ଶ୍ଯାମୋ ଯୁଵା ପୀତଵାସାଃ ଶଯାନୋ ଜଲତଲ୍ପକେ
କଳା, ଯୁବକ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଜଳର ଶଯ୍ୟାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା।
ତନ୍ନାଭିକମଲେ ବ୍ରହ୍ମା ବଭୂଵ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ତାଙ୍କର ନାଭିର କମଳରୁ, ବ୍ରହ୍ମା, କମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ନାନ୍ତଂ ଜଗାମ ଦଣ୍ଡସ୍ଯ ପଦ୍ମନାଭସ୍ଯ ପଦ୍ମଜଃ
କମଳରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମା, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ଦଣ୍ଡର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ସ୍ଵସ୍ଥାନଂ ପୁନରାଗତ୍ଯ ଦଧ୍ଯୌ କୃଷ୍ଣପଦାମ୍ବୁଜମ୍
ସ୍ୱ ଅସ୍ଥାନକୁ ଫେରି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପଦକମଳରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ଶଯାନଂ ଜଲତଲ୍ପେ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପିଣ୍ଡମାଵୃତେ
ଜଳର ଶଯ୍ୟାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଆବୃତ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଚାପି ଗୋଲୋକଂ ଗୋପଗୋପୀସମନ୍ଵିତମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଗୋଲୋକରେ, ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ।
ବଭୂଵୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପୁତ୍ରା ମାନସାଃ ସନକାଦଯଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୁଅମାନେ, ସନକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ବଭୂଵ ପାତା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଵାମେ କ୍ଷୁଦ୍ରସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵତଃ
ପାତାଳରେ, ଛୋଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
କ୍ଷୁଦ୍ରସ୍ଯ ନାଭିପଦ୍ମେ ଚ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଶ୍ଵଂ ସସର୍ଜ ସଃ 2.3.
ଛୋଟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନାଭିର କମଳରେ, ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଏଵଂ ସର୍ଵଂ ଲୋମକୂପେ ଵିଶ୍ଵଂ ପ୍ରତ୍ଯେକମେଵ ଚ
ଏଭଳି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋମକୁପରେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଏକାଏକି ଅଛି।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ଵତ୍ସ କୃଷ୍ଣସଙ୍କୀର୍ତ୍ତନଂ ଶୁଭମ୍
ଏଭଳି, ବତ୍ସ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଶୁଭ କଥା ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି।
ନାରଦ ଉଵାଚ ଅଧୁନା ପ୍ରକୃତୀନାଂ ଚ ଵ୍ଯାସଂ ଵର୍ଣଯ ଭୋ ପ୍ରଭୋ
ନାରଦ କହିଲେ: ବର୍ତ୍ତମାନ, ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରକୃତିମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିବରଣା କର।
କସ୍ଯାଃ ପୂଜା କୃତା କେନ କଥଂ ମର୍ତ୍ଯେ ପ୍ରକା ଶିତା
କେଉଁ ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜା କିଏ କରିଥିଲେ, କିପରି ଏହା ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଚାରିତ ହେଲା?
କଵଚଂ ସ୍ତୋତ୍ରକଂ ଧ୍ଯାନଂ ପ୍ରଭାଵଂ ଚରିତଂ ଶୁଭମ୍
ତାଙ୍କର ରକ୍ଷାକବଚ, ସ୍ତୁତି, ଧ୍ୟାନ, ଶକ୍ତି ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ—
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସାଵିତ୍ରୀ ଵୈ ସୃଷ୍ଟିଵିଧୌ ପ୍ରକୃତିଃ ପଞ୍ଚଧା ସ୍ମୃତା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସାବିତ୍ରୀ ସୃଷ୍ଟିକାଳରେ ପାଞ୍ଚଭିନ୍ନ ପ୍ରକୃତି ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଆସୀତ୍ପୂଜ୍ଯା ପ୍ରସିଦ୍ଧା ଚ ପ୍ରଭାଵଃ ପରମାଦ୍ଭୁତଃ
ସେ ପୂଜିତ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଥିଲା।
ପ୍ରକୃତ୍ଯଂଶାଃ କଲା ଯାଶ୍ଚ ତାସାଂ ଚ ଚରିତଂ ଶୁଭମ୍
ପ୍ରକୃତିର ଅଂଶ ଓ କଳା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ—
ଵାଣୀ ଵସୁନ୍ଧରା ଗଙ୍ଗା ଷଷ୍ଠୀ ମଙ୍ଗଲଚ ଣ୍ଡିକା
ବାଣୀ, ବସୁନ୍ଧରା, ଗଙ୍ଗା, ଷଷ୍ଠୀ ଓ ମଙ୍ଗଳଚଣ୍ଡିକା—
ତେଜସା ମତ୍ସମାସ୍ତାଶ୍ଚ ରୂପେଣ ଚ ଗୁଣେନ ଚ
ତେମାନେ ମୋତେ ଏକାପରି ତେଜ, ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ସମାନ।
ସଂକ୍ଷେପମାସାଂ ଚରିତଂ ପୁଣ୍ଯଦଂ ଅତିସୁନ୍ଦରମ୍
ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ସଂକ୍ଷେପରେ ଉପସ୍ଥାପିତ, ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଓ ଅତି ସୁନ୍ଦର।
ଦୁର୍ଗାଯାଶ୍ଚୈଵ ରାଧାଯା ଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ଚରିତଂ ମହତ୍ 2.4.
ଦୁର୍ଗା ଓ ରାଧାଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ—
ଆଦୌ ସରସ୍ଵତୀପୂଜା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣେନ ଵିନିର୍ମିତା
ପ୍ରଥମେ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପୂଜା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା।
ଆଵିର୍ଭୂତା ଯଦା ଦେଵୀ ଵକ୍ତ୍ରତଃ କୃଷ୍ଣଯୋଷିତଃ
ଯେତେବେଳେ ଦେବୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କର ମୁଖରୁ ପ୍ରକଟ ହେଲେ,
ସ ଚ ଵିଜ୍ଞାଯ ତଦ୍ଭାଵଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵମାତରମ୍
ସେ ସବୁଜଣା, ତାଙ୍କର ସ୍ବଭାବ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କର ମାତୃତ୍ୱ ଜାଣିଲେ,
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଯୁଵାନଂ ସୁନ୍ଦରଂ ସର୍ଵଗୁଣଯୁକ୍ତଂ ଚ ମତ୍ସମମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଯୁବା, ସୁନ୍ଦର, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଭରିତ, ଏବଂ ମୋତେ ସମାନ—
କାମଦଂ କାମିନୀନାଂ ଚ ତାସାଂ ତଂ କାମପୂରକମ୍
ସେ କାମିନୀମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ତାଙ୍କର ଆଶା ପୂରଣ କରେ।
କାନ୍ତେ କାନ୍ତଂ ଚ ମାଂ କୃତ୍ଵା ଯଦି ସ୍ଥାତୁମିହେଚ୍ଛସି
ତୁମେ ଏଠାରେ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ମୋତେ ତୁମର ପ୍ରିୟ ପ୍ରିୟଙ୍କ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କର।
ଯୋ ଯସ୍ମାଦ୍ବଲଵାନ୍ଵାଽପି ତତୋଽନ୍ଯଂ ରକ୍ଷିତୁଂ କ୍ଷମଃ
ଯେଉଁଠି କିଏ ଅନ୍ୟଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେ ଅନ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରେ।
ସର୍ଵେଶସ୍ସର୍ଵଶାସ୍ତାଽହଂ ରାଧାଂ ରାଧିତୁମକ୍ଷମଃ
ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କର ନାୟକ ଓ ଶିକ୍ଷକ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ରାଧାଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହିଁ।
ପ୍ରାଣାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀ ସା ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତୁଂ ଚ କଃ କ୍ଷମଃ
ସେ ପ୍ରାଣର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ; ପ୍ରାଣକୁ ଛାଡିବାକୁ କିଏ ସମର୍ଥ?