ଚକ୍ଷୁର୍ନିମୀଲନଂ କର୍ତୁମଶକ୍ତା ତଵ ଦର୍ଶନେ 4.6.
ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ଆଖି ମିଛିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
କିଯତ୍କାଲାଂତରେଣୈଵ ମେଲନଂ ମେ ତ୍ଵଯା ସହ
କେବଳ ଅଳ୍ପ ସମୟ ଦୂରେ ରହି, ପୁଣି ତୁମ ସହିତ ମିଶିଯାଏ।
ନିମେଷଂ ଚ ଯୁଗଶତଂ ଭଵିତା ମେ ତ୍ଵଯା ଵିନା
ତୁମ ବିନା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ଶତାବ୍ଦୀ ସମାନ ଲାଗେ।
ମାତରଂ ପିତରଂ ବଂଧୁଂ ଭ୍ରାତରଂ ଭଗିନୀଂ ସୁତମ୍
ମା, ବାପା, ଆତ୍ମୀୟ, ଭାଇ, ଭଉଣୀ କିମ୍ବା ପୁଅ—
କରୋଷି ମାଯଯା ଛନ୍ନା ମାଂ ଚେନ୍ମାଯେଶ ଭୂତଲେ
ମାୟାରେଶ୍ୱର, ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ମାୟାରେ ଲୁଚାଇଦିଅନ୍ତି—
ଅନୁକ୍ଷଣଂ ମମ ମନୋମଧୁପୋ ମଧୁସୂଦନ
ମଧୁସୂଦନ, ପ୍ରତିକ୍ଷଣରେ ମୋର ମନ ତୁମେ ଉପରେ ମଧୁମକ୍ଷିକା ପରି ଲଗି ରହିଛି।
ଯତ୍ରଯତ୍ର ଚ ଯସ୍ଯାଂ ଵା ଯୋନୌ ଜନ୍ମ ଭଵତ୍ଵିଦମ୍
ମୋ ଜନ୍ମ କେଉଁଠି ଓ କେଉଁ ଗର୍ଭରେ ହେଉନାହିଁ—
କୃଷ୍ଣସ୍ତ୍ଵଂ ରାଧିକାଽହଂ ଚ ପ୍ରେମସୌଭାଗ୍ଯମାଵଯୋଃ
ତୁମେ କୃଷ୍ଣ, ମୁଁ ରାଧିକା; ଏହି ଆମ ପ୍ରେମର ଭାଗ୍ୟ।
ଯଥା ତନ୍ଵା ସହ ପ୍ରାଣାଃ ଶରୀରଂ ଛାଯଯା ସହ
ଯେପରି ଦେହ ସହ ପ୍ରାଣ ଓ ଛାୟା ସହ ଶରୀର ରହେ—
ଚକ୍ଷୁର୍ନିମେଷଵିଚ୍ଛେଦୋ ଭଵିତା ନାଵଯୋର୍ଭୁଵି
ପୃଥିବୀରେ ଆମ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଖି ମିଛିବା ପରି ଅତି ଅଳ୍ପ ବିଚ୍ଛେଦ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।
ମମ ପ୍ରାଣୈସ୍ତଵ ତନୁଃ କେନ ଵା କରୁଣା ହରେ 4.6.
ହେ ହରି, କିଏ ଦୟା କରି ତୁମ ଦେହକୁ ମୋ ପ୍ରାଣରେ ଜୀବନ ଦେଇଛି?
ସ୍ତ୍ରିଯଃ କତିଵିଧାଃ ସଂତି ପୁରୁଷା ଵା ପୁରୁଷ୍ଟୁତ
ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, କେତେ ପ୍ରକାର ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷ ଅଛନ୍ତି?
ତଵ ଦେହାର୍ଧଭାଗେନ କେନ ଵାଽହଂ ଵିନିର୍ମିତା
ତୁମ ଦେହର କେଉଁ ଅଂଶରୁ ମୁଁ ତିଆରି ହୋଇଛି?
ମମାତ୍ମା ମାନସଂ ପ୍ରାଣାସ୍ତ୍ଵଯି ସଂସ୍ଥାପିତା ଯଥା
ଯେପରି ମୋର ଆତ୍ମା, ମନ ଓ ପ୍ରାଣ ତୁମେ ଭିତରେ ବସିଛି—
ଅତୋ ନିମେଷଵିରହାଦାତ୍ମନୋର୍ଵିକ୍ଲଵଂ ମନଃ
ସେଇପରି, ଆମ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ଆଖି ଅଳ୍ପ ସମୟ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋର ମନ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଦେଵୀ ତତ୍ରୈଵ ସୁରସଂସଦି
ଏଭଳି କହି, ସେ ଦେବୀ ସେଠାରେ ଦେବମାନେ ବସିଥିବା ସଭାରେ—
କ୍ରୋଡେ କୃତ୍ଵା ତୁ ତାଂ କୃଷ୍ଣୋ ମୁଖଂ ସଂମୃଜ୍ଯ ଵାସସା
କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ମୋଡ଼ରେ ବସାଇ ନିଜ ପୋଶାକରେ ତାଙ୍କର ମୁହଁ କ୍ଷୁଦ୍ର କରି ମୁଛିଦେଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଶୃଣୁ ଦେଵି ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୋଗୀଂଦ୍ରାଣାଂ ଚ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ — ଶୁଣ, ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଇ କଥା କହିବି ଯାହା ବଡ଼ ବଡ଼ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଆଧାରାଧେଯଯୋଃ ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଂଡଂ ପଶ୍ଯ ସୁନ୍ଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଆଧାର ଓ ଯାହା ଉପରେ ଭରସା ରହିଛି, ସେ ଭାବରେ ଦେଖ।
ଫଲାଧାରଂ ଚ ପୁଷ୍ପଂ ଚ ପୁଷ୍ପାଧାରଂ ଚ ପଲ୍ଲଵମ୍
ଫଳ ଆଧାର ହେଉଛି ଫୁଲ; ଫୁଲ ଆଧାର ହେଉଛି କୁଡ଼ି; ଫୁଲ ଉପରେ ଫଳ ରହିଛି, କୁଡ଼ି ଉପରେ ଫୁଲ ରହିଛି।
ଵୃକ୍ଷାଧାରୋ ଽପ୍ଯଂକୁରଶ୍ଚ ଜୀଵଶକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ 4.6.
ଗଛ ଆଧାର ହେଉଛି ଅଂକୁର, ଯାହାରେ ଜୀବନ ଶକ୍ତି ରହିଛି।
ଶେଷୋ ଵସୁନ୍ଧରାଧାରଃ ଶେଷାଧାରୋ ହି କଚ୍ଛପଃ
ଶେଷ ଧରିଛନ୍ତି ପୃଥିବୀକୁ, ଶେଷଙ୍କୁ ଧରିଛନ୍ତି କଚ୍ଛପ।
ମମାଧାରସ୍ଵରୂପା ତ୍ଵଂ ତ୍ଵଯି ତିଷ୍ଠାମି ସାଂପ୍ରତମ୍
ତୁମେ ମୋର ଆଧାରର ମୂର୍ତ୍ତି, ଏବେ ମୁଁ ତୁମରେ ବସିଛି।
ତ୍ଵଂ ଶରୀରସ୍ଵରୂପାଽସି ତ୍ରିଗୁଣାଽଽଧାରରୂପିଣୀ
ତୁମେ ଶରୀରର ମୂର୍ତ୍ତି, ତିନି ଗୁଣର ଆଧାର।
ପୁରୁଷାଦ୍ଵୀର୍ଯମୁତ୍ପନ୍ନଂ ଵୀର୍ଯାତ୍ସନ୍ତତିରେଵ ଚ
ପୁରୁଷରୁ ବୀଜ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ବୀଜରୁ ସନ୍ତାନ ହୁଏ।
ଵିନା ଦେହେନ କ୍ଵାତ୍ମା ଚ କ୍ଵ ଶରୀରଂ ଵିନାଽଽତ୍ମନା
ଶରୀର ଛାଡ଼ି ଆତ୍ମା କେଉଁଠି? ଆତ୍ମା ଛାଡ଼ି ଶରୀର କେଉଁଠି?
ନ କୁତ୍ରାପ୍ଯାଵଯୋର୍ଭେଦୋ ରାଧେ ସଂସାରବୀଜଯୋଃ
ରାଧେ, ସଂସାରର ଦୁଇଟି ମୂଳ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଠି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ।
ଯଥା କ୍ଷୀରେ ଚ ଧାଵଲ୍ଯଂ ଦାହିକା ଚ ହୁତାଶନେ
ଯେପରି ଦୁଧରେ ଧଳାପଣ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ତାପ ରହିଛି,
ଧାଵଲ୍ଯଦୁଗ୍ଧଯୋରୈକ୍ଯଂ ଦାହିକାନଲଯୋର୍ଯଥା
ସେପରି ଧଳାପଣ ଓ ଦୁଧ, ତାପ ଓ ଅଗ୍ନି ଏକାତ୍ମ।
ମଯା ଵିନା ତ୍ଵଂ ନିର୍ଜୀଵା ଚାଦୃଶ୍ଯୋଽହଂ ତ୍ଵଯା ଵିନା
ମୋତେ ଛାଡ଼ି ତୁମେ ନିର୍ଜୀବ, ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ମୁଁ ଅଦୃଶ୍ୟ।