତୁମେ ଏହି ତିନିଗୁଣ ସାତଶ ଖର୍ବ ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ଗୋକୁଳକୁ ଯାଅ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସଂଖ୍ଯାରହିତା ଗୋପୀର୍ଗୋକୁଲ ଏଵ ଚ
ଅନେକ ଗୋପୀମାନେକୁ ଗୋକୁଳରେ ରଖ।
ଅହଂ ଗୋପାଲ ସୁହୃଦଃ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯାତ୍ରୈଵ ରାଧିକେ
ରାଧିକେ, ଏଠାରେ ମୁଁ ମୋର ଗୋପାଳ ସଂଗୀମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ରଖିବି।
ଵ୍ରଜେ ଵ୍ରଜନ୍ତୁ କ୍ରୀଡାର୍ଥଂ ମମ ସଂଗେ ପ୍ରିଯାତ୍ପ୍ରିଯାଃ
ମୋ ସହ ଖେଳିବା ପାଇଁ, ପ୍ରିୟା ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ବ୍ରଜକୁ ଯିବାକୁ ଦିଅ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ଵିରରାମ ଚ ନାରଦ
ଏଭଳି କହି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ହେ ନାରଦ।
ବ୍ରହ୍ମେଶଶେଷଧର୍ମାଶ୍ଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ତଂ ପରାତ୍ପରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ଶେଷ ଓ ଧର୍ମ ଏହି ପରମ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୋପାଶ୍ଚ ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ଵିରହଜ୍ଵରକାତରାଃ ୨୩୮ ପ୍ରାଣାଧିକଂ ପ୍ରିଯଂ କାଂତଂ ରାଧାପୂର୍ଣମନୋରଥମ୍
ଗୋପା ଓ ଗୋପୀମାନେ ବିରହ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଭକ୍ତି ସହିତ ରାଧାଙ୍କୁ ଜୀବନଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରେମିକା ଭାବେ ଦେଖୁଥିଲେ।
ସାଶ୍ରୁପୂର୍ଣାତିଦୀନାଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଧାଂ ଭଯାକୁଲାମ୍ 4.6.
ଅଶୁପୂର୍ଣ୍ଣ ଅତି ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ଭୟରେ ଭରିଥିବା ରାଧାଙ୍କୁ ଦେଖି—
ପ୍ରାଣାଧିକେ ମହାଦେଵି ସ୍ଥିରା ଭଵ ଭଯଂ ତ୍ଯଜ
ହେ ମହାଦେବୀ, ପ୍ରାଣଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ଦୃଢ଼ ହେଉ ଏବଂ ଭୟକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ।
କିଂ ତୁ ତେ କଥଯିଷ୍ଯାମି କିଂଚିଦେଵାସ୍ତ୍ଯମଂଗଲମ୍
ତଥାପି, ମୁଁ ତୁମକୁ କିଛି କହିବି—କିଛି ଅଶୁଭ ଘଟିବ।
ଶ୍ରୀଦାମଶାପଜନ୍ଯେନ କର୍ମଭୋଗେନ ସୁନ୍ଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କ ଶାପରୁ ହୋଇଥିବା କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା—
ତତ୍ର ଭାରାଵତରଣଂ ପିତ୍ରୋର୍ବଂଧନମୋଚନମ୍
ସେଠାରେ ପୃଥିବୀର ଭାର କମେଇବା ଏବଂ ମୋ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ହେଲା—
ଘାତଯିତ୍ଵା ଚ ଯଵନଂ ମୁଚୁକୁନ୍ଦସ୍ଯ ମୋକ୍ଷଣମ୍
ଯବନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପରେ ମୁଚୁକୁନ୍ଦଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦିଆଯିବା—
ଉଦ୍ଵାହଂ ରାଜକନ୍ଯାନାଂ ସହସ୍ରାଣାଂ ଚ ଷୋଡଶ
ଏବଂ ଷୋଳ ହଜାର ରାଜକୁମାରୀଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରିବା—
ମିତ୍ରୋପକରଣଂ ଚୈଵ ଵାରାଣସ୍ଯାଶ୍ଚ ଦାହନମ୍
ମିତ୍ରମାନେଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଏବଂ ବାରାଣସୀକୁ ଦାହ କରିବା—
ପାରିଜାତସ୍ଯ ହରଣଂ ଯଦ୍ଯତ୍କର୍ମାଣି ତାନି ଚ
ପାରିଜାତ ଗଛ ଆଣିବା ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ କାମ ହୋଇଛି ସେସବୁ—
ସଂଭାଷଣଂ ଚ ବଂଧୂନାଂ ଯଜ୍ଞସଂପାଦନଂ ପିତୁଃ କରିଷ୍ଯାମି ଚ ତତ୍ରୈଵ ଗୋପିକାନାଂ ଚ ଦର୍ଶନମ୍
ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା, ପିତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଏବଂ ସେଠାରେ ଗୋପୀମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିବା—
ତୁଭ୍ଯମାଧ୍ଯାତ୍ମିକଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୁନଃ ସତ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ସହ 4.6.
ତୁମକୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ, ପୁଣି ସତ୍ୟରେ ତୁମ ସହିତ—
ଭଵିଷ୍ଯତି ତ୍ଵଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପୁନରାଗମନଂ ଵ୍ରଜେ
ତୁମ ସହିତ ପୁଣି ଭଳି ଭଳି ବ୍ରଜକୁ ଫେରିବା ହେବ—
ନିତ୍ଯଂ ସଂମୀଲନ ସ୍ଵପ୍ନେ ଭଵିଷ୍ଯତି ତ୍ଵଯା ସହ
ସପ୍ନରେ ସଦା ତୁମ ସହିତ ମିଳନ ହେଇ ରହିବ—
ଶତଵର୍ଷାଂତରେ ସାଧ୍ଯମେତଦେଵ ସୁନିଶ୍ଚିତମ୍
ଶତ ବର୍ଷ ପରେ ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପୂରଣ ହେବ—
ପୁନଃ ପିତ୍ରୋଶ୍ଚ ଗୋପୀନାଂ ଶୋକସଂମାର୍ଜନଂ ପରମ୍
ପୁଣି ମୋ ପିତାମାତା ଏବଂ ଗୋପୀମାନେଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାମ—
ତ୍ଵଯା ସହାପି ଗୋଲୋକଂ ଗୋପୈର୍ଗୋପୀଭିରେଵ ଚ
ତୁମ ସହିତ, ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ଗୋଲୋକକୁ ଯିବା—
ଵୈକୁଂଠଗମନଂ ରାଧେ ନିତ୍ଯସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ହେ ରାଧେ, ନିତ୍ୟ ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯିବା—
ଦେଵାନାଂ ଚୈଵ ଦେଵୀନାମଂଶା ଯାସ୍ଯଂତି ସ୍ଵକ୍ଷଯମ୍
ଦେବତା ଓ ଦେବୀମାନେଙ୍କ ଅଂଶମାନେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଯିବେ—
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯଂ ଚ ଶୁଭାଶୁଭମ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଅଶୁଭ ଭବିଷ୍ୟତ କଥା କହିଦେଲି—
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଃ କୃତ୍ଵା ରାଧାଂ ସ୍ଵଵକ୍ଷସି
ଏଭଳି କହି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରାଧାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ନିଜ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ଧରିଲେ—
ଉଵାଚ ଶ୍ରୀହରିର୍ଦେଵାନ୍ଦେଵୀଂ ଚ ସମଯୋଚିତମ୍ 4.6.
ଶ୍ରୀହରି ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବତା ଓ ଦେବୀମାନେଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ—