ନକୁଲଃ ସହଦେଵଶ୍ଚ ସ୍ଵର୍ଵୈଦ୍ଯାଂଶସମୁଦ୍ଭଵୌ । ସୃର୍ଯାଂଶଃ କର୍ଣଵୀରଶ୍ଚ ଵିଦୁରଃ ସ ଯମଃ ସ୍ଵଯମ୍ ।। 4.6.
ନକୁଳ ଓ ସହଦେବ ଦୁଇଁଜଣ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି; କର୍ଣ୍ଣ ତିନି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଂଶ; ବିଦୁର ହେଉଛନ୍ତି ଯମ ନିଜେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନଃ କଲେରଂଶଃ ସମୁଦ୍ରାଂଶଶ୍ଚ ଶଂତନୁଃ
ଦୁର୍ୟୋଧନ କଳିଙ୍କ ଅଂଶ, ଶନ୍ତନୁ ସମୁଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶ।
ହୁତାଶନାଂଶୋ ଭଗଵାନ୍ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନୋ ମହାବଲଃ
ମହାବଳୀ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କ ଅଂଶ।
ଵସୁଦେଵଃ କଶ୍ଯପାଂଶୋଽପ୍ଯଦିତ୍ଯଂଶା ଚ ଦେଵକୀ
ବସୁଦେବ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଦେବକୀ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଅଂଶ।
ଦ୍ରୌପଦୀ କମଲାଂଶା ଚ ଯଜ୍ଞକୁଂଡସମୁଦ୍ଭଵା
ଦ୍ରୌପଦୀ କମଳାଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଦେଵା ଗଚ୍ଛଂତୁ ପୃଥିଵୀମଂଶେନ ଭାରହାରକାଃ
ଦେବତାମାନେ ଅଂଶରେ ପୃଥିବୀକୁ ଯାଇ ଭାର ହ୍ରାସ କରନ୍ତୁ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ଵିରରାମ ଚ ନାରଦ
ଏଭଳି କହି ଭଗବାନ ନାରଦ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵାମେ ଵାଗ୍ଦେଵୀ ଦକ୍ଷିଣେ କମଲାଲଯା
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାମପାଶେ ବାଣୀଦେବୀ ଓ ଡାହାଣପାଶେ କମଳା ବସିଛନ୍ତି।
ଗୋପ୍ଯୋ ଗୋପାଶ୍ଚ ପରିତୋ ରାଧା ଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତା
ଗୋପୀମାନେ ଓ ଗୋପମାନେ ସମସ୍ତେ ଚାରିପାଖରେ ଦଁଡାଇଥିଲେ, ରାଧା ତୁମର ଛାତିରେ ବସିଥିଲେ।
ଶୃଣୁ ନାଥ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି କିଂକରୀଵଚନଂ ପ୍ରଭୋ
ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏବେ ଦାସୀଙ୍କର କଥା କହିବି।
ଚକ୍ଷୁର୍ନିମୀଲନଂ କର୍ତୁମଶକ୍ତା ତଵ ଦର୍ଶନେ 4.6.
ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ଆଖି ମିଛିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ।
କିଯତ୍କାଲାଂତରେଣୈଵ ମେଲନଂ ମେ ତ୍ଵଯା ସହ
କେବଳ ଅଳ୍ପ ସମୟ ଦୂରେ ରହି, ପୁଣି ତୁମ ସହିତ ମିଶିଯାଏ।
ନିମେଷଂ ଚ ଯୁଗଶତଂ ଭଵିତା ମେ ତ୍ଵଯା ଵିନା
ତୁମ ବିନା ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ଶତାବ୍ଦୀ ସମାନ ଲାଗେ।
ମାତରଂ ପିତରଂ ବଂଧୁଂ ଭ୍ରାତରଂ ଭଗିନୀଂ ସୁତମ୍
ମା, ବାପା, ଆତ୍ମୀୟ, ଭାଇ, ଭଉଣୀ କିମ୍ବା ପୁଅ—
କରୋଷି ମାଯଯା ଛନ୍ନା ମାଂ ଚେନ୍ମାଯେଶ ଭୂତଲେ
ମାୟାରେଶ୍ୱର, ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ମାୟାରେ ଲୁଚାଇଦିଅନ୍ତି—
ଅନୁକ୍ଷଣଂ ମମ ମନୋମଧୁପୋ ମଧୁସୂଦନ
ମଧୁସୂଦନ, ପ୍ରତିକ୍ଷଣରେ ମୋର ମନ ତୁମେ ଉପରେ ମଧୁମକ୍ଷିକା ପରି ଲଗି ରହିଛି।
ଯତ୍ରଯତ୍ର ଚ ଯସ୍ଯାଂ ଵା ଯୋନୌ ଜନ୍ମ ଭଵତ୍ଵିଦମ୍
ମୋ ଜନ୍ମ କେଉଁଠି ଓ କେଉଁ ଗର୍ଭରେ ହେଉନାହିଁ—
କୃଷ୍ଣସ୍ତ୍ଵଂ ରାଧିକାଽହଂ ଚ ପ୍ରେମସୌଭାଗ୍ଯମାଵଯୋଃ
ତୁମେ କୃଷ୍ଣ, ମୁଁ ରାଧିକା; ଏହି ଆମ ପ୍ରେମର ଭାଗ୍ୟ।
ଯଥା ତନ୍ଵା ସହ ପ୍ରାଣାଃ ଶରୀରଂ ଛାଯଯା ସହ
ଯେପରି ଦେହ ସହ ପ୍ରାଣ ଓ ଛାୟା ସହ ଶରୀର ରହେ—
ଚକ୍ଷୁର୍ନିମେଷଵିଚ୍ଛେଦୋ ଭଵିତା ନାଵଯୋର୍ଭୁଵି
ପୃଥିବୀରେ ଆମ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଖି ମିଛିବା ପରି ଅତି ଅଳ୍ପ ବିଚ୍ଛେଦ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ।
ମମ ପ୍ରାଣୈସ୍ତଵ ତନୁଃ କେନ ଵା କରୁଣା ହରେ 4.6.
ହେ ହରି, କିଏ ଦୟା କରି ତୁମ ଦେହକୁ ମୋ ପ୍ରାଣରେ ଜୀବନ ଦେଇଛି?
ସ୍ତ୍ରିଯଃ କତିଵିଧାଃ ସଂତି ପୁରୁଷା ଵା ପୁରୁଷ୍ଟୁତ
ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, କେତେ ପ୍ରକାର ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷ ଅଛନ୍ତି?
ତଵ ଦେହାର୍ଧଭାଗେନ କେନ ଵାଽହଂ ଵିନିର୍ମିତା
ତୁମ ଦେହର କେଉଁ ଅଂଶରୁ ମୁଁ ତିଆରି ହୋଇଛି?
ମମାତ୍ମା ମାନସଂ ପ୍ରାଣାସ୍ତ୍ଵଯି ସଂସ୍ଥାପିତା ଯଥା
ଯେପରି ମୋର ଆତ୍ମା, ମନ ଓ ପ୍ରାଣ ତୁମେ ଭିତରେ ବସିଛି—
ଅତୋ ନିମେଷଵିରହାଦାତ୍ମନୋର୍ଵିକ୍ଲଵଂ ମନଃ
ସେଇପରି, ଆମ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ଆଖି ଅଳ୍ପ ସମୟ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋର ମନ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଦେଵୀ ତତ୍ରୈଵ ସୁରସଂସଦି
ଏଭଳି କହି, ସେ ଦେବୀ ସେଠାରେ ଦେବମାନେ ବସିଥିବା ସଭାରେ—
କ୍ରୋଡେ କୃତ୍ଵା ତୁ ତାଂ କୃଷ୍ଣୋ ମୁଖଂ ସଂମୃଜ୍ଯ ଵାସସା
କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କ ମୋଡ଼ରେ ବସାଇ ନିଜ ପୋଶାକରେ ତାଙ୍କର ମୁହଁ କ୍ଷୁଦ୍ର କରି ମୁଛିଦେଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଶୃଣୁ ଦେଵି ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୋଗୀଂଦ୍ରାଣାଂ ଚ ଦୁର୍ଲଭମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ — ଶୁଣ, ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଇ କଥା କହିବି ଯାହା ବଡ଼ ବଡ଼ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଆଧାରାଧେଯଯୋଃ ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମାଂଡଂ ପଶ୍ଯ ସୁନ୍ଦରି
ସୁନ୍ଦରୀ, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଆଧାର ଓ ଯାହା ଉପରେ ଭରସା ରହିଛି, ସେ ଭାବରେ ଦେଖ।
ଫଲାଧାରଂ ଚ ପୁଷ୍ପଂ ଚ ପୁଷ୍ପାଧାରଂ ଚ ପଲ୍ଲଵମ୍
ଫଳ ଆଧାର ହେଉଛି ଫୁଲ; ଫୁଲ ଆଧାର ହେଉଛି କୁଡ଼ି; ଫୁଲ ଉପରେ ଫଳ ରହିଛି, କୁଡ଼ି ଉପରେ ଫୁଲ ରହିଛି।