ଵୃକ୍ଷାଧାରୋ ଽପ୍ଯଂକୁରଶ୍ଚ ଜୀଵଶକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ 4.6.
ଗଛ ଆଧାର ହେଉଛି ଅଂକୁର, ଯାହାରେ ଜୀବନ ଶକ୍ତି ରହିଛି।
ଶେଷୋ ଵସୁନ୍ଧରାଧାରଃ ଶେଷାଧାରୋ ହି କଚ୍ଛପଃ
ଶେଷ ଧରିଛନ୍ତି ପୃଥିବୀକୁ, ଶେଷଙ୍କୁ ଧରିଛନ୍ତି କଚ୍ଛପ।
ମମାଧାରସ୍ଵରୂପା ତ୍ଵଂ ତ୍ଵଯି ତିଷ୍ଠାମି ସାଂପ୍ରତମ୍
ତୁମେ ମୋର ଆଧାରର ମୂର୍ତ୍ତି, ଏବେ ମୁଁ ତୁମରେ ବସିଛି।
ତ୍ଵଂ ଶରୀରସ୍ଵରୂପାଽସି ତ୍ରିଗୁଣାଽଽଧାରରୂପିଣୀ
ତୁମେ ଶରୀରର ମୂର୍ତ୍ତି, ତିନି ଗୁଣର ଆଧାର।
ପୁରୁଷାଦ୍ଵୀର୍ଯମୁତ୍ପନ୍ନଂ ଵୀର୍ଯାତ୍ସନ୍ତତିରେଵ ଚ
ପୁରୁଷରୁ ବୀଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ବୀଜରୁ ସନ୍ତାନ ହୁଏ।
ଵିନା ଦେହେନ କ୍ଵାତ୍ମା ଚ କ୍ଵ ଶରୀରଂ ଵିନାଽଽତ୍ମନା
ଶରୀର ଛାଡ଼ି ଆତ୍ମା କେଉଁଠି? ଆତ୍ମା ଛାଡ଼ି ଶରୀର କେଉଁଠି?
ନ କୁତ୍ରାପ୍ଯାଵଯୋର୍ଭେଦୋ ରାଧେ ସଂସାରବୀଜଯୋଃ
ରାଧେ, ସଂସାରର ଦୁଇଟି ମୂଳ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଠି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ଯଥା କ୍ଷୀରେ ଚ ଧାଵଲ୍ଯଂ ଦାହିକା ଚ ହୁତାଶନେ
ଯେପରି ଦୁଧରେ ଧଳାପଣ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ତାପ ରହିଛି,
ଧାଵଲ୍ଯଦୁଗ୍ଧଯୋରୈକ୍ଯଂ ଦାହିକାନଲଯୋର୍ଯଥା
ସେପରି ଧଳାପଣ ଓ ଦୁଧ, ତାପ ଓ ଅଗ୍ନି ଏକାତ୍ମ।
ମଯା ଵିନା ତ୍ଵଂ ନିର୍ଜୀଵା ଚାଦୃଶ୍ଯୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ଵିନା
ମୋତେ ଛାଡ଼ି ତୁମେ ନିର୍ଜୀବ, ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ମୁଁ ଅଦୃଶ୍ୟ।
ଵିନା ମୃଦା ଘଟଂ କର୍ତୁଂ ଯଥା ନାଲଂ କୁଲାଲକଃ 4.6.
ମାଟି ଛାଡ଼ି କୁମ୍ଭକାର କେବେ ମାଟିର ଭାଣ୍ଡ ତିଆରି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ସ୍ଵଯମାତ୍ମା ଯଥା ନିତ୍ଯସ୍ତଥା ତ୍ଵଂ ପ୍ରକୃତିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଯେପରି ଆତ୍ମା ସ୍ୱଭାବତଃ ନିତ୍ୟ, ସେପରି ତୁମେ ପ୍ରକୃତି ଭି ନିଜ ଗୁଣରେ ନିତ୍ୟ।
ମମ ପ୍ରାଣସମା ଲକ୍ଷ୍ମୀଵାଣୀ ଚ ସର୍ଵମଂଗଲା
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ବତୀ ଓ ସମସ୍ତ ଶୁଭା ଦେବୀମାନେ ମୋର ପ୍ରାଣ ସମାନ।
ସମୀପସ୍ଥା ଇମେ ସର୍ଵେ ସୁରା ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚ ରାଧିକେ
ରାଧିକା, ଏଠାରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦେବୀମାନେ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି,
ତ୍ଯଜାଶ୍ରୁମୋକ୍ଷଣଂ ରାଧେ ଭ୍ରାଂତିଂ ଚ ନିଷ୍ଫଲାଂ ସତି
ରାଧେ, ତୁମେ ଏହି ଅଶୁ ଝରା କାମକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ଏବଂ ଏହି ଅକାରଣ ଭ୍ରମକୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କର।
କଲାଵତ୍ଯାଶ୍ଚ ଜଠରେ ମାସାନାଂ ନଵ ସୁନ୍ଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, କଳାବତୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ତୁମେ ନଉ ମାସ ରହିବା।
ଦଶମେ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତେ ତ୍ଵମାଵିର୍ଭଵ ଭୂତଲେ
ଦଶମ ମାସ ଆସିଲେ, ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରକଟ ହେବା।
ଵାଯୁନିଃସାରଣେ କାଲେ କଲାଵତ୍ଯାଃ ସମୀପତଃ
ଶ୍ୱାସ ବାହାରିବା ସମୟରେ, କଳାବତୀଙ୍କ ନିକଟରେ—
ଅଯୋନିସଂଭଵା ତ୍ଵଂ ଚ ଭଵିତା ଗୋକୁଲେ ସତି
ତୁମେ ଗୋକୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେବା, କିନ୍ତୁ ଗର୍ଭରୁ ନୁହେଁ।
ଭୂମିସଂସ୍ପୃଷ୍ଟମାତ୍ରଂ ମାଂ ଗୋକୁଲେ ପ୍ରାପଯିଷ୍ଯତି
ପୃଥିବୀକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ସାଥି ସାଥି, ତୁମେ ମୋତେ ଗୋକୁଳକୁ ନେଇଯିବା।
ଯଶୋଦାମଂଦିରେ ମାଂ ଚ ସାନନ୍ଦଂ ନନ୍ଦନଂଦନମ୍ 4.6.
ଯଶୋଦାଙ୍କ ଘରେ, ଆନନ୍ଦରେ, ତୁମେ ମୋତେ—ନନ୍ଦଙ୍କ ଆନନ୍ଦକୁ—ନେଇଯିବା।
ସ୍ମୃତିସ୍ତେ ଭଵିତା କାଲେ ଵରେଣ ମମ ରାଧିକେ
ରାଧିକେ, ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ଠିକ୍ ସମୟରେ ତୁମର ସ୍ମୃତି ଫେରିଆସିବ।
ତ୍ରିଃସପ୍ତଶତକୋଟୀଭିର୍ଗୋପୀଭିର୍ଗୋକୁଲଂ ଵ୍ରଜ
ତୁମେ ଏହି ତିନିଗୁଣ ସାତଶ ଖର୍ବ ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ଗୋକୁଳକୁ ଯାଅ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସଂଖ୍ଯାରହିତା ଗୋପୀର୍ଗୋକୁଲ ଏଵ ଚ
ଅନେକ ଗୋପୀମାନେକୁ ଗୋକୁଳରେ ରଖ।
ଅହଂ ଗୋପାଲ ସୁହୃଦଃ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯାତ୍ରୈଵ ରାଧିକେ
ରାଧିକେ, ଏଠାରେ ମୁଁ ମୋର ଗୋପାଳ ସଂଗୀମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ରଖିବି।
ଵ୍ରଜେ ଵ୍ରଜନ୍ତୁ କ୍ରୀଡାର୍ଥଂ ମମ ସଂଗେ ପ୍ରିଯାତ୍ପ୍ରିଯାଃ
ମୋ ସହ ଖେଳିବା ପାଇଁ, ପ୍ରିୟା ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ବ୍ରଜକୁ ଯିବାକୁ ଦିଅ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ଵିରରାମ ଚ ନାରଦ
ଏଭଳି କହି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶାନ୍ତ ହେଲେ, ହେ ନାରଦ।
ବ୍ରହ୍ମେଶଶେଷଧର୍ମାଶ୍ଚ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ତଂ ପରାତ୍ପରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ, ଶେଷ ଓ ଧର୍ମ ଏହି ପରମ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୋପାଶ୍ଚ ଗୋପ୍ଯଶ୍ଚ ଵିରହଜ୍ଵରକାତରାଃ ୨୩୮ ପ୍ରାଣାଧିକଂ ପ୍ରିଯଂ କାଂତଂ ରାଧାପୂର୍ଣମନୋରଥମ୍
ଗୋପା ଓ ଗୋପୀମାନେ ବିରହ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଭକ୍ତି ସହିତ ରାଧାଙ୍କୁ ଜୀବନଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରେମିକା ଭାବେ ଦେଖୁଥିଲେ।
ସାଶ୍ରୁପୂର୍ଣାତିଦୀନାଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଧାଂ ଭଯାକୁଲାମ୍ 4.6.
ଅଶୁପୂର୍ଣ୍ଣ ଅତି ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ଭୟରେ ଭରିଥିବା ରାଧାଙ୍କୁ ଦେଖି—